Tabernakulum - tajemnica wewnątrz świątyni

Historia tabernakulum część 1

Historia tabernakulum ceny sięga czasów początków chrześcijaństwa. Każdy, kto zna chociażby pokrótce Nowy Testament bądź uczestniczy w nabożeństwach chrześcijańskich wie, iż jednym z najważniejszych przedmiotów w całym kościele jest hostia. Jest ona symbolicznie i dosłownie (po przemienieniu, jakie według wiernych dokonuje się podczas Eucharystii) ciałem Jezusa Chrystusa. Na wzór ostatniej wieczerzy wierni jedzą je i piją krew swojego zbawiciela. Ma to stanowić komunię, zjednoczenie z nim, a więc metaforyczne odrodzenie się w Chrystusie. Oczyszczenie człowieka.

Nic więc dziwnego, iż taki skarb chrześcijanie przechowują w specjalnie na tę okazję przygotowywanych pojemnikach, czyli w tabernakulum. Początkowo tabernakulum mieściło się w wielu domach. Wierni (świeccy oraz duchowni) po obrzędach zabierali ze sobą pozostałą hostię i umieszczali w tabernakulum ceny. Miała być przeznaczona dla tych, którzy z jakiegoś powodu nie mogli uczestniczyć we mszy. Odnosiło się to zwłaszcza do chorych oraz kalekich.

W IV wieku cesarz Konstantyn wydał edykt, na mocy którego hostia miała być przechowywana jedynie w kościołach. Tabernakulum stało się od teraz miejscem adoracji Najświętszego Sakramentu, niezbędnym elementem każdej chrześcijańskiej świątyni.

Początkowe zdobienia tabernakulum były bardzo wyszukane. Przeróżne wzory geometryczne i przedstawienia postaci z biegiem czasu zastępowano prostszymi formami. Również miejsce przechowywania tabernakulum było inne niż obecnie. Trzymano je bowiem w zakrystii (stąd też jej nazwa – sacrarium).