close
Przejdź do zawartości

Glynn Turman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Glynn Turman
Ilustracja
Glynn Turman (2010)
Imię i nazwisko

Glynn Russell Turman

Data i miejsce urodzenia

31 stycznia 1947
Nowy Jork

Zawód

aktor, reżyser, scenarzysta, producent telewizyjny

Współmałżonek

Ula M. Walker
(1965-1971; rozwód)
Aretha Franklin
(1978-1984; rozwód)
Jo-Ann Allen
(od 1992)

Lata aktywności

od 1959

Glynn Russell Turman (ur. 31 stycznia 1947 w Nowym Jorku – amerykański aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, scenarzysta, reżyser i producent telewizyjny.

10 lipca 2025 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7065 Hollywood Boulevard[1][2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Nowym Jorku jako syn Leny i Wymana Turmanów[3]. Według analizy DNA, Turman ma wspólne pochodzenie w linii matki z ludem Edo z Nigerii[4]. Po rozwodzie rodziców wychowywany był przez matkę w Harlemie, a w połowie lat 50. przeprowadził się do Greenwich Village[3]. W 1965 ukończył High School of Performing Arts w dzielnicy Manhattan[5].

Turman zadebiutował w wieku 12 lat na Broadwayu w roli Travisa Youngera w sztuce Lorraine Hansberry Rodzynek w słońcu (1959)[6] u boku Sidneya Poitiera, Ruby Dee, Claudii McNeil, Louisa Gossetta Jr. i Johna Fiedlera. Jego kreacja Steve’a Carltona, który poddaje się wpływom sutenera w przedstawieniu Co kupują sprzedawcy wina w reż. Michaela Schultza[7] przyniosła mu w 1974 nominację do nagrody krytyków Los Angeles (Los Angeles Critics Award). Występował także w produkcjach off-Broadwayowskich: Kto ma swoje własne (1966) jako Tim Jr., Czy Pan o mnie pamięta (1982) i Oczy Amerykanina (1985) jako James Horsford Ottley III[8][9].

Glynn Turman w swoim debiucie aktorskim z 1959 (trzeci od lewej), w sztuce Rodzynek w słońcu, obok Ruby Dee (pierwsza od lewej), Claudii McNeil (druga od lewej), Sidneya Poitiera (drugi od prawej) i Johna Fiedlera (pierwszy od prawej)

Po raz pierwszy trafił na ekran w serialu antologicznym Sztuka tygodnia w odcinku pt. „Czarny poniedziałek” (1961) z udziałem Pata Hingle’a i Roberta Redforda[10]. Wziął udział w jednym z odcinków serialu przygodowego emitowanym w stacji telewizyjnej CBS Daktari – pt. „Dawno, dawno temu” (1968) jako Usumbu i dwóch odcinkach sitcomu ABC Julia (1969) jako Jimmy James z Diahann Carroll. Od 14 października 1968 do 2 czerwca 1969 występował jako Lew Miles w operze mydlanej ABC Peyton Place[11]. Po występie jako szeregowy George Brightman w telewizyjnym dramacie wojennym ABC Czarna brygada (Carter’s Army, 1970), z kręgu kina afroamerykańskiego, i jako Bodhi w dramacie telewizyjnym ABC W poszukiwaniu Ameryki (In Search of America, 1971) z Jeffem Bridgesem, pojawił się na kinowym ekranie w roli Sailora w filmie romantycznym Honky (1971)[12] z Marion Ross.

Rola Alexa Prince’a, Seniora w serialu HBO Terapia (In Treatment, 2008–2009) przyniosła mu w 2008 nagrodę Emmy dla wybitnego aktora gościnnego w serialu dramatycznym. W 2023 za znakomity występ gościnny w roli patriarchy rodziny Bordelon – Ernesta Bordelona w serialu Oprah Winfrey Network Queen Sugar (2016–22) otrzymał NAACP Image Awards.

Życie osobiste

[edytuj | edytuj kod]

W 1965 ożenił się z Ulą May Walker, z którą ma troje dzieci: dwóch synów – Darryla i Glynna oraz córkę Stephanie. Małżeństwo zostało zakończone rozwodem w lipcu 1971. 11 kwietnia 1978 zawarł związek małżeński z wokalistką Arethą Franklin. 7 lutego 1984 doszło do rozwodu. Spotykał się przez około dekadę z Jo-Ann Allen, zanim ją poślubił 14 lutego 1992, mają córkę Delenę Joy (ur. 1987)[13].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Glynn Turman. Walk of Fame. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  2. Shreya Ghosh: Who is Glynn Turman’s wife? All about the family as Gremlins star celebrates Hollywood walk of fame star. SoapCentral.com, 11 lipca 2025. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  3. 1 2 Keith Ryan Cartwright: Actor Glynn Turman is a cowboy at heart. andscape.com, 28 października 2021. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  4. Glynn Turman What Nationality Ancestry Race. EthniCelebs.com, 19 stycznia 2020. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  5. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts. Notable Alumni. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  6. Glynn Turman. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  7. Clive Barnes, Theater: Milner’s ‘What the Wine‐Sellers Buy’, „The New York Times”, 15 lutego 1974 [dostęp 2026-02-22] (ang.).
  8. Glynn Turman. Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  9. Glynn Turman, Actor. Spectra Theater. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  10. Play of the Week: Black Monday (1961) w bazie IMDb (ang.)
  11. Glynn Turman Biography. Film Reference. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  12. Glynn Turman. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  13. Who is Glynn Turman’s wife?. newsbreak.com. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]