close
Przejdź do zawartości

Halina Rudnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Halina Rudnicka
Ilustracja
Halina Rudnicka (1954)
Data i miejsce urodzenia

12 października 1909
Mława

Data i miejsce śmierci

21 kwietnia 1982
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

literatura piękna
literatura dla dzieci i młodzieży

Epoka

literatura współczesna

Grób Haliny Rudnickiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Halina Irena Rudnicka z domu Hausman (ur. 12 października 1909 w Mławie, zm. 21 kwietnia 1982 w Warszawie) – polska nauczycielka, pisarka i publicystka; fundatorka biblioteki, oddziału Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Mławie. Córka Józefa Hausmana, murarza i Ludwiki z Laskowskich[1]. Ojciec był właścicielem kamienicy przy ulicy Krzynowłodzkiej, którą wcześniej wybudował[2].

Uczyła się w miejscowym prywatnym Gimnazjum Żeńskim A. Mrozowskiej[1]. Następnie ukończyła filologię polską (1934) i studium pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała jako nauczycielka w gimnazjum w Słonimie, gdzie w okresie niemieckiej okupacji brała udział w tajnym nauczaniu. W 1945 roku zamieszkała na stałe w Warszawie i podjęła pracę w Ministerstwie Oświaty. Zadebiutowała w 1948 roku na łamach prasy. Zaistniała wówczas jako prozaik, pedagog, publicystka i autorka podręczników. Jej książki przetłumaczono m.in. na język czeski i język hebrajski[3].

Od 1945 roku była członkinią PPR, a od 1948 – PZPR[1].

Pochowana na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C37-7-4)[4].

Książki

[edytuj | edytuj kod]
  • 1949: Polną ścieżką,
  • 1951: Uczniowie Spartakusa (nagroda Orle Pióro; książka była później publikowana w serii Biblioteka Młodych),
  • 1951: Płomień gorejący,
  • 1954: Ludzie niezłomni,
  • 1955: Wspomnienia o Janku Krasickim (wyd. „Iskry”),
  • 1956: Płomień za kratą,
  • 1958: Zielona rakieta,
  • 1959: Za siódmym progiem,
  • 1960: Chłopcy ze Starówki (ciąg dalszy Polnej ścieżki; szkolna lektura obowiązkowa w klasie szóstej szkoły podstawowej aż do przemian ustrojowych, a w latach 90. lektura uzupełniająca),
  • 1961 Janek Krasicki (wyd. PZWS),
  • 1963: Król Agis (1. część trylogii z dziejów starożytnej Grecji),
  • 1966: Syn Heraklesa (2. część trylogii z dziejów starożytnej Grecji),
  • 1969: Heros w okowach (3. część trylogii z dziejów starożytnej Grecji),
  • 1976: Szeryf w spódnicy,
  • 1979: Kobiety mówią o sobie.

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Maria Kotowska-Kachel: Rudnicka Halina (1909-1982). W: Jadwiga Czachowska (red.), Alicja Szałagan (red.): Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. T. 7. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2001, s. 107-109. ISBN 83-02-08100-0.
  2. Jarek Janiszewski (oprac.): Adres : ul. Krzynowłodzka 7. Kronika "Dawna Mława", 2020. [dostęp 2026-04-30]. (pol.).
  3. 1 2 Halina Rudnicka [online], lubimyczytac.pl [dostęp 2022-10-26].
  4. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  5. Uchwała Rady Państwa z dnia 5 marca 1954, Monitor Polski - rok 1954 - nr 30, poz. 441, 1954.
  6. Wręczenie honorowych odznak "Za zasługi dla Warszawy" /w/ "Trybuna Ludu", nr 13, 16 stycznia 1975, s. 9.