“Divê em avê li vî agirî bikin”

Li Ameda ku bû çend meh in qedexe û operasyon hene, êdî dengên aqlê selîm bilind dibin. Abdullah Demîrbaş ê ku 10 sal li Sûrê serokatiya şaredariyê kiriye destnîşan kir ku qedexe û şer, li ser nifşa nû dibin sedema travmayê. Polîtîqayên valakirina gundan a di salên 1990î de bûn sebeba zarokên ku îro xendeqan dikolin û xortên ku niha bi zorê têne koçberkirin jî, dê bi vê travmayê mezin bibin. Demîrbaş got “Her ku xerakirin zêde dibe, baweriya mirovên me jî, li ser çareserkirina siyasî kêm dibe û diqede. Divê em avekê li vî agirî bikin.” Demîrbaş wiha axaftina xwe domand: “Piraniya xortên ku niha li Sûr û li cihên din xendeq kolandine û xwerêvebirinê îlan kirine, di nav şîdet, xizanî û koçberiya wan demên berê de mezin bûne… Niha nifşeke nû bi travmaya mirin, xerakirin û koçberiya bi zorê, ew ê mezin bibin. Û ka nifşa nû ya Kurd û Tirkan, dê çawa li ser xalekê werin ba hev?”

XEYALA MIN EW E KU KURÊ MIN DI NAV AŞÎTIYÊ DE VEGERE MALA XWE

Di sala 2007an de me Sûr kir şaredariya ewil a pirzimanî, li şûna Tirkî ya ku zimanê fermî ye, bi zimanên Kurdî, Ermenkî û Suryanî jî, me xizmet dabû destpêkirin. Vêya, rayedarên Enqerê memnûn nekir û serokatiya şaredariyê ji destê min hate girtin. Di sala 2009an de ez dîsa hatim hilbijartin û îcar jî bi sûcdarkirina “cudaxwazî”yê ez hatim binçavkirin. Ji ber rewşa min a tenduristiyê 5 meh şûnde tehliye bûm. Gava ku ez bi sedan çalakvan û siyasetmedarên Kurd re hatim girtin, kurê min ê ku 16 salî bû ji bo ku tevlî refên PKKê bibe, mala xwe terk kir. Gava ku çû, ji min re got “Bi siyaset û diyalogê, tu belasebeb wexta xwe xerc dikî.” Min jiyana xwe, ji bo îsbatkirina nerastbûna vê yekê û amadekirina rewşeke ku kurê min vegere mala xwe, feda kir. Gelek caran berevajî xeyalên min derket, lêbelê min hêviya xwe qet winda nekir. Îro ez hewil didim ku xwe bi wê hêviyê ve bigirim.”

EM NIFŞA DAWÎ NE

“Rastî ev e ku nifşa min ew nifş e ku bi rêya diyalogê dikarin aşîtiyê pêk bînin. Diyalog bi daxwaza hêzdaran pêk tê. Hîn çend mehên bihara berê, her du alî jî dikirin lihev bikin. Kurdan çend caran nîşan da ku gava hilbijartineke rast û bi edalet were pêşiya wan, li şûna şîdetê siyaset, li şûna cudabûnê, jiyaneke li Tirkiyeyeke ku maf û nasmaneyên wan têne nasîn, tercîh dikin. Lêbelê her ku xerakirin didome, baweriya mirovan jî li ser çareserkirina siyasî kêm dibe û diqede.”

HÛN Ê AŞÎTIYÊ BI XERAKIRINÊ AVA BIKIN?

“Hikûmetê eşkere kir ku ‘heta ku terorîstan yek bi yek bikujin’ ew ê operasyon berdewam bin û got ‘hûn ê di bin xaniyên ku hûn xwe vedişêrin, di wan avahiyan de û di wan xendeqan de tune bibin.’ Qey hûn ê aşîtiyê bi xerakirinê ava bikin? Polîtîqayên ku bi dehan salan têne sepandin, gelo em hînî vê yekê nekirin ku tundî tenê tundiyê derdixe holê?”