H πρώτη αμερικανική έκδοση αυτού του συγγράμματος κυκλοφόρησε με τον τίτλο Biochemistry το 1975. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η «Βιοχημεία του Stryer», όπως έγινε ευρύτερα γνωστή, άλλαξε ριζικά τον τρόπο διδασκαλίας του συγκεκριμένου επιστημονικού πεδίου στον αγγλόφωνο κόσμο. Το ίδιο συνέβη και στην Ελλάδα όταν εμφανίστηκε η πρώτη έκδοση στα ελληνικά, η οποία κυκλοφόρησε σε δύο τόμους το 1994 και το 1995, και αποτελούσε μετάφραση της τρίτης αμερικανικής. Επί τέσσερις συναπτές δεκαετίες, τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά των αλλεπάλληλων εκδόσεων του συγγράμματος, στα αγγλικά και τα ελληνικά, παρέμειναν αναλλοίωτα: άριστη διάρθρωση της ύλης, σαφήνεια στην έκφραση, πλούσια εικονογράφηση, περιγραφή των πιο πρόσφατων ερευνητικών τεχνικών και της προόδου στη θεωρητική έρευνα, σύνδεση των βιοχημικών φαινομένων και διαδικασιών με τη θεωρία της εξέλιξης, τη φυσιολογία και την ιατρική. Τα ίδια ακριβώς γνωρίσματα χαρακτηρίζουν και την τελευταία ελληνική έκδοση που κρατάτε στα χέρια σας, η οποία είναι μετάφραση της ένατης (και πιο πρόσφατης) αμερικανικής.
Ο JEREMY M. BERG έλαβε τo πτυχίo και το μεταπτυχιακό του στη Χηµεία από το Πανεπιστήμιο Stanford, όπου εκπόνησε έρευνα με τον Keith Hodgson και τον Lubert Stryer, και το διδακτορικό του δίπλωµα στη Χηµεία από το Πανεπιστήμιο Harvard, υπό την καθοδήγηση του Richard Holm. Στη συνέχεια υπήρξε µεταδιδακτορικός υπότροφος στη Βιοφυσική στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, υπό τον Carl Pabo. Από το 1986 έως το 1990 ήταν επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Johns Hopkins. Κατόπιν μετακινήθηκε στο Τμήμα Βιοφυσικής και Φυσικής Βιοχημείας της Ιατρικής Σχολής του ίδιου πανεπιστημίου, όπου διατέλεσε καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος μέχρι το 2003. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως διευθυντής στο Εθνικό Ινστιτούτο Γενικών Ιατρικών Επιστημών των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ. Το 2011 μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, όπου σήμερα είναι καθηγητής Υπολογιστικής Βιολογίας και Βιολογίας Συστημάτων, αλλά και ιδρυτικός προεδρεύων και διευθυντής του Ινστιτούτου Εξατομικευμένης Ιατρικής. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Αμερικανικής Εταιρείας Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας από το 2011 έως το 2013, και ως αρχισυντάκτης του περιοδικού Science και της οικογένειας περιοδικών του Science από το 2016 έως το 2019. Ο δρ Berg έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία για την έρευνα, τη διδασκαλία και τις υπηρεσίες του στα κοινά. Είναι εκλεγμένο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής και της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Έχει γράψει, µαζί τον Stephen J. Lippard, το ακαδημαϊκό εγχειρίδιο Principles of Bioinorganic Chemistry. Απολαμβάνει ιδιαίτερα να μοιράζεται τη ζωή του με τη γυναίκα, τα τρία ενήλικα παιδιά και τα εγγόνια του.
Ο LUBERT STRYER ήταν ομότιμος καθηγητής Κυτταρικής Βιολογίας στην έδρα Winzer της Ιατρικής Σχολής και Νευροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο Stanford, στο οποίο υπηρέτησε από το 1976 μέχρι τον θάνατό του το 2024. Έλαβε το πτυχίο του στην Ιατρική από το Πανεπιστήμιο Harvard. Τιμήθηκε µε πολλά βραβεία για την έρευνά του πάνω στη σχέση φωτός και ζωής, μεταξύ των οποίων το βραβείο Eli Lilly για βασική έρευνα στη Βιολογική Χημεία και το βραβείο Διακεκριμένων Εφευρετών (Distinguished Inventors Award) από την Intellectual Property Owners’ Association. Εξελέγη µέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας. Το 2006 τού απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο για τις Επιστήμες. Η κυκλοφορία της πρώτης έκδοσης της Βιοχημείας το 1975 άλλαξε ριζικά τη διδασκαλία τής εν λόγω επιστήμης.
Ο JOHN L. TYMOCZKO ήταν επίτιμος καθηγητής Βιολογίας στην έδρα Towsley του Κολεγίου Carleton, όπου δίδαξε από το 1976 μέχρι τον θάνατό του το 2019. Δίδαξε διάφορα μαθήματα, όπως Βιοχημεία, Εργαστηριακή Βιοχημεία, Ογκογονίδια και Μοριακή Βιολογία του Καρκίνου, καθώς και Βιοχημεία της Σωματικής Άσκησης, ενώ σε συνεργασία με συναδέλφους του δίδαξε ένα εισαγωγικό μάθημα για την ενεργειακή ροή στα βιολογικά συστήματα. Ο καθηγητής Tymoczko έλαβε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου το 1970 και το διδακτορικό του στη Βιοχημεία από το ίδιο πανεπιστήμιο στο Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο Ben May, υπό την καθοδήγηση του Shutsung Liao. Στη συνέχεια υπήρξε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο εργαστήριο του Hewson Swift στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Η έρευνά του εστιαζόταν στους υποδοχείς στεροειδών, στα ριβονουκλεοπρωτεϊνικά σωμάτια και στα πρωτεολυτικά ένζυμα.
Ο GREGORY J. GATTO, JR., έλαβε το πτυχίο του στη Χημεία από το Πανεπιστήμιο Princeton, όπου εργάστηκε με τον Martin F. Semmelhack και τιμήθηκε με το βραβείο Everett S. Wallis στην Οργανική Χημεία. Το 2003 έλαβε πτυχίο Ιατρικής και διδακτορικό (MD/PhD) από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, όπου υπό την καθοδήγηση του Jeremy M. Berg μελέτησε τη δομική βιολογία της αναγνώρισης σήματος για τη στόχευση προς τα υπεροξειδιοσώματα και τιμήθηκε με την Ερευνητική Χορηγία Michael A. Shanoff για νέους ερευνητές. Στη συνέχεια, και μέχρι το 2006, εκπόνησε µεταδιδακτορική έρευνα με τον Christopher T. Walsh στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Harvard, όπου μελέτησε τη βιοσύνθεση των ανοσοκατασταλτικών μακρολιδών. Σήμερα ο δρ Gatto είναι επιστημονικός διευθυντής στη νέα Ερευνητική Μονάδα Ανθρώπινης Γενετικής της GlaxoSmithKline. Μολονότι απολαμβάνει να χάνει σε επιτραπέζια παιχνίδια, να προσπαθεί –ανεπιτυχώς– να λύνει σταυρόλεξα και να παρακολουθεί αγώνες μπέιζμπολ σε κάθε ευκαιρία, εκείνο που αγαπά περισσότερο είναι ο χρόνος που περνά με τη γυναίκα του Megan και τους γιους του Timothy και Mark.
1. Bιοχημεία: μια εξελισσόμενη επιστήμη
2. Δομή και λειτουργία των πρωτεϊνών
3. Εξερευνώντας τις πρωτεΐνες και τα πρωτεώματα
4. DNA, RNA και η ροή των γενετικών πληροφοριών
5. Εξερευνώντας τα γονίδια και τα γονιδιώματα
6. Εξερευνώντας την εξέλιξη και… τη βιοπληροφορική
7. Αιμοσφαιρίνη: πορτρέτο μιας πρωτεΐνης σε δράση
8. Ένζυμα: βασικές αρχές και κινητική
9. Στρατηγικές κατάλυσης
10. Στρατηγικές ρύθμισης
11. Υδατάνθρακες
12. Λιπίδια και κυτταρικές μεμβράνες
13. Μεμβρανικοί δίαυλοι και αντλίες
14. Πορείες μεταγωγής σήματος
15. Μεταβολισμός: βασικές έννοιες και σχεδιασμός
16. Γλυκόλυση και γλυκονεογένεση
17. Ο κύκλος του κιτρικού οξέος
18. Οξειδωτική φωσφορυλίωση
19. Οι φωτεινές αντιδράσεις της φωτοσύνθεσης
20. Ο κύκλος του Calvin και η πορεία των φωσφορικών πεντοζών
21. Ο μεταβολισμός του γλυκογόνου
22. Ο μεταβολισμός των λιπαρών οξέων
23. Η ανακύκληση των πρωτεϊνών και ο καταβολισμός των αμινοξέων
24. Η βιοσύνθεση των αμινοξέων
25. Η βιοσύνθεση των νουκλεοτιδίων
26. Η βιοσύνθεση των μεμβρανικών λιπιδίων και των στεροειδών
27. Η ολοκλήρωση του μεταβολισμού
28. Ανάπτυξη φαρμάκων
29. Αντιγραφή, επιδιόρθωση και ανασυνδυασμός του DNA
30. Σύνθεση και επεξεργασία του RNA
31. Σύνθεση των πρωτεϊνών
32. Ο έλεγχος της γονιδιακής έκφρασης στους προκαρυώτες
33. Ο έλεγχος της γονιδιακής έκφρασης στους ευκαρυώτες
34. Αισθητικά συστήματα
35. Το ανοσοποιητικό σύστημα
36. Μοριακοί κινητήρες
Απαντήσεις στις ασκήσεις
Επιλογή βιβλιογραφίας
Ευρετήριο
Μπορείτε να κατεβάσετε τις ηλεκτρονικές διαφάνειες ανά κεφάλαια.
Τα κεφάλαια 34-35-36 βρίσκονται σε ηλεκτρονική μορφή και μπορείτε να τα κατεβάσετε.
Μπορείτε να κατεβάσετε τις απαντήσεις από τα κεφάλαια 1 έως 36.
ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
Έδρα εκδόσεων και βιβλιοπωλείο:
Νικ. Πλαστήρα 100, Βασιλικά Βουτών, 700 13
τηλ.: 2810 391097
Βιβλιοπωλείο:
Ζωγράφου & Αβέρωφ, Ηράκλειο, 712 01
τηλ.: 2811 392093
ΑΘΗΝΑ
Κεντρικό βιβλιοπωλείο:
Ιπποκράτους 10 – 12, Αθήνα, 106 79
τηλ.: 210 2207940–41
Εκδοτικά γραφεία:
Χρήστου Λαδά 1, 4ος όρ., Πλ. Καρύτση, 105 61
τηλ.: 210 3849020–21