close
Przejdź do zawartości

Toy Story

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Toy Story
Ilustracja
Gatunek

animowany
komedia
fantasy
przygodowy

Data premiery

22 listopada 1995
5 kwietnia 1996 (Polska)

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

81 minut

Reżyseria

John Lasseter

Scenariusz

Joss Whedon
Andrew Stanton
Joel Cohen
Alec Sokolow

Główne role

Tom Hanks
Tim Allen
Don Rickles
Jim Varney
Wallace Shawn

Muzyka

Randy Newman

Montaż

Robert Gordon
Lee Unkrich

Produkcja

Bonnie Arnold
Ralph Guggenheim
Ed Catmull
Steve Jobs

Wytwórnia

Pixar Animation Studios
Walt Disney Pictures

Dystrybucja

Buena Vista Pictures Distribution

Budżet

30 mln USD

Przychody brutto

363 mln USD

Kontynuacja

Toy Story 2 (1999)

Strona internetowa
Image
John Lasseter, reżyser filmu

Toy Storyfilm animowany produkcji amerykańskiej z 1995 roku stworzony przez firmę Pixar we współpracy z firmą Disney. Pierwszy film pełnometrażowy stworzony całkowicie przy użyciu techniki komputerowej (CGI)[1][2].

Opis fabuły

[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o zabawkach chłopca Andy’ego. Jego ulubieńcem jest kowboj imieniem Chudy. Do kolekcji Andy’ego zaliczają się m.in. zabawki: pies Cienki, Pan Bulwa czy zielony dinozaur Rex. W dniu swoich urodzin Andy dostaje w prezencie Buzza Astrala – astronautę, który „spycha” w kąt Chudego, stając się ulubioną zabawką chłopca. Chudy jest zazdrosny o nową zabawkę. Któregoś dnia przypadkowo pozbywa się Buzza, przez co inne zabawki odwracają się od niego. Chudy postanawia jednak naprawić wyrządzoną szkodę i przyprowadzić Buzza z powrotem do domu. Sąsiad i rówieśnik Andy’ego – Sid dostaje w swoje ręce kowboja oraz astronautę i chce ich wysadzić w powietrze. Buzz i Chudy muszą więc uciekać.

Obsada głosowa

[edytuj | edytuj kod]
  • Tom Hanks – Chudy (oryg. Woody) – figurka kowboja, z kółeczkiem na plecach, którego pociągnięcie powoduje, że Chudy wypowiada jedną ze standardowych formułek, np. „W moim bucie jest wąż”, „jesteś moim najlepszym zastępcą” bądź „ktoś zatruł studnię”; ulubiona zabawka Andy’ego, przywódca zabawek Andy’ego.
  • Tim AllenBuzz Astral (oryg. Buzz Lightyear) – figurka astronauty walczącego z Zurgiem; początkowo myśli, że nim rzeczywiście jest, sądzi, że posiada laser (dioda świecąca), że potrafi latać (małe skrzydła na sprężynce) oraz że baza się z nim skontaktuje (nagrany głos Buzza uruchamiany przyciskiem); Andy dostał go na urodziny; zepchnął Chudego z pierwszego miejsca wśród zabawek, którymi lubi bawić się Andy; swoje imię otrzymał na cześć znanego astronauty Buzza Aldrina.
  • Don Rickles – pan Bulwa (oryg. Mr. Potato Head) – antropomorficzny kartofelek, który marzy o żonie, Pani Bulwie, którą siostra Andy’ego dostała na gwiazdkę.
  • Jim Varney – Cienki (oryg. Slinky Dog) – jamnik, przyjaciel Chudego, środkowa część tułowia jamnika to sprężyna, przydaje się w wielu akcjach zabawek.
  • Wallace Shawn – Rex – figurka tyranozaura, mająca kompleks niższości. Pojawia się także w filmie Potwory i spółka.
  • John Ratzenberger – Hamm, świnka skarbonka.
  • Annie Potts – pastereczka Bou (oryg. Bo Peep) – jasnowłosa porcelanowa pasterka, miłość Chudego.
  • John Morris – Andy Davis – właściciel większości zabawek występujących w filmie.
  • Erik von Detten – Sid Phillips – sąsiad Andy’ego, który na koszulce nosi wizerunek czaszki i jest wrogiem zabawek.
  • Laurie Metcalf – pani Davis – matka Andy’ego i Molly.
  • Sarah Freeman – Anka Phillips (oryg. Hannah Phillips) – młodsza siostra Sida.
  • R. Lee Ermey – Sierżant (oryg. Sarge) – dowódca plastikowych żołnierzy, które często pomagają innym zabawkom.
  • Penn Jillette – spiker

Wersja polska

[edytuj | edytuj kod]

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Box office

[edytuj | edytuj kod]

Film Toy Story przyniósł blisko 192 miliony dolarów z dystrybucji w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz ponad 171 mln w pozostałych państwach; razem 363 miliony przychodu z biletów[4], przy budżecie szacowanym na trzydzieści.

Krytyka w mediach

[edytuj | edytuj kod]

Film spotkał się z bardzo dobrą reakcją krytyków. W agregatorze recenzji Rotten Tomatoes 100% z 90 recenzji jest pozytywne, a średnia ocen wystawionych na ich podstawie wyniosła 9,02 na 10[5]. Z kolei w agregatorze Metacritic średnia ważona ocen z 26 recenzji wyniosła 95 punktów na 100[6].

Nagrody i nominacje

[edytuj | edytuj kod]

Kontynuacje

[edytuj | edytuj kod]

Kontynuacja filmu, Toy Story 2, pojawiła się w kinach w 1999 roku i również odniosła sukces artystyczny i komercyjny. Trzecia część, Toy Story 3 pojawiła się w 2010 i była uznawana za ostatni film serii, lecz 17 lipca 2012 Pixar potwierdził, że powstanie Toy Story 4, planowany pierwotnie na 2015 rok[8] Jego premiera została jednak przeniesiona, najpierw na rok 2017[9], a potem na 2019[10].

Parki rozrywki

[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1995 roku otwarto w Disney–MGM Studios Toy Story Pizza Planet Arcade będący połączeniem restauracji z obsługą przy ladzie i salonu gier. Inspiracją dla lokalu była Pizza Planet z Toy Story. Lokal zamknięto 19 stycznia 2016 roku, aby rozpocząć gruntowny remont i przekształcić go w PizzeRizzo, restaurację inspirowaną Muppetami, otwartą jesienią 2016 roku[11]. Podobna tematycznie restauracja Buzz Lightyear’s Pizza Planet Restaurant działała w Disneyland Paris w latach 1996–2016[12]. W 2018 roku restauracja Redd Rockett’s Pizza Port, działająca w 1998 roku w Disneylandzie, zmieniła nazwę na Alien Pizza Planet[13].

W 2008 roku w parkach rozrywki Disney’s Hollywood Studios i Disney California Adventure otwarto interaktywną strzelankę 4D Toy Story Midway Mania! całościowo opartą o serię Toy Story. Goście, nosząc okulary 3D, jadą pojazdami stylizowanymi na zabawki po trasie wypełnionej „klasycznymi grami zręcznościowymi”, strzelając z zabawkowych armatek do animowanych celów. Podczas przejażdżki pojawiają się różne postacie z filmów. W 2012 roku otwarto wersję w Tokyo DisneySea w Urayasu, pod nazwą Toy Story Mania! w 2012 roku[12].

W 2010 roku otwarto strefę tematyczną Toy Story Playland w Walt Disney Studios Park, jako rozszerzenie tamtejszej strefy Toon Studio. W 2021 roku stała się częścią Worlds of Pixar. Tę samą strefę tematyczną, nazwaną jednak Toy Story Land, otwarto kolejno Hong Kong Disneyland (2013), Shanghai Disneyland (kwiecień 2018) oraz Disney’s Hollywood Studios (czerwiec 2018) dobudowaną do Toy Story Midway Mania!, która wówczas została przemianowana na Toy Story Mania!. Wspólnym mianownikiem jest perspektywa „świata zabawek” – goście czują się jak pomniejszeni w pokoju Andy’ego. Pomimo wspólnego motywu, zawartość strefy różni się w zależności od parku. We wszystkich wersjach występuje karuzela na torze[a] Slinky Dog Zigzag Spin[b] oparta na Cienkim. Zarówno w Walt Disney Studios Park i Hong Kong Disneyland znajdują się karuzela łańcuchowa Toy Soldiers Parachute Drop nawiązująca do plastikowych żołnierzyków oraz kolejka górska z obiegiem otwartym RC Racer. Z kolei atrakcje w Shanghai Disneyland obejmują karuzelę Woody’s Roundup opartą o tytułowy show z Toy Story 2[15] oraz także RC Racer, jednak występującą pod nazwą Rex’s Racer[16]. W Disney’s Hollywood Studios odpowiednikiem Woody’s Roundup jest Alien Swirling Saucers stematyzowany o kosmitów z Pizza Planet[17]. Unikalnym elementem wersji z Disney’s Hollywood Studios jest obecność Toy Story Mania! bezpośrednio w obrębie strefy, podczas gdy w innych parkach występuje ona poza strefą lub wcale[12].

Odniesienia w kulturze popularnej

[edytuj | edytuj kod]
  • W hiszpańskim komiksie Duch Gaudiego (2015) dwoje dzieci ma ze sobą zabawki Chudego i Buzza[18].
  • W komiksie The Darkness vol. 1 #16 (lipiec 1998) Jackie Escatado, atakowany przez Magdalenę, zmęczony tym, że ktoś znowu chce go zabić jako rzekomego złoczyńcę, sarkastycznie się pyta, kiedy przybędzie Buzz Astral oskarżający go o zastrzelenie mamy Bambiego[19].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. Wariant z Disney’s Hollywood Studios jest kolejką górską[14].
  2. Wersje z Hong Kong Disneyland i Shanghai Disneyland noszą nazwę Slinky Dog Spin, zaś wersja z Disney’s Hollywood Studios Slinky Dog Dash[14].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Marek Sadowski: Historia efektów specjalnych (cz. 2) – efekty komputerowe i filmy CGI. Audiowizualni.pl, 2013. [dostęp 2015-06-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-17)].
  2. Daniel Felix Hrouzek, Toy Story – Příběh hraček dvakrát na Blu-ray [online], hdmag.cz, 25 grudnia 2009 [dostęp 2019-11-13] (cz.).
  3. a b Radosław Koch: Sekret polskiego dubbingu TOY STORY - DubCiekawostki. YouTube, 2025-09-27. [dostęp 2025-09-28]. (pol.).
  4. Toy Story. Box Office Mojo. [dostęp 2020-10-17]. (ang.).
  5. Toy Story. Rotten Tomatoes. [dostęp 2020-10-17]. (ang.).
  6. Toy Story. Metacritic. [dostęp 2020-10-17]. (ang.).
  7. a b c Toy Story (1995) Awards [online], IMDb [dostęp 2019-12-04] (ang.).
  8. https://web.archive.org/web/20120720214138/http://www.disneydreaming.com/2012/07/17/disney-pixar-announces-toy-story-4-movie/ Disney Pixar Announces „Toy Story 4″ Movie | Disney Dreaming.
  9. http://screenrant.com/toy-story-4-release-date-2017/ „Toy Story 4" Gets Official 2017 Release Date & Screenwriters [Updated].
  10. Julia Alexander, Toy Story 4 gets delayed again, this time to 2019 [online], Polygon, 26 października 2016 [dostęp 2017-02-12].
  11. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 695.
  12. a b c Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 904.
  13. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 738.
  14. a b Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 804.
  15. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 987.
  16. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 734.
  17. Smith i Vagnini 2023 ↓, s. 24.
  18. Torres 2017 ↓, s. 10.
  19. Coney i in. 2026 ↓, s. 42.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]