Νόρτβεϊκ
Συντεταγμένες: 52°14′N 4°26′E / 52.233°N 4.433°E
| Νόρτβεϊκ | |||
|---|---|---|---|
 | |||
| |||
  Νόρτβεϊκ | |||
.svg) | |||
| Χώρα | Ολλανδία | ||
| Διοικητική υπαγωγή | Νότια Ολλανδία[1] | ||
| Έκταση | 58,37 km²[2] | ||
| Υψόμετρο | 3 μέτρα | ||
| Πληθυσμός | 44.062 (1 Ιανουαρίου 2021)[3] | ||
| Ταχ. κωδ. | 2200–2204 | ||
| Τηλ. κωδ. | 071 | ||
| Ζώνη ώρας | UTC+01:00 | ||
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος | ||
 Σχετικά πολυμέσα | |||
Το Νόρτβεϊκ (ολλανδικά: Noordwijk) είναι πόλη και δήμος στην Επαρχία της Νότιας Ολλανδίας, στη δυτική Ολλανδία. Ο δήμος καλύπτει μια έκταση 74,94 χλμ2, εκ των οποίων τα 16,57 χλμ2 είναι νερό. Έχει πληθυσμό 44.062 κατοίκων (2021).
Στις 1 Ιανουαρίου 2019, ο πρώην δήμος του Νορτβεϊκερχάουτ έγινε μέρος του Νόρτβεϊκ.
Πέρα από τις παραλίες του, το Νόρτβεϊκ είναι επίσης γνωστό για τα χωράφια με βολβώδη λουλούδια. Βρίσκεται σε μια περιοχή που ονομάζεται «Περιοχή Αμμόλοφων και Βολβών» (Duin- en Bollenstreek).
Το Νόρτβεϊκ είναι επίσης η τοποθεσία των κεντρικών γραφείων του Ευρωπαϊκού Κέντρου Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας (ESTEC), μέρους του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA). Το κέντρο επισκεπτών του ESA, Space Expo, αποτελεί μια μόνιμη διαστημική έκθεση.
Κοινότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο δήμος του Νόρτβεϊκ αποτελείται από τις κοινότητες Νόρτβεϊκ αν Ζέε και Νόρτβεϊκ-Μπίνεν, που χωρίζονται από μια στενή ζώνη πρασίνου, καθώς και από τις κοινότητες Νορτβεϊκερχάουτ και Ντε Ζιλκ.
Νόρτβεϊκ αν Ζέε
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το Νόρτβεϊκ αν Ζέε ιδρύθηκε γύρω στο 1200 ως αλιευτικό χωριό. Μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, η αλιεία παρέμενε η κύρια δραστηριότητά του, αλλά στη συνέχεια άρχισε να αντικαθίσταται από τη συνεχώς αναπτυσσόμενη τουριστική βιομηχανία. Σήμερα, λόγω των μακρών αμμωδών παραλιών του, αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό με 1.000.000 διανυκτερεύσεις ετησίως. Διαθέτει φάρο και σταθμό διάσωσης του Βασιλικού Ολλανδικού Ινστιτούτου Θαλάσσιας Διάσωσης (KNRM). Επιπλέον, διαθέτει μια αναμορφωμένη εκκλησία (1647) με άμβωνα από τον 17ο αιώνα.
Το Νόρτβεϊκ αν Ζέε κατατάσσεται ως η 12η πλουσιότερη περιοχή στην Ολλανδία.
Το Grand Hotel Huis ter Duin αποτελεί αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της παραλιακής ζώνης. Ιδρύθηκε το 1885, στις αρχές της ανάπτυξης της πόλης ως τουριστικού θέρετρου, και ξαναχτίστηκε το 1920. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκε από τους αξιωματικούς των κατακτητικών δυνάμεων SS. Το 1990, κατά τη διάρκεια της καταιγίδας της 25ης Ιανουαρίου, καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από πυρκαγιά και στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε σημαντικά. Στους πελάτες του έχουν συμπεριληφθεί οι βασιλικές οικογένειες της Ολλανδίας και του Βελγίου, ο συγγραφέας Τόμας Μαν και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα. Το ξενοδοχείο περιλαμβάνει συνεδριακό κέντρο και το εστιατόριο Latour, με αστέρι Michelin.
Νόρτβεϊκ-Μπίνεν
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Λόγω του μαρτυρίου του ιερέα Γιρόν το 857, ο Αρχιεπίσκοπος του Ουτρέχτης καθιέρωσε το Νόρτβεϊκ-Μπίνεν ως τόπο προσκυνήματος το 1429. Τόσο η Καθολική όσο και η Προτεσταντική εκκλησία εδώ φέρουν το όνομα αυτού του ιερέα.
Το Νόρτβεϊκ-Μπίνεν έχει διατηρήσει τον ιστορικό του χαρακτήρα και γι΄ αυτό προστατεύεται από τον Ολλανδικό Νόμο Μνημείων.
Προσωπικότητες και δημόσια πρόσωπα στο Νόρτβεϊκ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δημόσια πρόσωπα που έζησαν στη Νόρτβεϊκ ή αναζήτησαν ανάρρωση περιλαμβάνουν τους Τόμας Μαν, Μαρία Μοντεσσόρι (ενταφιάστηκε στο Νόρτβεϊκ), μεταξύ άλλων, τον επιχειρηματία Φρέντι Χάινεκεν, την πρώην αυτοκράτειρα Σοράγια Εσφαντιάρι-Μπακτιάρι, την ποιήτρια Χενριέτε Ρόλαντ Χολστ, τον ψυχαναλυτή Σίγκμουντ Φρόυντ, το συγγραφέα Στέφαν Γκεόργκε, την πιανίστρια Πία Μπεκ, τον τενόρο Ζακ Ούρλους, τη συγγραφέα Μάρχιτ ντε Μόορ, καθώς και ζωγράφους και καλλιτέχνες όπως οι Μαρίνους Γκίντινγκ, Χέραρντ βαν ντερ Λάαν, Μαξ Λίμπερμαν, Ντάνιελ Νότεμπομ, Γιαν Χίλεμπραντ Βίσμουλερ και γνωστούς ηθοποιούς κινηματογράφου.
Το Νόρτβεϊκ είναι επίσης η κατοικία του προπονητή ποδοσφαίρου, Λουίς φαν Χάαλ.
Το Μάρτιο του 2014, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα και ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, διέμειναν στο Νόρτβεϊκ.
Μέρος της κινηματογραφικής διασκευής του Μάρτιν Ριτ για το βιβλίο του Τζον Λε Καρρέ, Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο (1965), με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, γυρίστηκε στη Λεωφόρο Βασίλισσας Άστριντ στο Νόρτβεϊκ. Εκεί, ο χαρακτήρας του Μπάρτον, Άλεκ Λήμας (Alec Leamas), οδηγείται για την αρχική ανάκριση αφού φαινομενικά έχει αποστατήσει προς την Ανατολή.[4]
Σύμπλεγμα καταφυγίων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Βόρεια του Νόρτβεϊκ, θαμμένο στους αμμόλοφους της Βόρειας Θάλασσας, βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εκτεταμένα συγκροτήματα καταφυγίων της Ολλανδίας των αμυντικών έργων του Τείχους του Ατλαντικού κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατασκευασμένο κατά την Κατοχή από τη Ναζιστική Γερμανία. Περίπου 80 καταφύγια και υπόγειες κατασκευές στέγαζαν 180 στρατιώτες και συνδέονταν με 400 μέτρα τούνελ, εξοπλισμένα με στενές σιδηροτροχιές για τη μεταφορά βαρέων πυρομαχικών. Το κεντρικό καταφύγιο διοίκησης πυρός, σχεδίασης S414, με τρεις ορόφους ύψους ανθρώπου και τοίχους μέχρι 3 μέτρα πάχους, αποτελείται από πάνω από 1.800 μ³ σκυροδέματος – ισοδύναμο με περίπου 300 σύγχρονα τσιμεντοφόρα οχήματα. Τέσσερα καταφύγια βαρέων όπλων στέγαζαν κανόνια 155 mm και χρησίμευαν παράλληλα ως κατοικίες. Δύο ακόμη μεγάλα καταφύγια χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση πυρομαχικών.[5]
Το καταφύγιο διοίκησης πυρός προσέφερε εξαιρετική θέα στη θαλάσσια ακτή, χρησιμοποιούνταν για παρατήρηση και υπολογισμό της τροχιάς των βλημάτων, ώστε να ελέγχει ολόκληρη την πυροβολαρχία. Το 2001, το κεντρικό καταφύγιο διοίκησης άνοιξε ξανά ως μουσείο, εξοπλισμένο κυρίως με τον αρχικό εξοπλισμό.[6] Επειδή οι Γερμανοί απασχολούσαν τους άνδρες στην κατασκευή περαιτέρω καταφυγίων, οχυρωμάτων κ.ά., στο τέλος του πολέμου το συγκρότημα περιλάμβανε σχεδόν μια υπόγεια κατασκευή για κάθε δύο άνδρες.[5]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ gemeentegeschiedenis
.nl . - ↑ register of public bodies. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «Kerncijfers wijken en buurten 2021». Statistics Netherlands. 6 Αυγούστου 2021.
- ↑ Ritt, Martin (1965-12-16), The Spy Who Came in from the Cold, https://www.imdb.com/title/tt0059749/locations, ανακτήθηκε στις 2016-08-17
- 1 2 «Batterie Noordwijk - Atlantikwall». 4 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «Op ontdekkingstocht in de bunkers» [Discovery Hiking in the Bunkers] (στα Ολλανδικά). De Noordwijker. 19 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2019.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Noordwijk: Webster's Timeline History, 1398–2007, by Icon Group International, 2010, ASIN B0062YIAYR.
- E.W. Petrejus: De Bomschuit, een verdwenen scheepstype, 1954, Museum voor Land- en Volkerkunde enhet Maritiern Museum "Prins Hendrik", Nr. 2.
- Norma_Broude (1990): World Impressionism: The International Movement — 1860–1920, Harry N. Abrams, inc. (ISBN 9780810917743).
- Ronald de Leeuw, John Sillevis, Charles Dumas (1983): The Hague School, Dutch Masters of the 19th Century. — Exhibition-Catalogue, Weidenfeld and Nicolson, London, (ISBN 9780297780694).
- Terry van Druten, Maite van Dijk, John Silveris: De aquarel – Nederlandse meesters van de negentiende eeuw. THOT, Teylers Museum und De Mesdag Collectie, Bussum 2015, (ISBN 978-90-6868-673-9).
- Willem Bastian Tholen: Hollandsche Teekenmaatschappij. Χάγη 1914.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Επίσημος ιστότοπος
- Τουριστικές πληροφορίες για το Νόρτβεϊκ
- Μουσείο Τείχους του Ατλαντικού του Νόρτβεϊκ
