Ο Πρύτανης του Collegium Orientale στο Eichstätt της Γερμανίας προς τον Γέροντα Χαλκηδόνος Αθανάσιο

Die Auferstehung des Herrn
Collegium Orientale Eichstätt
Ikone von Elisabeth Rieder 

Ο Δρ Olyksandr Petrynko, Πρύτανης του Collegium Orientale στο Eichstätt της Γερμανίας απέστειλε ευχετήρια κάρτα προς τον Σεβ. Μητροπολίτη Γέροντα Χαλκηδόνος κ. Αθανάσιο, όπου γίνεται αναφορά στα ΡΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΣΠΟΡΟ, την γνωστή σειρά βιβλίων με κείμενα του Γέροντος Χαλκηδόνος. 

Γράφει ο Πρύτανης: 

Χριστὸς Ἀνέστη! 

Eichstätt, 11 Μαΐου, 2019 

Σεβασμιώτατε Καθηγητά, 

Ἀγαπητέ Μητροπολῖτα Χαλκηδόνος Ἀθανάσιε, 

Εὐλόγησον Δέσποτα! 

Χάρηκα πολὺ ὡς Πρύτανης γιὰ τὸ πακέτο μὲ τὰ βιβλία Σας, τὸ ὁποῖο μᾶς ἀποστείλατε. Μᾶς δώσατε πολὺ χαρά καὶ πάνω ἀπ' ὅλα ἐπανῆλθαν οἱ ὑπέροχες ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸ ταξίδι μας στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 2015 καὶ τὴν συνάντηση μαζί Σας στὴν Χαλκηδόνα. 

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ καὶ 

ΜΙΑ ΕΓΚΑΡΔΙΑ ΕΥΛΟΓΙΑ ΕΚ ΘΕΟΥ 

λένε ἐδῶ! 

Ἤδη μία σύντομη ματιὰ στά ''ΡΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΣΠΟΡΟ'' δείχνει, πόσο θαρραλέα, άλλὰ καὶ μὲ πόσο ἐνδιαφέρον ἀντιμετωπίζετε καὶ ἐξηγεῖτε τὰ διάφορα θέματα τῆς κοινωνίας στὰ γραφόμενά Σας. Εἶστε ἕνας πραγματικὸς Ἐπίσκοπος, μὲ ἀνωτάτη μόρφωση καὶ ἕνας καλὸς ποιμὲνας τῆς ἐποχῆς μας, ὁ ὁποῖος δὲν μασάει τὰ λόγια του καὶ βλέπει πέρα ἀπὸ καθαρὰ θεολογικοὺς ὁρίζοντες. Λίαν ἀξιόλογη ἀνάγνωση. 

Σᾶς ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ποὺ μᾶς σκέπτεστε! 

Εὔχομαι σὲ Ἐσᾶς, στοὺς οἰκείους Σας καὶ στοὺς συνεργάτες Σας ἕνα εὐλογημένο Πάσχα καὶ μία διαρκῆ χαρὰ ἀπὸ τήν «Πανήγυρι τῶν πανηγύρεων», τὴν ἑορτὴ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ! 

Μὲ ἐγκάρδιες εὐχὲς καὶ προσευχητικῶς 

δικός Σας 

Δρ. Oleksandr Petrynko 

μεθ' ὅλης τῆς Κοινότητος τοῦ Collegium Orientale

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ

Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Εἶναι λίαν γνωσταὶ αἱ τοπογραφικαὶ καὶ μνημειακαὶ ὡραιότητες, αἱ καλλίνουσαι πολλάκις τὴν ὑφήλιον ὅπως ἡ γέφυρα Golden Gate εἰς τὸν Ἅγιον Φραγκῖσκον, τὸ φαράγγι Grand Canyon εἰς τὰς ΗΠΑ, τὰ φγιόρδ τῆς Νορβηγίας, ἡ "πυργοδέσποινα" Φλωρεντία, ἡ Βενετία τό "θαλάσσιον πτηνόν", ὅπου οἱ τουρίσται περιφέρονται εἰς τὰ ρύμας καὶ τὰς ἀγυιάς, ἐπειδὴ δὲν εὑρίσκουν τὰ ξενοδοχεῖα των (Gregorovious), αἱ πυραμίδες τῆς Αἰγύπτου, τὸ Σινικὸν Τεῖχος, οἱ μελωδικοὶ κόλποι τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὰ νησιὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ τόσα ἄλλα. 

Καὶ πάντα τοῦτα δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἀποδώσει οὐδεὶς τοὐλάχιστον φακός, ὅπως τὴν ψυχρὰν αἴσθησιν τῆς ἐπιφανείας τοῦ παγετῶνος, τὰς φωνὰς τῶ γλάρων, τὴν ὀσμὴν τῆς θαλάσσης. Ὁ ταξιδεύων βλέπει κατόπιν τὴν χώρα του διαφορετικῶς. Καὶ αὐτὰ ἐπιτυγχάνονται μὲ τὸν τουρισμόν, τὸν ὁποῖον Ἀθηναγόρας ὁ πάνυ ἀπεκάλει "τὸ μέλλον τῆς ἀνθρωπότητος". 

Ὁ τουρισμὸς εἶναι εἷς λίαν διαδεδομένος σήμερον τρόπος ψυχαγωγίας, ἐνῶ παραλλήλως ἀποτελεῖ μίαν μεγάλην βιομηχανίαν καὶ σημαντικοτάτην πηγὴν ἐσόδων διὰ τάς τουριστικὰς χώρας, σχηματιζόμενος γλωσσικῶς ἐκ τοῦ ἀγγλικοῦ tour (περιοδεία, περιήγησις, ἐκδρομή, γῦρος, ταξίδιον), προερχόμενον, μέσῳ διαδοχικῶν ξένων γλωσσικῶν δανείων (turian, torner, tornare), ἐκ τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ τόρνος. Εἶναι ἀποτέλεσμα μεμονωμένης ἢ ὁμαδικῆς μετακινήσεως ἀνθρώπων εἰς διαφόρους τουριστικοὺς προορισμούς, οὐχὶ ἐπαγγελματικούς, καὶ τῆς διαμονῆς αὐτῶν, τοὐλάχιστον ἐπὶ ἓν 24ωρον. 

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: ΑΜΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

 "Ἰσαρίθμους γάρ τῇ ψάμμῳ ὠδάς, 

ἂν προσφέρωμέν Σοι, Βασιλεῦ ἅγιε..." 

(Κ΄ οἶκος Ἀκαθίστου Ὕμνου) 

Ὡς γνωστόν, ἡ βιομηχανία διὰ τὴν παραγωγὴν ποικίλων ἀγαθῶν ἔχειν ἀνάγκην πρώτων ὑλῶν καὶ ἐνεργείας, τῶν ὁποίων ἡ ποσότης διαρκῶς μειοῦται, τοῦθ' ὅπερ ὁδηγεῖ τοὺς ἐπιστήμονας καὶ βιομηχάνους εἰς τὴν ἐφεύρεσιν νέων ἐναλλακτικῶν καί "ἀστειρεύτων", συμβαλούσης ἱκανῶς καὶ τῆς βιονικῆς1. 

Μία λοιπὸν λίαν σημαντικὴ ἐκ τούτων εἶναι ἡ ἄμμος, καθὼς ἐπίσης καὶ τὰ χαλίκια. Ἄμμος ὀνομάζεται γενικῶς κάθε συσσώρευμα μικρῶν κόκκων πετρωμάτων ἢ ὀρυκτῶν, οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἀσύνδετοι μεταξύ των. Διακρίνεται εἰς χονδρήν, μετρίως λεπτήν, λεπτὴν καὶ λεπτοτάτην. Ἐπίσης δύναται νὰ εἶναι χαλαζιακή, γλαυκοφανιτική, μαρμαρυγιακή, γρανιτοφόρος, ἀστριοῦχος καὶ λιγνιτοῦχος. Χρωματικῶς ὑπάρχει ἡ μαύρη, ὁλόλευκη, μώβ, γκρίζα, κόκκινη, πορτοκαλιὰ καὶ κίτρινη. 

Αὕτη εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ σκυροδέματος (μπετόν), τοῦ ἀμμοκονιάματος (τσιμέντου), τῆς ἀσφάλτου, οἰκιῶν, γεφυρῶν, ὁδῶν κ.ἄ. Ἡ ἄμμος τοῦ χαλαζίου (Quartz), ἀπαιτεῖται διὰ τὴν κατασκευὴν ὑάλου, συρμάτων ἐξ ἱνῶν ὑάλου, περιστροφέων συστημάτων, αἰολικῆς ἐνεργείας κλπ. Ἄνευ τῶν ἐξ αὐτῆς ἐξαγομένων ὀρυκτῶν δὲν θὰ ὑπῆρχον ὑπολογισταί, αὐτόμαται μηχαναὶ ἀναλήψεως χρημάτων, τηλέφωνα χειρός (Smart), ἀμμοβολαὶ κ.ἄ. 

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

 "Τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς 

καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω;"

(Ψαλμ. 54, 7) 

Χωρὶς ἀμφιβολία ἡ Ἀγγελολογία εἶναι ἓν τῶν πλέον γοητευτικῶν κεφαλαίων τῆς Δογματικῆς Θεολογίας. Ἐνθυμοῦμαι τὰς περὶ τοῦ θέματος παραδόσεις τοῦ Γέροντος Ἐφέσου εἰς τὴν Χάλκην. Φυσικῶς δέ, τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει καὶ τὴν παραστατικήν του πλευράν. Διὸ καὶ αἱ πολλαὶ εἰκονογραφικαὶ αὐτοῦ συνθέσεις (ἐννέα τάγματα, Σύναξις, Δωδεκάορτον κλπ.) Ἐδῶ δὲ ἰδιαιτέραν θέσιν ἔχουν τὰ χαρίεντα ἀγγελούδια ποὺ πλεονάζουν στοὺς ρυθμοὺς τῆς Ἀναγεννήσεως τοῦ Barock καὶ τοῦ Rococo, ὅμως καὶ σήμερον ἐμφανίζεται μία "ἀνάστασις" αὐτῶν! Eἰς τὰ βιβλιοπωλεῖα καὶ λοιπὰ σχετικὰ καταστήματα μικρῶν ἀξεσουάρ, βλέπομεν τὰ ἀγγελούδια μὲ μίαν φλογέραν, παίζοντα μίαν ἅρπαν, κρατοῦντα ἕνα κηρίον ἢ μεγάλας καρδιάς. Κατασκευασμένα ἀπὸ κεραμικό, πορσελάνη, μπροῦντζο, ξύλο, γυαλί, πλαστικό, χαρτί, κερί, σαποῦνι κ.ἄ. Διακοσμοῦν δὲ παράθυρα, αὐτοκίνητα, ἢ εἶναι φυλαχτὰ διὰ τὸν λαιμόν. Ὀπίσω δὲ ἀπὸ τὸν στρατόν τους ἔρχεται ἡ σχετικὴ φιλολογία. 

Οὕτω λοιπὸν σήμερον δὲν θεωροῦνται πλέον παιχνίδια τῶν παιδιῶν, 50% δὲ τῶν Γερμανῶν τοὐλάχιστον, πιστεύουν πάλιν εἰς τὸν φύλακα Ἄγγελον, ἐνῶ 10% ἰσχυρίζονται, ὅτι εἶχον ἐμπειρίαν τινὰ μετὰ τῶν Ἀγγέλων. Ὁ Riedel βεβαίως ὀργίζεται μὲ τὴν ἐμποριοποίησιν καὶ τὸν ὑποβιβασμὸν μιᾶς τόσον ἀρχαιοτυπικῆς μορφῆς. Ἐξ ἑτέρου ὅμως, ἡ ὑπερβολικὴ διάδοσις μορφῶν καὶ συμβόλων καθιστᾶ φανερὰν μίαν ὑπαρξιακὴν ἔλλειψιν, ἡ ὁποία δέον νὰ πληρωθεῖ μὲ ὑποκατάστατα. Διότι ὡς λέγει καὶ ὁ E. Jünger: "Τὰ ἐγκαταληφθέντα ἱερὰ καταλαμβάνονται ἀπὸ δαίμονας". 

Οἱ Ἄγγελοι εἰς πολλοὺς πολιτισμοὺς καὶ θρησκείας εἶναι γνωστοὶ ὡς ἀγγελιοφόροι τῶν οὐρανῶν, κινούμενοι μὲ τὰ πτερά των μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὡς μεσάζοντες, εὐτυχῶς μὴ ἔχοντες τὴν τύχην τοῦ Δαιδάλου καὶ τοῦ Ἰκάρου. 

Εἶναι ἀνεξάρτητοι μεταφορεῖς τοῦ Θεοῦ καὶ οὐχὶ μυστικοὶ πράκτορες, τοὺς ὁποίους πολλοὶ χρησιμοποιοῦν, οὐχὶ ἐκτελεσταί, βοηθοῦν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὰς δυσχερείας των καὶ ἐμφανίζονται αἰφνιδίως, προξενοῦντες φόβον, πρβλ.: "Μὴ φοβοῦ Μαριάμ" (Λουκ. 1, 30), διότι ἡ ἐντολὴ ἀλλαγῆς προκαλεῖ πάντοτε φόβον, διὸ καὶ συνήθως εἰς τὴν Βίβλον ὑφίσταται ἀντίδρασις πρὸς αὐτούς. 

Εἰς τὴν Π.Δ. ἀπαντοῦν διακοσίας φοράς, εἰς τὴν Κ.Δ. καὶ τὸ Κοράνιον ἑκατόν. Πνεύματα πτερωτὰ ὑπάρχουν καὶ εἰς τοὺς Ἀσσυρίους καὶ Βαβυλωνίους. 

Ο ΓΕΡΩΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΚΤΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΪ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΑΜΗΣΙΩΝ

ΠΕΡΙ ΤΑ ΠΡΟΣΚΤΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΪ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΑΜΗΣΙΩΝ 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Κατόπιν τῶν πολυπληθῶν ἀναστηλωτικῶν καὶ συντηρητικῶν ἐργασιῶν τῆς Κοινότητος Χαλκηδόνος ἐπὶ τοῦ Μεγάρου τῆς Μητροπόλεως καὶ τῶν ἱ. ναῶν αὐτῆς, τοῦτ' ἔστιν τοῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ τῆς Ἁγ. Εὐφημίας, τοῦ Καθεδρικοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Ἁγ. Γεωργίου Γέλδεγιρμεν, τοῦ Ἁγ. Ἰγνατίου Μακροῦ Λειβαδίου (Uzun Çayır) μετὰ τοῦ περὶ αὐτὸ Νεκροταφείου, ὅπου οὐκ ὀλίγα γλυπτὰ ἔργα τέχνης, καὶ τοῦ Ἁγιάσματος τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης Μοδίου, ἦλθεν τώρα ἡ σειρὰ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου Καλαμησίων1, ὁ ὁποῖος παρουσιάζει οὐκ ὀλίγα ἐσωτερικὰ καὶ ἐξωτερικὰ προβλήματα, μερικὰ τῶν ὁποίων ὀφείλονται καὶ εἰς τὰς πλημμελῶς γενομένας κατὰ καιρούς "συντηρητικάς" ἐπεμβάσεις. 

Εἰς τὸ μικρὸν ἐμπρόσθιον προαύλιον λοιπὸν τοῦ ναοῦ τούτου ὑπάρχουν σήμερον δύο νεότερα προσκτίσματα ἐκ τοίχου κατὰ τὸ ⅓ τοῦ ὕψους των καὶ τμῆμα ἡλιακὸν ἄνωθεν, συνιστάμενον ἐκ δύο θυρῶν πρὸς τὴν εἴσοδον τοῦ ναοῦ, καὶ στενομάκρων μεγάλων καὶ μικρῶν καφεχρώων ἄνωθεν παραθύρων pimapen μετὰ διπλῶν ὑάλων, εἰς δὲ τὰς δύο νοτίους γωνίας πρὸς τὴν εἴσοδον τοῦ ναοῦ, τῆς κατασκευῆς οὕσης καμπύλης. Ἄνωθεν ὑπάρχει γεῖσον μετὰ ὀθωμανικῆς κεραμοσκεπῆς. Τὰ δύο δὲ προσκτίσματα συνδέονται μεταξύ των διὰ μεγάλου ἡμικυκλικοῦ ὑαλίνου στεγάστρου μετὰ τεσσάρων λεπτῶν μεταλλίνων διαχωριστικῶν ράβδων εἰς τὸ μετωπικόν του τύμπανον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐναρμονίζεται λόγῳ τοῦ μεγέθους του πρὸς τὴν πρόσοψιν τοῦ ναοῦ. 

Τὰ προσκτίσματα τοῦτα κατὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἄρχοντος Ἀ. Καλφάκη, Προέδρου τῆς Ἐφοροεπιτροπῆς τοῦ ναοῦ, τὰ ὁποῖα ἀρχικῶς ἦσαν μικρότερα ἐγνώρισαν κατὰ καιροὺς διαφόρους ἀλλαγὰς ἀρχικῶς ὄντα ξύλινα καὶ λευκά, ἀργότερον δὲ ἀντικατεστάθησαν λόγῳ σήψεως, διὰ νέων. Τέλος δέ, πρὸ πέντε περίπου ἐτῶν ἐπανακατεσκευάσθησαν ὑπὸ τὴν σημερινήν των μορφήν.

Χρησιμοποιοῦνται δὲ καὶ σήμερον παρὰ τὴν σμικρότητά των, ὡς "κοινοτικὴ αἴθουσα" τοῦ ναοῦ, μὴ ὑπαρχούσης ἑτέρας. Τὸ δὲ πρὸς τὰ δεξιὰ φιλοξενεῖ καὶ τὸ γραφεῖον τοῦ προϊσταμένου τοῦ ναοῦ.

Βεβαίως τὰ προσκτίσματα γενικῶς περιλαμβάνονται ἐντὸς τοῦ εὐρυτέρου θέματος τῶν ἀναστηλώσεων, καὶ παλαιόθεν ἐφηρμόζοντο εἰς τὴν Δύσιν καὶ δὴ εἰς τὰ θρησκευτικὰ αὐτῆς μνημεῖα, ὅπως π.χ. ἡ μπαρὸκ ἢ ροκοκο-ποίησις γοτθικῶν ναῶν, καὶ ἄλλων πολλῶν κατὰ τὴν Ἀναγέννησιν καὶ τοὺς λοιποὺς αἰῶνας. 

Πλὴν ὅμως, τὸ θέμα τοῦτο τῆς κατασκευῆς νέων, ναῶν, προσκτισμάτων εἰς παλαιοὺς ναοὺς ἢ παραλλαγῆς αὐτῶν ἐσωτερικῶς ἢ ἐξωτερικῶς, ὡς τοῦτο συμβαίνει εἰς τοὺς ἐπ' ἐνοικίοις διδομένους ναοὺς τῶν Ρ/Καθολικῶν καὶ Προτεσταντῶν πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους ἐν τῇ Ἑσπερίᾳ, ὡς καὶ εἰς τὴν Gedächnis Kirche τοῦ Βερολίνου, παρουσιάζει πλείστας ὅσας δυσχερείας, διότι πάντα ταῦτα δέον νὰ προσαρμόζονται πρὸς τὰ ὑφιστάμενα κτίσματα, ἀνεξαρτήτως τοῦ ρυθμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν, οὕτως ὥστε νὰ δημιουργεῖται ἓν ἁρμονικὸν σύμπλεγμα παλαιῶν καὶ νέων καὶ οὐχί τι τὸ ὁποῖον ἀπωθεῖ. Πολλάκις μάλιστα ἡ σύζευξις αὕτη τυγχάνει καὶ γοητευτική. 

Τούτων οὕτως ἐχόντων, ἀπὸ καιροῦ ἀπεφασίσθη ἐντὸς τῆς γενικῆς συντηρήσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τοῦ Ἁϊ Γιάννη, νὰ ἀντικατασταθοῦν καὶ πάλιν τὰ δύο ἀναγκαῖα προσκτίσματα διὰ νεοτέρων. Ἀνετέθη δὲ εἰς τὸν Οἶκον Ἀρχιτεκτονικῆς καὶ Συντηρήσεως Açı τοῦ Erkan Işık, ὅπως ἑτοιμάσει τὰ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμενα σχέδια διὰ τὴν ὑποβολὴν αὐτῶν εἰς τὴν ἁρμοδίαν κρατικὴν ἀρχήν (Anıtlar Kurulu) πρὸς τελικὴν ἔγκρισιν. Ὁ ἴδιος δὲ ἀνέφερεν εἰς τὸν γράφοντα, ὅτι κατὰ τὸν σχεδιασμὸν προσεπάθησεν τὰ νέα προσκτίσματα νὰ μὴν ἐμφανίζονται ὡς "ἀνταγωνιστικά" τοῦ ναοῦ. 

Οὕτως ὁ κ. Işık ἐσχεδίασεν δύο νέας ὑαλίνους ὁλοσχερῶς, κατὰ τὴν σύγχρονον ἀρχιτεκτονικήν, καὶ ἐναρμονιζομένας ἄριστα πρὸς τὸν ναόν κατασκευὰς κυβικοῦ χαρακτῆρος μετὰ ἐπιπέδου ὀλίγον ἐξεχούσης σκεπῆς, αἱ ὁποῖαι εἰς τὴν πρόσοψίν των ἔχουν τρία κατακόρυφα λεπτὰ χωρίσματα ἐξ ἐγχρώμου ἀλουμινίου καὶ ἀνὰ δύο εἰς τὸ βόρειον καὶ νότιον τμῆμα μετὰ μίας θύρας εἰς ἕκαστον πρὸς τὴν εἴσοδον τοῦ ναοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ μεγαλύτερα ἀπὸ τὰ προηγούμενα προσκτίσματα. Συνδέονται δὲ ταῦτα διὰ κομψοῦ καὶ μικροῦ πρὸς τὴν πρόσοψιν τοῦ ναοῦ ἡμικυκλικοῦ ξυλίνου στεγάστρου ἄνευ μετωπικοῦ τυμπάνου. 

Τὰ σχέδια λοιπὸν ταῦτα εἶναι ἄξια πρὸς μίμησιν διὰ μερικοὺς κατασκευαστὰς προβληματικῶν μορφωμάτων καὶ συγχαίρομεν τὸν ἀρχιτέκτονα δι' αὐτά, εὐχόμενοι τὴν ὑλοποίησίν των.

___________________________________________ 

1- Ἀ. Παπᾶ, Χαλκηδόνος, Ὁ Ἱερὸς Ναὸς τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Καλαμησίων, Δελτίον Ἑταιρείας Μελέτης τῆς καθ' ἡμᾶς Ἀνατολῆς 2 (2006) 215-230. Τοῦ Αὐτοῦ, Ἔργα ἀξιόλογα τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Καλαμησίων τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Χαλκηδόνος (ὑπὸ ἔκδ.).

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΕΝΑΣ "ΣΤΥΛΟΣ" ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

 "Ὁ ᾍδης, φησίν, ἐπικράνθη, 

συναντήσας σοι κάτω". 

Χρόνια τώρα μὲ ὀδύνην παρηκολούθουν τὴν μάχην τοῦ Μεγάλου Στρατιώτου Στυλιανοῦ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὸν Φθοροποιὸν τοῦ σώματος. Ἔτρεμον δὲ ὅταν ἐπληροφορήθην τὸ ἀναμενόμενον μοιραῖον. 

Τώρα ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ. Ὁ Θεός, τὸν ὁποῖον διὰ βίου θυσιαστικῶς ὑπηρέτησεν, νὰ τάξει τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν σκηναῖς δικαίων. 

Καὶ ἔρχεται χθές (1.4.2019) εἰς τὴν ἔγκριτον Ἐφημερίδα "Ἀπογευματινήν", τὸ μνημειῶδες καὶ ἐξαίρετον ἄρθρον "Ὀφειλετικὴ ἀναφορὰ μνήμης. Ἀνὴρ ἀληθῶς Μέγας κεκοίμηται ἐν Κυρίῳ" τοῦ πολυτίμου ἀδελφοῦ ἁγίου Φιλαδελφείας Μελίτωνος. Δι' Αὐτὸν τὸν πραγματικῶς Μέγαν Ἄνδρα τοῦ Φαναρίου καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας ἁπάσης, ἓν τῶν ἰσχυροτέρων καὶ τετραγωνικῶν μυελῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. Μέγαν, ὡς οἱ μακαριστοὶ Γερομελίτων, Ἀμερικῆς Ἰάκωβος, Σάρδεων Μάξιμος, Χαλδίας Κύριλλος, Πριγκηποννήσων Δωρόθεος, Ἐφέσου Χρυσόστομος, Ἀδριανουπόλεως Δαμασκηνὸς καὶ Πέργης Εὐάγγελος. Πόσον ἔχομεν πτωχεύσει! Τοιοῦτοι Ἱεράρχαι δὲν ὑπάρχουν σχεδόν πλέον σήμερον, παρεκτὸς τοῦ Ἄνακτος, καίτοι ἤλλαξαν ριζικῶς οἱ καιροί. Τί νὰ προσθέσει ὁ ὑπογραφόμενος; Ὅμως δέον νὰ τονισθεῖ, ὅτι αἱ προσωπικότητες δὲν πρέπει διὰ τὸν ἕναν ἢ τὸν ἄλλον λόγον, νὰ ἀγνοοῦνται, νὰ περιθωριοποιοῦνται ἢ νὰ γίνονται ἕρμαιον τοῦ συγχρόνου μινιμαλισμοῦ, ὥστε νὰ ἐπικρατοῦν αἱ "ὑπομετριότητες", νὰ προβάλλονται καὶ νὰ προωθοῦνται, οὗτοι δὲ νὰ παραμένουν εἰς τὴν φρικτὴν μοναξιά των. 

Θερμὰ συγχαρητήρια, ἀδελφὲ ἅγιε Φιλαδελφείας. Ἄξιος ὁ μισθός Σας. 

 IN PACE

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΙΣΜΟΥ

Θηλυκός κένταυρος. Ψηφιδωτό δάπεδο Πέλλα,τέλος 4ου-αρχές 3ου αι. π.Χ. 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

"Αἱ γυναῖκες εἶναι οἱ στῦλοι τῆς Ἐκκλησίας". 

Ὡς γνωστόν, οἱ Κένταυροι ἀποτελοῦν ἓν τῶν πλέον ἐντυπωσιακῶν πλασμάτων τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Μυθολογίας. Συνδέονται δὲ ἀμέσως πρὸς τὴν βίαν κατὰ τῶν γυναικῶν, περὶ ὧν ἐνταῦθα ὁ λόγος. Πολλά γὰρ ὑποφέρουν καὶ σήμερον αἱ σύντροφοι τοῦ Ἀδάμ εἰσέτι. Μεταξὺ δὲ αὐτῶν, ἰδίως ἀπὸ τὴν σεξουαλικὴν βίαν. 

Οἱ κένταυροι ἄρρενες καὶ θήλεις, κατὰ τὸν Πίνδαρον κατήγοντο ἀπὸ τὸν Ἰξίονα καὶ τὴν Νεφέλην. Ἐξ αὐτῶν ἐγεννήθη ἓν τέρας, ποὺ ἀπὸ τὴν σχέσιν του μὲ τὰ ἄλογα τοῦ Πηλίου ἀπέκτησε τέκνα, ὁμοιάζοντα μὲ ἄλογα ἀπὸ τὴν ὀσφὺν καὶ κάτω καὶ μὲ ἄνθρωπον πρὸς τὰ ἐπάνω, ἔδιδον τὴν ἰδέαν ἀπεικονίσεως τῶν ἐντόνων καιρικῶν φαινομένων. Ὁ Ὅμηρος τοὺς περιγράφει ὡσὰν δασυτρίχους, ἀγρίους ποὺ ἔζων στὰ θεσσαλικὰ βουνὰ μέχρι τὴν ἐποχὴν τῆς ἥττας των κατὰ τὴν κενταυρομαχίαν ἀπὸ τοὺς Λαπίθους, ἡ ὁποία συμβολίζει τὴν πάλην τῶν πολιτισμένων Ἑλλήνων κατὰ τῶν βαρβάρων. Ἔτρωγαν κρέας ὠμόν, ὅπως οἱ Αἰθίοπες. Εἶχον διάφορα ὀνόματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ σοφοῦ Χείρωνος, διδασκάλου τῶν μεγαλυτέρων ἡρώων, ὅπως τῶν Ἀσκληπιοῦ καὶ Ἡρακλέους, βοτανοθεραπευτοῦ καὶ ἀσχολουμένου μὲ τὸ κυνήγιον καὶ τὴν μουσικήν. Εἶχον δὲ ἐμπλακεῖ εἰς πράξεις βιασμοῦ καὶ λεηλασίας. Δὲν φαίνεται νὰ ἦσαν ψυχολογικῶς ἀρκετὰ ἰσορροπημένοι, καὶ μᾶλλον πρωτόγονοι, συχνάκις ἐρωτευόμενοι, ἄγνωστον διατί. Τοὺς περισσοτέρους ἐξόντωσεν ὁ Ἡρακλῆς. 

Τὰ ὑβριδικὰ αὐτὰ ὄντα σχετίζονται καὶ μὲ τόν "Κενταυρισμόν", τοῦτ' ἔστιν τὴν σεξουαλικὴν βίαν κατὰ τῶν γυναικῶν, συλλογικοῦ χαρακτῆρος, τῶν ὁποίων ἡ μεταμόρφωσις ἐκ τοῦ ζώου πρὸς τὸν ἄνθρωπον δὲν εἶχεν ὁλοκληρωθεῖ. Οὗτοι ἔζων εἰς τὸ περιθώριον τοῦ πολιτισμοῦ καὶ δι' αὐτοὺς δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία διαφορὰ μεταξὺ σεξουαλικῆς ζωῆς καὶ βίας, καὶ δὴ ἄνευ οὐδεμίας σκέψεως ἐνοχῆς!

ΤΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ

ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΝ ΤΟΥ ΛΕΥΚΩΜΑΤΟΣ 

"ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ" ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ 

ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑΝ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ 

ΚΑΙ ΘΑΣΟΥ ΕΙΣ ΚΑΒΑΛΑΝ 

(13. 03. 2019) 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Σεβασμιώτατοι, κ. καθηγηταί, Ἄρχοντες, Κυρίες καὶ Κύριοι, 

Εὑρίσκομαι ἐδῶ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου ἐκ τῆς Βασιλευούσης, διὰ τὴν παρουσίασιν τοῦ καλαισθήτου τούτου λευκώματος, μεταφέρων τὰς σκέψεις του. Ἔρχομαι εἰς τὴν ὡραίαν καὶ γραφικὴν πόλιν τῆς Καβάλας, τῆς ἱστορικῆς Νεαπόλεως, ὅπου ἔδρασε ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος, τοῦ ὁποίου καὶ νεώτερα ἀρχιτεκτονικὰ σεβάσματα εὑρίσκονται ἐνταῦθα, καὶ ἡ Ἁγία Λυδία ἡ Πορφυρόπωλις. Εὐθὺς δὲ ἐξ ἀρχῆς ἐπιθυμῶ νὰ Σᾶς διαβιβάσω τὰς εὐχὰς καὶ εὐλογίας τοῦ κραταιοῦ Ἄνακτος, τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. 

Ἡ ἔκδοσις αὕτη ἐπραγματοποιήθη διὰ τῆς εἰσηγήσεως καὶ πρωτοβουλίας τοῦ ρέκτου διαφημιστοῦ κ. Θεμιστοκλέους Φασουλᾶ, τὴν πρόφρονα ἀρωγὴν τοῦ Δήμου Καβάλας καὶ δὴ τῆς Δημάρχου, Εὐγενεστάτης κ. Δήμητρας Τσανάκα, τοὺς ὁποίους ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς καὶ εὐχαριστοῦμεν. Ἤδη δὲ ὁ κ. Φασουλᾶς τὸ 2011 εἶχεν ἐκδόσει καὶ ἕτερον κομψὸν λεύκωμα ὑπὸ τὸν τίτλον "Πανάγια Προσκυνήματα τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων". 

Ἡ Ἱ. Μητρόπολις Χαλκηδόνος, ἡ παλαίφατος καὶ ἱστορικὴ ἐσχάτη ἐν ἐνεργείᾳ Ἀσιανὴ τοιαύτη τοῦ Θρόνου, ἡ μέχρι τοῦ Εὐξείνου Πόντου ἐξιοῦσα, μὲ τὰς ἄλλοτε τριάκοντα τρεῖς -σήμερον ἕνδεκα- κοινότητας καὶ τοὺς ἱ. ναούς της, εἰς τὴν ὁποίαν συνῆλθεν ἡ περίπυστος Ἁγία Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος (451) καὶ τῆς ὁποίας οὐκ ὀλίγα πιθανὸν θεμελιακὰ εὑρήματα ἔρχονται εἰς τὸ φῶς, ἐξ ἀφορμῆς τῆς κατασκευῆς τοῦ μετρό, διὰ τῶν τελευταίων ἀνασκαφῶν παρὰ τόν "ὀγκώδη"! σιδηροδρομικὸν σταθμὸν τοῦ Haydarpaşa, ὅπου ἔκειτο ὁ ἱ. ναὸς τῆς Ἁγ. Μεγαλομάρτυρος καὶ Πανευφήμου Εὐφημίας καὶ τὰ ὁποῖα, ὅτε κατεσκευάζετο τὸ κτήριον τοῦ σταθμοῦ ὑπὸ τῶν Γερμανῶν τὸ 1908, εἶχον ἐπιχωματωθεῖ!, Διαφυλάττει δὲ ἐντὸς αὐτῶν καὶ τῶν ἱκανῶν Ἱ. Ἁγιασμάτων εἰς καλὴν κατὰ τὸ δυνατὸν κατάστασιν πλεῖστα ὅσα ἱ κειμήλια (ἱ. εἰκόνας, ἱ. σκεύη, ἱ. ἄμφια, χειρόγραφα, ξυλόγλυπτα κ.ἄ.). Τρεῖς δὲ ἐκ τῶν ἱ. αὐτῆς ναῶν ἔχουν ἀνάγκην ἀμέσου καὶ ριζικῆς συντηρήσεως καὶ ἀποκαταστάσεως (Ἁγ. Παρασκευὴ Βέϊκοζ, Ἅγ. Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη Πασάβαξε, Θεία Μεταμόρφωσις Κανδυλλί). Εἶναι δὲ σημαντικόν, ὅτι τὸ λεύκωμα τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν σύντομον καὶ ἐπιλεκτικὴν προσπάθειαν ἐμφανίσεως τῶν κειμηλίων τούτων, πρὸς γνῶσιν εἰδότων καὶ μή. 

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ "ΑΝΤΙΦΕΜΙΝΙΖΟΥΣΑΙ";

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

"Αἱ γυναῖκες πρέπει ἁπλῶς νὰ 

ἀρκοῦνται σὲ ὁρισμένα πράγματα". 

(B. Brecht) 

Ὡς γνωστόν, ὁ Χριστιανισμὸς ἐξίσωσε τὸ ἄρρεν μετὰ τοῦ θήλεως, παρὰ τὰς ἐντόνους ἰδιομορφίας των (ὄψις, σῶμα πνεῦμα, ἰδιοσυγκρασία, προορισμὸς κ.ἄ.). Πρᾶγμα ὅμως τὸ ὁποῖον ἀργότερον ὡδήγησεν εἰς φεμινιστικὰς ἐκτροπάς. Καὶ τοῦτο διότι "ὁ ἀνὴρ ἀνὴρ ἐστὶ καὶ ἡ γυνὴ γυνή". Διὸ καὶ φαίνεται οὐχὶ εὐχάριστον, γυναῖκες τινὲς νὰ προσπαθοῦν νὰ ἐξομοιωθοῦν πρὸς τοὺς ἄνδρας, σύνηθες εἰς τὴν ἐποχήν μας, ὡς π.χ. εἰς τὸν ἐπιχειρηματικὸν τομέα, ἐνῶ χάνουν ὅλην τὴν θηλυκότητά των. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνδρες ὅταν ἐμφανίζονται ὡς θήλεα. Μήπως προσπαθοῦν καὶ πάλιν νὰ ἑνωθῶσιν, κατὰ μίαν θεωρίαν, ὄντες ἀρχικῶς ἑρμαφρόδιτοι; Γνωστοὶ ὅμως καὶ μὴ ἐξαιρετέοι τυγχάνουν οἱ ἀνήκοντες εἰς τά "ἀδελφάτα", "θείᾳ εὐλογίᾳ" αὐξανόμενοι καὶ πληθυνόμενοι καὶ δημοσίᾳ πλέον διακινούμενοι ἐν ὀνόματι τῶν πολυθρυλήτων ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, μὲ ὅλας τὰς θεαματικὰς ἐμφανίσεις αὐτῶν, ἔστω καὶ ἂν οὗτοι τυγχάνουν εὐφυέστατοι, καὶ εὐδοκιμοῦντες, λόγῳ τῆς ἑνότητός των "κουσουροκένταυροι", μὴ ὄντες πάντοτε ὑπαίτιοι τῆς καταστάσεώς των αὐτῆς, ἀλλὰ ἀπὸ αἴτια παθολογικὰ ἢ διαφθορᾶς των ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων. 

Οὕτως αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι εἶναι περισσότεραι ἀπὸ τοὺς ἄνδρας κατὰ τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ κόσμου, διαπρέπουν εἰς τὴν ἐπιστήμην, τὴν πολιτικήν, τὴν κοινωνίαν, τὴν τέχνην κ.ἄ. Ἔτσι βλέπομεν κυρίως "δεσποινίδας" διευθύνουσας συμβούλους καὶ διευθύντριας τραπεζῶν, ὀργανισμῶν, σχολῶν ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ὁδηγοὺς τραίνων, λεωφορείων, νταλικῶν! κ.ἄ. 

Ἐξ ἑτέρας ὅμως πλευρᾶς συχνάκις ἔρχονται ἀντιμέτωποι μὲ μίαν σειρὰν ἀπογορεύσεων ἐκ τοῦ ἀντιθέτου φύλου, λαμβάνουσαι ὀλιγωτέρας ἀποδοχὰς εἰς τὸν χῶρον ἐργασίας, μικροτέραν πρόσβασιν εἰς τὸ σύστημα ὑγιείας, τὰς ἐκπαιδευτικὰς δομάς, διοικητικὰς καὶ διευθυντικὰς θέσεις τῶν ἐπιχειρήσεων περισσότερον τοῦ 25%, χωρὶς νὰ στεροῦνται φυσικῶν ἱκανοτήτων. Οὕτως κατὰ τὸ 1913 ἡ συμμετοχή των εἰς τὰς μεγαλυτέρας ἐπιχειρήσεις τοῦ πλανήτου ἀντεστοίχουν μὲ τὸ 4,4%. Ἐπίσης αἱ ὑψηλότερον ἀμειβομέναι θέσεις τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Fortune 500 κατὰ τὸ 92,5% κατείχοντο ὑπὸ ἀνδρῶν. 

Εἰς τὴν Γερμανίαν, παρακαλῶ, καὶ Αὐστρίαν μέχρι τὸ 1919 δὲν εἶχον δικαίωμα ψήφου, ὅπως εἰς τὸ Βατικανόν -εὐτυχῶς ποὺ δὲν γίνονται Καρδινάλιοι- καὶ τὴν Σαουδικὴν Ἀραβίαν μέχρι τὸ 2015.

Πολλαὶ ὡσαύτως εἶναι αἱ ἀπαγορεύσεις διὰ τὰς γυναῖκας καὶ εἰς τὸν θρησκευτικὸν τομέα. Καὶ συνήθως τὸ πρῶτον παράδειγμα εἰς τὰ καθ' ἡμᾶς ἀποτελεῖ τὸ περίφημον ἄβατον τοῦ Ἁγίου Ὄρους, προσβληθὲν πρὸ ἐτῶν ἀνεπιτυχῶς καὶ ὑπὸ τῆς Ε.Ε., καὶ ὄχι μόνον (Ἱ. Μονὴ Ἁγ. Νικάνωρος στὰ Γρεβενά καὶ Ἁγ. Βησσαρίωνος στὰ Τρίκαλα), τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἀπὸ τοῦ 5. αἰῶνος διὰ μίαν σειρὰν ἀπὸ θρησκευτικοὺς λόγους. Οὕτως αἱ γυναῖκες εἶναι ἀναγκασμέναι νὰ φθάνουν μέχρι τοὺς λιμένας τοῦ Ἄθωνος καὶ νὰ θεῶνται τὰς ἱ. Μονὰς, ἐφ΄ ὅσον εὑρίσκονται ἐντὸς πλοίων ἀπὸ 500 μέτρα ἐκ των ἀκτῶν ἢ μὲ διόπτρας! Εἰς τοὺς λόγους αὐτοὺς ἀνήκει μία παράδοσις, ἀναφέρουσα, ὅτι ἡ Θεοτόκος ἐξέφυγεν κατὰ τὴν πορείαν της πρὸς τὴν νῆσον τῆς Ἀφροδίτης Κύπρον, ἀφιχθεῖσα εἰς τὸν Ἄθωνα, ὁ ὁποῖος τῆς ἤρεσεν ἰδιαζόντως καὶ προσηυχήθη πρὸς τὸν Υἱόν της διὰ νὰ ἀνήκει εἰς αὐτήν. Οὕτως θεωρεῖται ἡ μόνη Βασίλισσα τοῦ Περιβολίου της, ἀπαγορευομένης τῆς εἰσόδου εἰς αὐτὸ πάσης ἑτέρας, παρὰ μόνον εἰς τὰς γαλὰς καὶ τά "πουρναρόψαρα"! 

Βεβαίως διαχρονικῶς ὑπῆρξαν καί "Ἀμαζόνες" ἐπιχειρήσασαι νά "διερρήξουν" τὸ ἄβατον, ὡς αἱ Μ. Ποιμενίδου, Μ. Κάραλη, Ἀ. Διπλαράκου, Μ. Σουαζὶ κ.ἄ. 

Ἄρα δὲν πρωτεύει τὸ Ὄρος εἰς τὸ ἄβατον, καθ' ὅτι ὑπῆρχεν τοιοῦτον καὶ εἰς ναοὺς τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος, μετέπειτα δὲ καὶ εἰς ἱερὰ τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, ὅπως τὸν ναὸν τῆς Σαμπαριμάλα ἐν Κεράλᾳ τῆς νοτίου Ἰνδίας, ὅπου διὰ παραβιάσεις ἔλαβον χώραν φοβεραὶ συγκρούσεις μέχρι τῆς σήμερον, μεταξὺ ἱερέων, συντηρητικῶν κλπ. 

Ὁ περίφημος ναὸς τοῦ προσκυνήματος τῶν Ἰνδουϊστῶν εἰς Κεράλα, ἀνήκει εἰς τοὺς ἄνδρας ὅλων τῶν ἡλικιῶν. Διὰ τὰς γυναῖκας ἐπιτρέπεται περιορισμένη εἴσοδος εἰς ὅσας εἶναι μεταξὺ 10-50 ἐτῶν. Ὁ λόγος εἶναι ἡ ἔμμηνος ρύσις τῶν γυναικῶν, καθὼς συμφώνως πρὸς συγκεκριμμένην δοξασίαν, ὁ Θεὸς ἠμπορεῖ νά "ξεστρατήσει" ἀπὸ τὴν παρουσίαν των κατὰ τάς "κεχρωματισμένας" ἡμέρας των

Τὸ τέμενος Haji Ali Dargah, ἐγκατεστημένον εἰς τὰ ἀνοικτὰ τῶν ἀκτῶν τῆς Βομβάης, Μαυσωλεῖον τοῦ Ali Bukhari ἁγίου τοῦ σουφισμοῦ, εἶναι κλειστὸν διὰ τὰς γυναῖκας. 

Ὡσαύτως ἐγκατεστημένον εἰς τὴν Ἰαπωνίαν, ἓν τῶν ὑψηλοτέρων ὀρέων τῆς χώρας εἶναι ἀπηγορευμένον εἰς τὰς γυναῖκας, τὸ ὀσπήτιον τοῦ περίφημου βουδιστικοῦ ναοῦ διὰ περισσότερα ἀπὸ 1.300 ἔτη, τοῦ Omine, ὅπως καὶ εἰς ἑτέρους βουδιστικοὺς ναούς. 

Εἰς τὴν Ταϊλάνδην, μόνον ἄνδρες ἀνήκοντες εἰς ἓν βουδιστικὸν τάγμα δύνανται νὰ γίνουν μοναχοὶ καὶ δόκιμοι, μὲ οὐκ ὀλίγας διαμαρτυρίας καί "ἀλλαγὴν ποδός" (μετάβασιν εἰς ναοὺς τῆς Ἰνδίας). Τί λέγουν οἱ φίλοι Προτεστάντες; 

Τέλος, εἰς τὸ Ἰρὰν ἀπαγορεύονται αἱ γυναῖκες εἰς τοὺς ποδοσφαιρικοὺς ἀγώνας, διότι εἶναι "ἀνάρμοστον" δι' αὐτὰς νὰ θεῶνται τὸ σῶμα τοῦ ἀνδρὸς δι' εὐχαρίστησιν! Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς!

Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς Η.Π.Α. καὶ δὴ τὴν Ἀτλάνταν, εἰς τὸ μόνον καὶ δὴ μὴ θρησκευτικὸν Πανεπιστήμιον τοῦ Morehouse College ἀπαγορεύεται ἡ φοίτησις εἰς τὰς γυναῖκας. 

Τί συμβαίνει δὲ σὺν πολλοῖς ἄλλοις σήμερον;, ὅταν π.χ. μὲ σὸρτς καὶ μίνι ἐπισκέπτονται τουρίστριαι τὰς ἱ. μονὰς εἰς κοινὴν θέαν, ἐὰν δὲν τὰς ἐφοδιάζουν τελευταίως μέ "ταχτὰ μπερντέ";

ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Μια σημαντική έκδοση κυκλοφορήθηκε στο τέλος του 2018, από τον Δήμο Καβάλας, με τίτλο: «Πανάγια Προσκυνήματα Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκηδόνος – Κωνσταντινούπολις» (σ. 182). Μια έκδοση – οδηγός για την ιστορική Μητρόπολη του Οικουμενικού Θρόνου. 

Την γενική επιμέλεια είχε ο πολιός Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Αθανάσιος. 

Τα κείμενα είναι του φιλόπονου φιλολόγου και εραστή της Πόλεως, Ιωάννη Γιγουρτσή. 

Στον πρόλογό του ο Γέρων Χαλκηδόνος Αθανάσιος ευχαριστεί τους συντελεστές της έκδοσης, η οποία παρουσιάζει επιλεκτικώς τους πολιτιστικούς θησαυρούς, ήτοι τα κειμήλια της Μητροπόλεως, τον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Ευφημίας καθώς και τις Κοινότητες της Χαλκηδόνος, οι οποίες ακόμα μαρτυρούν την Ρωμιοσύνη στην ασιατική πλευρά του Βοσπόρου. 

Τα κείμενα του τόμου είναι λίαν κατατοπιστικά: Η Χαλκηδόνα στην αρχαιότητα, τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, την περίοδο του Βυζαντίου, τα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας και από το 1923 ως τις μέρες μας. 

Οι φωτογραφίες της έκδοσης (Θεμιστοκλής Φασουλάς και Ιωάννης Σταματιάδης) αναδεικνύουν το μεγαλείο των ναών και των κοινοτήτων της Χαλκηδόνας. Εικόνες, προσκυνητάρια, ιστορικές φωτογραφίες, εκκλησιαστικά σκεύη και άμφια, αγιάσματα και όψεις των ιστορικών ναών της Χαλκηδόνας, συνθέτουν ένα γοητευτικό ψηφιδωτό της ζωντανής Μητρόπολης με την μεγάλη ιστορία. 

Η έκδοση – λεύκωμα είναι πραγματικά καλαίσθητη και ελκυστική, ανάλογη – θα λέγαμε – της υψηλής αισθητικής αντίληψης του ποιμενάρχου της Χαλκηδόνος Γέροντος Αθανασίου.

Ο Γέρων Χαλκηδόνος Αθανάσιος

Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Γελδεγιρμέν

Ι. Ναός Προφήτου Ηλιού Χρυσουπόλεως (Σκουτάρεως) 

Ι. Ναός Αγίου Γεωργίου Χρσοκεράμου (Τσεγκέλκιοϊ)

Ι. Μητροπολιτικός Ναός Αγίας Ευφημίας 

ΑΝΩΔΥΝΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ; (Ψηφιοποιήσεως ἀποκυήματα)

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

"Ἡ εἰκονικὴ πραγματικότητα ἀναμένεται νὰ 

μεταμορφώσει τὸν τρόπον ποὺ ἀναλώνουμε, 

ἐπικοινωνοῦμε καὶ ἐπιμορφωνόμαστε". 

Συχνάκις λέγεται, ὅτι ζῶμεν εἰς τὴν ψηφιακὴν ἐποχὴν καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἀρχήν της. Πολλαὶ ἐκ τῶν χρησιμοποιουμένων εἰς τὴν οἰκίαν μας συσκευῶν εἶναι ψηφιακαί, ὅπως ἡ τῆς ἀναπαραγωγῆς δίσκων DVD ἢ CD, τὰ ψηφιακὰ θερμόμετρα, ὡρολόγια κ.ἄ. Ψηφιακὴ τεχνολογία εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία καταχωρεῖ, ἐπεξεργάζεται ἢ μεταφέρει δεδομένα μὲ ἀριθμητικὰ ψηφία ἢ εἰδικὰ συστήματα, ποὺ ἐμφανίζει πληροφορίες μὲ ψηφία (ἀριθμούς, γράμματα) ἐπὶ εἰδικῆς πλακός. Ἡ πολιτικὴ καὶ οἰκονομία ἐπιθυμοῦν μάλιστα, ὅπως αἱ ψηφιακαὶ τεχνολογίαι ἐπιταχυνθοῦν, λησμονοῦσαι ἢ ἀδιαφοροῦσαι λόγῳ οἰκονομικῶν συνήθως συμφερόντων, ὅλας τὰς ἠθικάς, καὶ ὄχι μόνον, ἐπιφυλάξεις. Καὶ τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ ἀποβεῖ ἐπικίνδυνον διὰ τὸν ἄνθρωπον. 

Ἡ λέξις ψηφιακός (digital) δακτυλικός, παράγεται ἀπὸ τὴν λέξιν ψηφίον, ἡ ὁποία σημαίνει πετραδάκι ἢ χαλίκι. Καὶ τὸ ψηφιδωτὸν παράγεται ἀπὸ αὐτὴν, τὸ ὁποῖον κατασκευάζεται ἀπὸ ψηφίδες βαμμένας μὲ ποικίλον χρῶμα, φύλλον χρυσοῦ ἡ κάθε μία ἢ φυσικάς. 

Ὡς γνωστὸν δέ, οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὰς ὠφελείας τῶν νέων τεχνολογιῶν. Καλύπτουν ἐπιφανείας ταχὺ Internet, ἠμποροῦν νὰ ἀνυψώσουν ἀξιολογικῶς τὰς χωρικὰς περιοχάς. Ψηφιακαὶ μηχαναὶ καθιστοῦν τὸν ἐργασιακὸν κόσμον καθαρότερον, ἡ τεχνητὴ εὐφυΐα ἠμπορεῖ νὰ εἶναι χρήσιμος εἰς τὴν ἰατρικὴν καὶ θεραπευτικήν. Αὐτόματα ὀχήματα θὰ μειώνουν τὰ δυστυχήματα. Μεγάλη θὰ εἶναι ἡ βοήθεια καὶ εἰς τὴν χρῆσιν τῶν βιβλίων καὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ ὑλικοῦ. Βασικὰ πλεονεκτήματα ποὺ προσφέρει εἶναι ἡ αὔξησις καὶ εὐκολία προσβάσεως εἰς τὸ πρωτότυπον ὑλικόν, ἡ ἀντιγραφὴ καὶ διανομή του ἄνευ περιορισμῶν χρονικῶν, τοπικῶν καὶ ἄλλων, καὶ ὑποβαθμίσεως τῆς ποιότητός του, καίτοι ἔχει ἐπιπτώσεις καὶ διὰ τὸ μέλλον τῶν βιβλίων. Ἀρκετοὶ μάλιστα ὁμιλοῦν διὰ τὸ τέλος τοῦ βιβλίου καὶ τῶν βιβλιοθηκῶν. Ὅμως τὸ βιβλίον ἔχει ἄλλον σύνδεσμον μὲ τὸν ἀναγνώστην, ἰδίως τῆς τέχνης. Τοῦτο πρέπει νὰ ξεφυλλίσει, νὰ τὸ ἐξετάσει καὶ αὐτὸ τοῦτο νὰ τὸ ἀγγίξει καὶ χαρεῖ. Ἄλλωστε καὶ ἡ ἔκδοσις συγχρόνων, ἀκριβῶν καὶ πολυτελῶν καὶ δυσχρήστων ἐκδόσεων δὲν σπανίζει καὶ κατὰ τὴν ἐποχήν μας. 

Ἐξ ἑτέρας ὅμως πλευρᾶς ἐμφανίζονται, αἱ ὠδῖναι τοῦ "νεοφανοῦς τοκετοῦ". Οἱ ἐπιστήμονες δηλονότι ἐπισημαίνουν ἤδη σημαντικὰς παρενεργείας τῆς ψηφιοποιήσεως τῆς οἰκονομίας, τῆς κοινωνίας καὶ ὄχι μόνον. Τί κρίμα δέ, τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ εἰσέτι ἡ γέννα ἐντὸς τοῦ ὕδατος ἢ διὰ τῆς καισαρικῆς, διὰ νὰ ἠμπορέσει ὁ ἰατρὸς νὰ κάμει τὴν ἄδειάν του κατὰ τὸ Σαββατοκύριακον καὶ καρπωθεῖ περισσότερα! 

ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ "ΤΟ ΗΜΕΤΕΡΟΝ ΚΑΛΛΟΣ"

Την Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2019 ο Θεοφιλέστατος Πρόεδρος του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών, Επίσκοπος Αμορίου κ. Νικηφόρος, μετέβη στην έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι, συνοδευόμενος από τον διευθυντή του ΠΙΠΜ καθηγητή Συμεών Πασχαλίδη, την έφορο του Ιδρύματος Δρ Φλώρα Καραγιάννη και τον αδελφό της Μονής Βλατάδων, αρχιμ. Κωνσταντίνο Μανιώτη, για να επιδώσει στην ΑΘΠ τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο τον προσφάτως εκδοθέντα Κατάλογο της Έκθεσης του ΠΙΠΜ «Το Ημέτερον Κάλλος». 

Ο Παναγιώτατος εξέφρασε την ευαρέσκειά του για τη νέα λαμπρή έκδοση του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών και συνεχάρη τον Θεοφιλέστατο και τα στελέχη του Πατριαρχικού Ιδρύματος τόσο για την πραγματοποίηση της επετειακής Εκθέσεως, στο πλαίσιο του Ιωβηλαίου του ΠΙΠΜ, όσο και για την έκδοση του εξαιρετικής αισθητικής και τυποτεχνικής αρτιότητος Καταλόγου, τον οποίο επιμελήθηκε η κ. Καραγιάννη. 

Εν συνεχεία επιδόθηκε στον Παναγιώτατο και ο πρώτος τόμος της νέας σειράς «Λατίνοι Πατέρες της Εκκλησίας», Ιερού Αυγουστίνου De Doctrina Christiana – Η Χριστιανική Διδασκαλία, σε μετάφραση και σχόλια του Αρχιμ. Ειρηναίου Χατζηεφραιμίδη, καθηγητή του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαιδεύσεως του Πανεπιστημίου Δυτ. Μακεδονίας. 

Την επομένη, Τρίτη 12 Φεβρουαρίου ο Θεοφιλέστατος και τα στελέχη του ΠΙΠΜ επισκέφθηκαν στην έδρα της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος, τον Γέροντα Μητροπολίτη Χαλκηδόνος κ. Αθανάσιο, διατελέσαντσα επί σειρά ετών Πρόεδρο του ΠΙΠΜ, για να του επιδώσουν, τιμής και σεβασμού ένεκεν, τον Κατάλογο της Έκθεσης.

Η παρουσίαση του Καταλόγου της Έκθεσης: "Το ημέτερον Κάλλος. Βυζαντινές Εικόνες από τη Θεσσαλονίκη" θα πραγματοποιηθεί στο Αμφιθέατρο του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2019 στις 11.30π.μ.

Εκ του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: SACRILEGIUM

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Ὡς γνωστόν, ἀπὸ ἐτῶν παρατηρεῖται μεταξὺ τῶν ποικίλων παραδόξων καὶ extravagant "παραστατικῶν εὐφυολογημάτων" σκοπούντων εἰς τὸν ἐντυπωσιασμὸν τοῦ θεατοῦ κυρίως, καὶ μία ἀποϊέρωσις παγκοσμίου φήμης ἔργων τῆς τέχνης, ἰδίᾳ ζωγραφικῆς, ἀσχέτου πρὸς τὰς ἐπεμβάσεις ἐπὶ παλαιοτέρων συνθέσεων ὅπως π.χ. τοῦ A. Rainer ἢ τοῦ Β. Παπαδαντωνάκη ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῆς Ὑγείας. Καὶ ἡ ἀποϊέρωσις αὕτη διαπιστοῦται ἐπὶ προσώπων, συνθέσεων ἢ τοῦ τόπου τοποθετήσεως αὐτῶν, ὅπως τῆς ἀποτυπώσεως τῆς Mona Lisa ἐπὶ προσοψίων, τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου εἰς T-shirt κ. ἄ., ὅσον δὲ ἀφορᾶ τὰς ἐπεμβάσεις ἐπὶ προσώπων ἢ συνθέσεων, δύναται νὰ ἀναφερθεῖ ἡ Mona Lisa μὲ τὰς πολλάς "δημιουργικάς" παραλλαγὰς μασκέ, ὅπως μὲ μπούρκα (ἢ μήπως νικάμπ ἢ τσαντόρ), μὲ μουστάκι (Duchamp), μουστάκι καὶ γουρλωμένα μάτια ὡσὰν τά "ἰδικά" του (Dali), μὲ σοῦπαν (Warhol), ὁ ὁποῖος "ἐπενέβη" καὶ εἰς τὴν ντίβαν Marilyn Monroe, μὲ πίπαν (Bataille), μὲ ζαρτιέρας! (J. Ernst), μὲ βαρὺ ὁπλισμὸν εἰς τὸν ὦμον καὶ ἀκουστικά (Bansky), μὲ ντύσιμον κομψότατον τοῦ Vuitton, τὴν κάλυψιν τοῦ αἰνιγματικοῦ της χαμόγελου μὲ ἕνα τεμάχιον σκούρου ὑφάσματος κ. ἄ. Ἴσως πάντως μερικαὶ ἐξ αὐτῶν νὰ προσιδιάζουν εἰς αὐτήν. 

Οὕτως ἐπίσης μέχρι τῆς 24 Φεβρουαρίου ὁ Ἰσραηλινὸς καλλιτέχνης Adi Nes εἰς μίαν ἔκθεσίν του ὑπὸ τὸν τίτλον "Εἰκόνα, Ἰσχύς, Θρησκεία" εἰς τὸ Kunsthaus Bochum τῆς Γερμανίας παρουσίασεν ἕνα πίνακα ὑπὸ τὸν τίτλον "Τὸ τελευταῖον Δεῖπνον" μετὰ στρατιωτῶν, κατὰ τὸν περίφημον "Μυστικὸν Δεῖπνον" τοῦ Leonardo Da Vinci εἰς τὴν Sta Maria delle Grazie στὸ Μιλᾶνο. Εἰς αὐτόν, 13 στρατιῶται κάθονται ἐπὶ μακρᾶς τραπέζης. Ἡ σύνθεσις ἀνακαλεῖ συσχετισμοὺς πρὸς ἱερὸν πόλεμον, λύτρωσιν, καὶ συγκρούσεις τῆς Ἐγγὺς Ἀνατολῆς. Τί εἶναι λοιπὸν εἰς τὴν σύνθεσιν αὐτὴν θρησκευτικόν, τί κοσμικόν, τίνι τρόπον προκαλεῖ τοῦτο; Διττῶς ὑφίσταται συνεργασία μεταξὺ τέχνης καὶ θρησκείας, θρησκευτικῶς ὑπερκεράζουσα καὶ πέραν τῶν 2.000 ἐτῶν. Συνδυασμοί, οἱ ὁποῖοι παριστοῦν ἐσταυρωμένους πλαστικοὺς βατράχους καὶ τμήματα ἐσφαγμένων μαζῶν χοίρων, ἐπιδροῦν ἀποκρουστικῶς - ἢ καὶ ἀκόμη βλασφήμως; Ὁ V. Krech διυεθυντὴς τοῦ Κέντρου Θρησκευτικῶν Ἐπιστημῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ruhr τοῦ Bochum, ὁ ὁποῖος ἦτο συνκουράτωρ εἰς τὴν ἔκθεσιν εἶπεν: "Τὸ θέμα τῆς εἰρωνίας, γελοιογραφίας, προκλήσεως, δεικνύει ἀκριβῶς πῶς θρησκεία καὶ τέχνη συνεργάζονται μεταξύ των. Δύναταί τις νὰ ὁμιλεῖ κυρίως διὰ ἀδελφάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀμοιβαίως ἀνάγκην ἀλλήλων, ἐπειδὴ ὅμως εὑρίσκονται τόσον πλησίον μεταξύ των καὶ καταπολεμῶνται. Τοῦτο δὲ προσπαθοῦμεν νὰ παραστήσωμεν εἰς τὴν ἔκθεσιν"1. 

Ἑτέρα ἀνίερος ἠλεκτρονικὴ τὴν φορὰν αὐτήν, παράστασις ἀποϊερωτική, τυγχάνει ἡ δημοσιευθεῖσα διὰ τῆς ἐπεμβάσεως τοῦ Photoshop, τοῦ Ἰορδανοῦ δημοσιογράφου Muhammet el Wakeel, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον οὐχὶ τοῦ Da Vinci, ὅπως ἀναγράφεται συχνάκις στὰ ΜΜΕ, ἀλλὰ τοῦ Philippe de Champaigne (1602-1674), προσέθεσε ὄπισθεν τοῦ Κυρίου τὴν φωτογραφίαν τοῦ Nusret Gökçe, ὁ ὁποῖος "ἀρτύζει" τὸ Δεῖπνον μὲ τὴν γνωστὴν show "προκρουστικήν" κίνησιν τῆς δεξιᾶς του χειρός! Ὅμως ἕνεκα τῶν τοπικῶν χριστιανικῶν καὶ μουσουλμανικῶν ἀντιδράσεων, λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπεδαύλιζε τὰς διαθρησκειακὰς συγκρούσεις ἀντὶ νὰ στηρίζει τὸν διαθρησκειακὸν διάλογον, τὸν ὁποῖον στηρίζει τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ μάλιστα ὁ διαπρεπής "Ἄναξ τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων", συνελήφθη. Ἐὰν δὲ εὑρεθεῖ ἔνοχος, δύναται νὰ τιμωρηθεῖ μὲ κάθειρξιν 3 ἐτῶν2.

Προσθετέον ὅτι ὁ χασάπης Nusret Gökçe (εὐρέως γνωστὸς καὶ ὡς Salt Bae) ἔχει γίνει διάσημος στάρ, ὁ ὁποῖος σπάει τὸν καρπόν του καὶ ἁλατίζει τὸ κρέας μέσῳ τοῦ ἀγκῶνος του, εἶναι δὲ σήμερον πάμπλουτος μὲ τὰ 13 ἑστιατόριά του εἰς τὴν Τουρκίαν, Η.Π.Α. καὶ Μέσην Ἀνατολήν. 

Πάντως οἱ ἰατροὶ δὲν συνιστοῦν τὸ  ἅλας! 

_____________________________________________ 

1- –,Provozierend oder blasphemisch? Publik-Forum ἀρ. 24 (2018) 61. 

2- –,Tuzlama'ya Gözaltı, Posta 15.12.(1018) 7.

ΓΙΑ ΤΑ ΡΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΣΠΟΡΟ ΣΤ' ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

«Ρινήματα Θεολογικά, Τεχνοκριτικά, Ιστορικά και άλλα τινά από το Βόσπορο (ΣΤ')» 

Δρος Αθανασίου Παπά 

Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος 

Δρ. Εμμανουήλ Κ. Δουνδουλάκης 

Επίκουρος Καθηγητής Π.Α.Ε.Α.Κ. 

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις "Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών" το νέο βιβλίο του Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος, Δρ. Αθανασίου Παπά, "Ρινήματα Θεολογικά, τεχνοκριτικά, ιστορικά και άλλα τινά από το Βόσπορο (Στ΄)", το οποίο αφιερώνεται από το συγγραφέα "Στην Μεγάλη Εκκλησία". 

Το ως άνω πόνημα του κραταιού Ιεράρχη του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, αποτελεί μια συλλογή 87 ευσύνοπτων κειμένων, μελετών και άρθρων, ποικίλου περιεχομένου. Η θεολογική, εκκλησιαστικοπολιτική, ιστορική, αρχαιολογική θεματολογία, συμπλέκεται με την ιστορική, κοινωνική και οικολογική πραγματικότητα και διάσταση, δημιουργώντας ένα θελκτικό μωσαϊκό συνύπαρξης της παράδοσης με την ανανέωση, της αρχαιολογίας με τη συγχρονικότητα, της ιερότητας με την κοσμικότητα. 

Η λιπαρή παιδεία του Φαναριώτη Ιεράρχη, θεολογική και μη, τα "γεγυμνασμένα αισθητήρια" (Εβρ. 5, 14) που διαθέτει, η υποψιασμένη και διεισδυτική ματιά του, τού παρέχουν τη δυνατότητα να βλέπει τα "ορώμενα και μη βλεπόμενα", να αποκωδικοποιεί τα μηνύματα των καιρών, από όποιο πεδίο κι αν προέρχονται, να απομυθοποιεί συγκεκριμένες πρακτικές και να ευαισθητοποιεί τον δεκτικό αναγνώστη των κειμένων του, για όσα συμβαίνουν γύρω, εκκλησιαστικά και μη, θεολογικά και κοινωνικά, σημαίνοντα και συμβατικά. 

Ο αινιγματικός, υπαινικτικός, κάποιες φορές ειρωνικός, δεικτικός και παραμυθητικός λόγος του Γέροντος Χαλκηδόνος, συντελεί τα μέγιστα στην αποκωδικοποίηση και ανασύνθεση των πληροφοριών, είτε αυτές αφορούν στη Μητέρα Εκκλησία, το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, είτε συνδέονται με την καθημερινότητα του ανθρώπου, θεμιτές και αθέμιτες ενέργειες, συμπεριφορές και τα επιτεύγματά του. 

Ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Αθανάσιος, προκειμένου να αποκωδικοποιήσει τα ποικίλα ερεθίσματα, να ερμηνεύσει συμπεριφορές και να μεταδώσει τα μηνύματά του, προκειμένου να δημιουργήσει μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ πομπού και δέκτη, συγγραφέως και αναγνώστη, επιστρατεύει τον παροιμιακό λόγο (σ. 106, 136, 169, 195, 340), την ποίηση (σ. 208), τα Αγιογραφικά παραθέματα (σ. 145, 172, 173, 181, 182, 198, 202, 208, 335, 339, 340, 341, 388, κ.ά.), την υμνογραφία της Εκκλησίας (σ. 197, 209, 303), ώστε να έχει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. 

Ο δωρικός λόγος του Φαναριώτη Ιεράρχη είναι μεστός σε νοήματα, αποκαλυπτικός της κατά κόσμον σοφίας, ευρυμάθειας και πολυμάθειάς του και συνάμα εγκρατής σε επίπεδο έκτασης, επιβεβαιώνει για το συντάκτη του το λατινικό: "vir sapit qui pauca loquitur". Ο Γέρων Χαλκηδόνος κ. Αθανάσιος δεν θυσιάζει τη μεστότητα του λόγου στο βωμό των ρητορικών σχημάτων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν περιλαμβάνει κάποια από αυτά στα κείμενά του (π.χ. σ. 194). Το ιδιαίτερο ύφος γραφής του δεξιοτέχνη χειριστή του καλάμου του συγγραφέα, η λεξιπλαστική ικανότητά του (σ. 51, 74, 92, 95, 97, 95, 110, 138, 194, 212), όπως επίσης η χρήση ιδιωματικών και λατινικών εκφράσεων (π.χ., σ. 98, 208, 388), νεολογισμών, κ.ά., είναι εύκολα αναγνωρίσιμα από το υποψιασμένο αναγνωστικό κοινό που παρακολουθεί εδώ και χρόνια το συγγραφέα μέσα από τη Θεολογική και εν γένει συγγραφική παραγωγή, όπως επίσης τις αναρτήσεις του σε επιλεγμένους διαδικτυακούς τόπους. 

Ο ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΟΔΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΠΕΡΙ ΜΟΔΙΟΥ 

Σκέψεις κατὰ τὴν τελετὴ κοπῆς τῆς Βασιλόπιτας 

τῶν Μοδιανῶν στὴν Ἀθήνα 

(27.1.2019) 

ὑπὸ 

 Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Φίλοι Μοδιανοί, 

Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν εὐγενῆ Σας πρόσκληση τοῦ κοψίματος τῆς Πίτας τῆς ὁμάδος σας "Χαλκηδὼν Μόδι". Ἕνεκα ὅμως τεχνικῶν δυσχερειῶν δὲν ἠμπόρεσα νἆμαι μαζί σας. Γι' αὐτὸ καὶ σᾶς στέλνω τὶς εὐχὲς γιὰ τὴ Νέα Χρονιὰ καὶ τοὺς χαιρετισμούς, σὲ σᾶς τοὺς παλιοὺς καὶ νέους ἀπὸ τὸ γοητευτικὸ Μόδι τοῦ "παλιοῦ καλοῦ καιροῦ", ποὺ σήμερα δυστυχῶς ἔχει ὅπως ὅλα, ἀλλάξει πολύ! 

Κατὰ τὸ νοτιοανατολικὸν λοιπὸν μέρος τοῦ κόλπου τῆς Χαλκηδόνος ὑπάρχει τὸ ἀκρωτήριον Μαντᾶ, ὅπερ κατὰ τὸν Χάμμερ καλεῖται Μολλᾶ-μπουρνοῦ, κοινῶς δὲ σήμερον Μόδα-μπουρνοῦ, ἀποτελοῦν ὡραίαν τοποθεσίαν μετὰ σκιερῶν δένδρων, πλατάνων καὶ λοιπῶν καὶ ἔχον ἀπέναντι αὐτοῦ τὴν ὡραίαν θέαν τῆς Προποντίδος, πρὸς δὲ τὴν Κωνσταντινουπόλεως ἔποψιν (μὲ τὴν Ἁγίαν Σοφίαν) καὶ τῶν χλοερῶν τῆς Θράκης παραλίων καὶ πρὸς ἀνατολὰς τὰς Πριγκηποννήσους καὶ τὸ Ἡραῖον. 

Εἰς τὴν βυζαντινὴν ἐποχὴν τὸ Μόδι ἐκαλεῖτο Τὰ Προμώτου ἢ Προμούνδου ἐκ παραφθορᾶς πιθανῶς τῆς ὁποίας προῆλθε ἡ σημερινὴ ὀνομασία Moda. Κατά τινας δέ, πρὸς δυσμὰς τοῦ ἀκρωτηρίου ὑπῆρχον τὰ ἀνάκτορα τοῦ Προμώτου καὶ μονὴ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ. Σήμερον ὅμως δὲν φαίνεται ἐπιγείως τίποτε. Κατεσκευάσθη δὲ παραλιακὸς δρόμος ἐκ τῆς ἀποβάθρας τοῦ Καδήκιοϊ πρὸς τὴν Ἱέρειαν (Fenerbahçe), χρήσιμος καὶ εὐχάριστος διὰ τοὺς πεζοπόρους. 

Τέλος ἕτεροι νομίζουν, ὅτι ἡ ὀνομασία προέρχεται ἐκ τῆς μοδὸς τῶν ἐνδυμάτων τῶν εὐρωπαίων οἰκητόρων καὶ δὴ ἐκ τοῦ οἴκου μόδας All Saints εἰς τὴν ὁδὸν Yusuf Kâmil sok, κτισθέντος τὸ 1878 μετὰ τὸν Κριμαϊκὸν Πόλεμον, ἢ ἐκ τῶν πρότερων ὑπαρχόντων καὶ διὰ τειχῶν περιφρασσομένων φρουρίων (Motta). 

Τὴν ἱστορίαν τοῦ Μοδίου δὲν δύναται νὰ διαχωρίσει τις ἐκ τῆς τῆς Χαλκηδόνος, διότι ἰσχύουν καὶ εἰς αὐτὸ τὰ ἴδια ἱστορικὰ στοιχεῖα. Ἦτο ἐμπορικὴ ἀποβάθρα τῶν Φοινίκων. Εὑρέθησαν δὲ ἐδῶ κατὰ τὰς ἀνασκαφὰς πήλιναι κανδῆλαι, ἔγχρωμα βάζα, ἀγαλματίδια ἀγελάδων, κεφαλαὶ μετὰ γενείων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐψηθεῖ ὑπὸ τῶν Φοινίκων. Τὸ βορειοδυτικὸν ἄκρον τῆς Χαλκηδόνος σχηματίζει τὴν ἀπόκρημνον ἐξοχὴν τοῦ Μοδίου, τὸ ὁποῖον διακρίνεται εἰς τὸ Μέγα καὶ τὸ Μικρόν (Cevizli), ὅπου ἦτο καὶ τὸ ἑστιατόριον Bomonti τοῦ Ντεντέκα. 

Τὸ Μόδι κατωκεῖτο ἀπὸ μὴ Μουσουλμάνους. Μετὰ δὲ τὸν 19. αἰῶνα διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας εἰς τὴν Δύσιν, κατεστράφη σχεδὸν ἡ χειρονακτικὴ τοιαύτη τῆς περιοχῆς, ὅτε εἰς τὰς μεγαλουπόλεις τῆς αὐτοκρατορίας ἐγκαταστάθησαν ἐπιχειρηματίαι τοῦ ἐξωτερικοῦ, Ἄγγλοι, Γάλλοι, Αὐστριακοί, Ἰταλοί, ἀκόμη δὲ καὶ Ρῶσοι, πρὸς κάρπωσιν κερδῶν ἐκ τῆς ἐξελίξεως ταύτης. Οἱ Ἄγγλοι ἐπιχειρηματίαι άπέκτησαν οἰκίας καὶ μίαν μικρὰν συμπαθῆ ἀγγλικανικὴν ἐκκλησίαν τῶν Ἁγίων Πάντων, νεογοτθικοῦ ρυθμοῦ, ἡ ὁποία σώζεται μέχρι τῆς σήμερον. Τοιαύτη ἦτο καὶ ἡ οἰκία τοῦ διαπρεποῦς μουσικοῦ Barış Manço, ἡ ὁποία ἔχει σήμερον μεταβληθεῖ εἰς Μουσεῖον αὐτοῦ. Συνήψαν γάμους μὲ πρόσωπα ἄλλης προελεύσεως, πολιτισμοῦ καὶ θρησκείας καὶ ἔζων ὡς κοσμοπολῖται, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπηρέασε καὶ τοὺς λοιποὺς κατοίκους, μίαν κοσμοπολίτικην καὶ κοσμικὴν ζωήν. Εἰς τὸ Μεγάλο Μόδι κατώκουν οἱ πλούσιοι Λεβαντῖνοι ἐπιχειρηματίαι, πολιτικοί, ἐνῶ στὸ Μικρὸ οἱ Ρωμιοί, Ἀρμένιοι κλπ. Ζοῦσαν ὅλοι τους ὄμορφα καὶ εἰρηνικά. Τὰ κονάκια τους, ὁρισμένα ἐκ τῶν ὁποίων σώζονται ἀκόμη, ἦσαν μεγαλοπρεπῆ νεοκλασσικοῦ καὶ συχνὰ Art Nouveau ρυθμοῦ καὶ στολίζουν τὰς λεωφόρους καὶ τὰ πάρκα. Ἐδῶ εὑρίσκεται καὶ ὁ ναὸς τῶν Ρ/Καθολικῶν Assomption, μὲ τὴν περίφημη ἄλλοτε βιβλιοθήκην τῶν Ἀσσομπτιονιστῶν, ἡ ὁποία διὰ λόγους "ἀσφαλείας" πρὸ πολλῶν ἐτῶν μεταφέρθηκε στὸ Βουκουρέστι, καὶ ἡ οἰκία τοῦ μεγάλου γελοιογράφου Cem, ἀντίκρυ. Ὁ περίλαμπρος καθεδρικὸς ναὸς τῆς Ἁγίας Τριάδος Χαλκηδόνος, τὸ Μέγαρον τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, ὁ κινηματογράφος Süreyya (σήμερον Ὄπερα τοῦ Καδήκιοϊ), τὸ ἐντὸς τοῦ περιποιημένου κήπου μέγαρον ἄλλοτε τοῦ General Asım Gündüz (σήμερον Dr. Esat Işık Cad.) στὴ γωνία τοῦ δρόμου καὶ μέ "λάφυρα" τῆς Σμύρνης, τὸ Ἁγίασμα τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνας κάτω ἀπὸ τὸ γνωστὸ καζῖνο τοῦ Κώτσου (Moda Park), ὁ Ναυτικὸς Ὅμιλος (Deniz Külübü), τὸ κτήριο τοῦ ὁποίου ἀνακαινίσθηκε ἐσχάτως ριζικῶς, πλάϊ του δὲ ἐκτίσθη προηγουμένως καὶ νέο, τὸ Λύκειο τοῦ Saint Joseph, τὸ Ἀρρεναγωγεῖο καὶ Παρθεναγωγεῖο Χαλκηδόνος, ὁ Ἀθλητικὸς Σύλλογος τοῦ Μοδιοῦ (Moda Spor Külübü), ὁ Μορφωτικὸς Σύνδεσμος Μόδα, ἡ ἄλλοτε "φρουριακή" πλὰζ τῶν γυναικῶν, ὁ τσαϊχανᾶς, ἡ ἀποβάθρα τοῦ Μοδιοῦ, τῆς ὁποίας τὸ συμπαθὲς κτήριο "παραμορφώθηκε" ὡς καὶ ἄλλα ἀρχιτεκτονικῶς καὶ ἄλλως, μὲ τὰ γραφικὰ ἄλλοτε πλαγίων πτερυγίων βαπόρια (Yandan Çarkli) τῆς Şirket-i Hayriye καὶ διάφορα ἄλλα. Στὸ Μόδι τέλος κατοικοέδρευαν καὶ οἱ πατέρες μας μεγάλοι Ἱεράρχαι Μελίτων Χαλκηδόνος, Νεοκαισαρείας Χρυσόστομος, Ἐφέσου Χρυσόστομος, Δέρκων (Νικαίας) Κωνσταντῖνος καὶ οἱ Χαλκηδόνος Ἰωακείμ, ὁ γράφων καὶ Βαρθολομαῖος Α΄. 

Στὴν κεντρικὴ δὲ λεωφόρον τοῦ Μοδίου ὑπῆρχον πολλὰ καταστήματα ὁμογενῶν, ἐλάχιστα τῶν ὁποίων ὑφίστανται σήμερον, διότι εἴτε ἐκρημνίσθησαν, μετεποιήθησαν ἢ ἀντικατεστάθησαν ἀπὸ μοντέρνας ἢ μὴ πολυκατοικίας καὶ πολυκαταστήματα. 

Μεταξύ τους θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀναφερθοῦν μερικὰ ὀνόματα, ὅπως ὁ Φώτης Ἀναστασιάδης, Γιῶργος Πατσούρας, Ἀργύρης Çidrof, Κῶτσος καὶ Κόλε Natof (Milka), Γραμματικός, Αὐγερινὸς Στασούλης, Νίκος Γαλατερός (Ἀξιώτης), Εὐριπίδης Τρυφωνίδης, Γιῶργος Λαγόπουλος, Βασίλης Ἀργυριάδης, Μερακλῆς, Νίκος Ἀργυρός, Μάνος Ἀσκαρίδης, Νίκος Παναγιωτίδης, Εὐθύμης Παρθενιάδης, Διαμαντῆς Τσιτσέκογλου, οἱ Ξανθοπουλαῖοι, Ἀλέκος Κάφτογλου, Δημητρός (Τσιμπιτζίνγκος) κ.ἄ. 

Καὶ τί παρέμεινε ἀπὸ ὅλα αὐτά; Μιὰ γλυκειὰ νοσταλγία σ' ἔνα κόσμο τελείως διαφορετικὸ καὶ ξένο

Ὁ γράφων εὐχαριστεῖ καὶ ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ τὴν Ἀσπασία Ἀργυροῦ, γιὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ τοῦ ἔδωσε.

Σᾶς εὐχαριστῶ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (18 Ιανουαρίου 2019)

Ο Πατριάρχης και ο Γέρων Χαλκηδόνος Αθανάσιος (φωτ. Αρχείου)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν Παρασκευήν, 18ην Ἰανουαρίου, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἀγαθαγγέλου Σίσκου, Βιβλιοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, ἐπεσκέφθη τόν ἑορτάσαντα κατ’ αὐτήν τά ὀνομαστήριά του Σεβ. Μητροπολίτην Γέροντα Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιον, ἐν τῇ ἕδρᾳ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, πρός ὅν ἐξέφρασε τάς συγχαρητηρίους εὐχάς Του. 

Τόν Παναγιώτατον ὑπεδέχθη ἐνθέρμως ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης περιστοιχούμενος ὑπό τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἀραβισσοῦ κ. Κασσιανοῦ καί τοῦ ἱ. κλήρου τῆς Ἐπαρχίας αὐτοῦ. 

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Tόν Αἰδεσιμ. κ. Orhan Çanlı, Χωρεπίσκοπον τῶν ἐνταῦθα Συροκαθολικῶν, μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Zeki Basatemir, Προέδρου τοῦ Δ. Σ. τῆς Κοινότητος αὐτῶν, καί λοιπῶν μελῶν αὐτοῦ, ἐκφράσαντας τάς συγχαρητηρίους εὐχάς των ἐπί ταῖς διαγενομέναις ἑορταῖς τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου καί τῷ Νέῳ Ἔτει. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Παῦλον Κίτσον, Ἡγούμενον τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Ἀποστόλου Σίλα Καβάλας, Ὑπεύθυνον τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Γηροκομείου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου, μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Κλεάνθους Νιζάμη, Βιολόγου. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Εἰρηναῖον Σωτηρόπουλον, Κληρικόν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πατρῶν, μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Κωνσταντίνου Λαμπροπούλου, Δημοσιογράφου, τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Μαρίας, Φιλολόγου, καί τῆς Εὐγεν. δίδος Ευανθίας Θέμελη, Φοιτητρίας. 

- Τόν Ἐλλογ. Δρα κ. Akkan Suver, Πρόεδρον τοῦ Βακουφίου «Marmara Grubu», ἐντεῦθεν. 

- Τόν Ἐλλογ. κ. Γεώργιον Στεφανόπουλον, Πρόεδρον τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Χαλκηδόνος, Καθηγητήν τοῦ Πανεπιστημίου «Işık». 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Γεώργιον Τολιόπουλον, Στέλεχος τοῦ ἐνταῦθα Γεν. Προξενείου τῆς Ἑλλάδος, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Ἑλένης Ἀγγέλη, Φιλολόγου ἐν τῇ Πατριαρχικῇ Μ. τοῦ Γένους Σχολῆ, καί τῶν τέκνων αὐτῶν Φιλίππου καί Στυλιανῆς. 

- Tόν Ἐντιμ. κ. Ἀθανάσιον Δούκοβιτς, ἐντεῦθεν, ἐξαιτησάμενον τήν ἁγίαν Πατριαρχικήν εὐχήν καί εὐλογίαν, ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Ἰωάννην - Ἐμμανουήλ Παπαδοκωνσταντάκην, Ἰδ. Ὑπάλληλον, ἐξ Ἀθηνῶν. 

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 

- Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, κατά τήν ἔναρξιν τοῦ ὑπό τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς διοργανουμένου Συνεδρίου, ἐπί τοῦ θέματος «Ἑλληνισμός καί Οἰκουμένη», ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἐκδηλώσεων «Εὐγένεια», πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Εὐγενίου τοῦ Τραπεζουντίου, ἐν τῇ Αἰθούσῃ Τελετῶν τοῦ Προκοπείου Πολυδυνάμου Ἐκκλησιαστικοῦ Κέντρου, τήν Παρασκευήν, 18ην Ἰανουαρίου. 

- Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σερβίων καί Κοζάνης κ. Παύλου, κατά τήν κηδείαν τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Σισανίου καί Σιατίστης κυροῦ Παύλου, ἐκ τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Σιατίστης, τήν Τετάρτην, 16ην ἰδίου. 

- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἀγαθαγγέλου Σίσκου, Βιβλιοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, κατά τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τοῦ ἐνταῦθα Γεν. Προξενείου τῆς Ἑλλάδος ἐκδήλωσιν, καθ’ ἥν ἐπαρουσιάσθη τό νέον πόνημα τῆς Ἐλλογ. κ. Κορνηλίας Τσεβίκ, Καθηγητρίας, ὑπό τόν τίτλον «Κωνσταντινουπολίτικη Προσωπογραφία», τήν Παρασκευήν, 18ην τ.μ..

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Η ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ ΚΑΙ Η ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου

Alice im Wunderland 

Στὴν Ἀργιθέα, κοντά πως στὸν περίφημο χῶρο τῶν Ἀγράφων, ὅπου πολεμοῦσαν οἱ κλέφτες καὶ οἱ ἀρματωλοί, βρίσκεται μαζὶ μὲ ἄλλες νεραϊδοειδεῖς Ἀμαζόνες καὶ ἡ Γεωργία, κοινῶς Τζωρτζίνα, τὸ ὄνομα τῆς ὁποίας προέρχεται ἀπὸ τὸ Γεώργιος, τοὐπικλην Τζώρτζης -πρβλ. τὸν μεγάλο ζωγράφο Giorgione τῆς Βενετσιάνικης Σχολῆς. Τὸ ὄνομα ὅμως αὐτὸ ἀπαντᾶ καὶ σὲ κράτος στὸν Καύκασο, σὲ πολιτεία τῶν Η.ΠΑ. καὶ ἀλλαχοῦ.
Γύρω τους "χορεύουν" κατάφυτα καὶ πανέμορφα βουνὰ καὶ λαγκάδια, ὅπου βόσκουν εἰρηνικά -μακάρι καὶ οἱ ἄνθρωποι- τά "ζά" τοῦ Πλάστου, πρόβατα, κατσίκια, γελάδια, γουρουνάκια, παπιά, κότες κ.ἄ. Ἀλλοίμονο ὅμως ὅταν ἐμφανίζεται καὶ ὁ "ΛΥΚΟΣ"!... ἀλλαχόθεν.
Τὸ Τζωρτζίνα σημαίνον καὶ τὸν ἀστεῖον ἢ περίεργον ἄνθρωπο, προέρχεταί πως ἐκ τῆς "προκρουστικῆς" ἢ ἄλλης μετασχηματιστικῆς μεθόδου θηλυκοποιήσεως ἀνδρικῶν ὀνομάτων διὰ λόγους ἀσκήσεως ἤ "σωτηριολογικούς", ὅπως τὰ Αἰμιλιανή, Γερασίμη, Διοδώρα, Ἰακώβη, Νικοδήμη, Παϊσία, Πολυκάρπη, Συνεσία κ.ἄ.
Ἡ Τζωρτζίνα λοιπὸν φαίνεται ὡς ἓν εὐειδὲς ὄν, παρὰ τὸ γλυκο-πληθωρικὸν δέμας της, λίαν εὐκίνητος, δυναμική, χαρίεσσα, μὲ πολὺ χιοῦμορ, ἐπικοινωνιακή, πονόψυχος καὶ γενναιόδωρος, εὐφυεστάτη καὶ φιλομαθής, ἀλλὰ ἀφηρημένη καί "τῆς ἀναβολῆς". Ὁρισμένα ἐκ τῶν ἀνωτέρῳ δηλοῖ καὶ ἡ ἀριθμολογία τοῦ ὀνόματός της.
Κατάγεται ἐκ τῆς χώρας τῶν γνωστῶν καὶ μὴ ἐξαιρετέων φίλων μας τῶν Ρώς, ἐκ τῶν ὁποίων προέρχεται καὶ ἡ λέξις χαχόλος, ποὺ σημαίνει τὸν μεγαλόσωμο, ἄχαρο καὶ κρεμανταλᾶ, τὸν ἀδαῆ, βραδύνου, ποὺ ἄγεται καὶ φέρεται. Ἐχρησιμοποιεῖτο δὲ ὑποτιμητικῶς ὑπὸ τῶν Ρώσων διὰ τοὺς Οὐκρανοὺς ὡς ὑποαναπτύκτων καὶ ἀπολιτίστων! Λεκτικῶς δηλοῖ τὸ τσουλοῦφι, ἀλλὰ καὶ τὸ λειρὶ τοῦ πετεινοῦ, σατυρίζουσα τὸ χαρακτηριστικὸ κούρεμα τῶν Οὐκρανῶν Κοζάκων, ποὺ ἐξύριζαν ὁλόκληρη τὴν γκλάβα καὶ ἄφηναν ἕνα μακρὺ τσουλοῦφι, ποὺ τὸ ἄκρο του ἐγύριζαν στὸ αὐτί. Σήμερον στὰ ἑλληνικὰ ἡ λέξις χαχόλος χρησιμοποιεῖται καὶ διὰ τοὺς Ρώσους.
Κατάγεται λοιπὸν ἀπὸ κράτος μεγάλο, μὲ πολυκύμαντο ἱστορία καὶ σπουδαία συμβολὴ στὸν Χριστιανισμό καὶ γενικὰ στὸ πολιτισμό. Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε, ὅτι οἱ Ρὼς παρέλαβον ἐκ τοῦ Βυζαντίου πολλά, τὰ ὁποῖα -καὶ τοῦτο εἶναι τὸ σπουδαιότερο- ὄσμωσαν εἰς ἕνα μεγαλόπνοο πολιτισμό, τεκμαιρόμενο ἀπὸ τὰ μνημεῖα, χριστιανικὰ καὶ κοσμικά, τὴν τέχνη, τὴν μουσική, τὴν μικροτεχνία καὶ ἄλλα πολλά. Ἡ σύζευξις παλαιορωσικῶν, βυζαντινῶν καὶ δυτικῶν στοιχείων ἐδημιούργησε αὐτὸ τὸ "θαῦμα".
Ὅμως Τζωρτζίνα, νὰ μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ἡ μάνα ἦταν τὸ Βυζάντιο, ἔστω καὶ μὲ πολλοὺς ἄνδρες -πρόωρα ἴσως μοντέρνα. Ἂς μὴν τὴν πολεμοῦμε λοιπὸν τώρα, ἂν καὶ σύνηθες τοῦτο. Ἂς κυττάζωμεν τήν "Πύλη τῶν Λεόντων" τῶν Μυκηνῶν, διότι καὶ στὸ Φανάρι ὑπάρχει ἄλλη "ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ" μὲ φύλακας, "φυλάσσοντας φυλακὰς τῆς νυκτός" (Λουκ. 2, 8) τὰ δίκαια καὶ δικαιώματα τοῦ Θρόνου, οἱ ὁποῖοι δὲν πτοοῦνται καὶ δὲν ἀνέχονται τάσεις ἡγεμονιστικὰς καὶ ἀντικανονικάς. Ἀντέχουν εἰς τὴν πεῖναν καὶ δίψαν τῆς δικαιοσύνης, διότι "μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν διακαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται" (Ματθ. 5, 6).
Ἂς ἀφήσουν λοιπὸν τὰ ἐμπρηστικά "σταματῆστε" καὶ ἂς σταματήσουν ΕΚΕΙΝΟΙ.
Ἀμὴν

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: ΧΑΛΚΗΔΟΝΙΑΣ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ (Β΄)

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Πρὸ ἐτῶν ἐδημοσίευσε ὁ γράφων μίαν παρομοίαν μελέτην1 περὶ τῶν ὁμογενῶν ἐπαγγελματιῶν τοῦ τσαρσιοῦ τῆς Χαλκηδόνος. Σήμερον συνεχίζει τὴν προσπάθειαν αὐτὴν διὰ τοὺς εὑρισκομένους παλαιότερον πρὸς τὴν νοτιοδυτικὴν καὶ ἄλλοτε γοητευτικὴν περιοχὴν τοῦ Μοδίου, ἡ ὁποία τρόπον τινὰ ἀποτελεῖ τὸ περαιτέρῳ τοπικῶς τμῆμα τῆς κεντρικῆς ἀγορᾶς (Çarşı). 

Μερικοὺς ἀπὸ αὐτοὺς ἐγνώρισε ὁ γράφων. Οἱ περισσότεροι ὅμως ἤδη ἀπεβίωσαν, ὁρισμένοι ἐν Ἀθήναις, τὰ δὲ μικρὰ συνήθως καταστήματά τους ἔχουν κρημνισθεῖ, μεταποιηθεῖ ἢ συνηθέστερον ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ πολυκατοικίας, μοντέρνας ἢ οὔ. 

Αὐτοὶ δὲ ἦταν οἱ ἑξῆς: 

1- Οἱ μπακάληδες: Ἠλίας, Παναγιώτης Λατσούνας, Κώστας Λέπος, Γιῶργος Μπαμπίνης, Ἀντώνης Τσαμπέρης καὶ Φώτης Ἀναστασιάδης, ποὺ εἶχε καὶ ἕνα γιὸ τὸν Σταῦρο καὶ μία κόρη χημικό, τὴν Καίτη. 

2-Οἱ χασάπηδες: Γιῶργος Γκιώκας, Πέτρος Κύρου, Ἀλέκος Λατσούνας καὶ Στέφος. 

3- Ὁ φούρναρης: Γιῶργος Πατσούρας. 

4- Οἱ σουτσῆδες: Ἀργύρης Çidrof καὶ οἱ γιοί του Γιῶργος καὶ Boris, Ἠλίας Τατσόπουλος καὶ Θόδωρος. 

5- Οἱ ζαρζαβατσῆδες: Δημήτρης, Βαγγέλης, Νώντας Τσαμπέρης καὶ Μαυρίδης (φροῦτα). 

6- Οἱ μεζετζῆδες: Οἱ ἀδελφοὶ Κῶτσος καὶ Κόλε (Νικόλας) Natof (Milka), οἱ ὁποῖοι ἀρχικὰ ἦταν σουτσῆδες καὶ Σταῦρος Νταϊκόπουλος. 

7- Οἱ κάπηλοι: Γραμματικός, Βλάχος καὶ Περικλῆς (Βλαχάκια) καὶ Ὀδυσσέας Λατσούνας. 

8- Οἱ καζινιέρηδες: Κῶτσος Κουράντος (Koço, Moda Park), πρότερον στὸ Mühürdar, Ντεντέκας (Bomonti) στὸ Μικρὸ Μόδι (Cevizlik) καὶ Παντελῆς παρὰ τὴν φρουριακήν! πλὰζ τῶν γυναικῶν. 

9- Οἱ ζαχαροπλάστες: Αὐγερινὸς Στασούλης ποὺ εἶχε καὶ ἐγγονὸ τὸν μαέστρο καὶ Ἄρχοντα Πρωτοψάλτη τῆς Μητροπόλεως Χαλκηδόνος Σταῦρο, οἱ Ἀρβανίτες Βασίλης καὶ Μιχάλης (Nur) τὸ σημερινὸ Pasifik, Γιῶργος καὶ Ρήγας (Modern) καὶ ὁ καφετζῆς Παναγιώτης, ὁ φίλος τῶν τσιγγανόπουλων. 

10- Ὁ παγοπώλης: Νικολῆς Μοσκολούρης, στὴ σειρὰ τοῦ καζίνου τοῦ Κώτσου. 

11- Οἱ ψαράδες: Κῶτσος, Μιχάλης καὶ Δημητρός (Τσιμπιτζίνγκος). 

12- Οἱ κουντουράδες: Νίκος Γαλατερὸς καὶ ὁ γιός του Μανώλης, Στέλιος καὶ Γιάννης Πρέντος, Ἀναστάσης Πιρπιρῆς μεγαλόσωμος, ποὖχε γυναῖκα τὴν Πιρπιροῦ, ἡ ὁποία καθόταν ὅλη μέρα στὸ παράθυρο τοῦ σπιτιοῦ της στὸ Τσαρεκτσῆ ἀντίκρυ στὸ σπίτι τῶν γονέων μου, καὶ εἶχε βεγόνιες. 

13- Οἱ λοῦστροι: Οἱ ἀδελφοὶ Ἠλίας καὶ Σταῦρος Μπαντεμλῆς (Μερακλῆς). 

14- Οἱ μπερμπέρηδες: Βλαδίμηρος Ταγαράκης, Νίκος Ἀργυρός (γιὰ τοὺς ἄνδρες) πατέρας τῆς Ἀσπασίας, μέλους τῆς διακεκριμένης τότε Φιλοπτώχου καὶ τοῦ Συσσιτίου Χαλκηδόνος, Κοσμᾶς, Θανάσης καὶ Λεφτέρης Πρέντος. 

15- Οἱ ράφτες: Εὐριπίδης Τρυφωνίδης παντελονᾶς, μὲ τὴν γαμψή του μύτη καὶ Δημητρός. 

16- Οἱ κολατζῆδες, σιδερωτές: Σωτήρης (Ἑλένη) καὶ Στέφος. 

17- Οἱ σομπατζῆδες - ὑδραυλικοί: Γιῶργος καὶ Δημητρὸς Λαγόπουλος ποὺ εἶχε τρεῖς γιοὺς καὶ τρεῖς ὄμορφες κόρες, τὴν Ἰφιγένεια, σύζυγο τοῦ Χριστοδουλίδη ποὺ εἶχε ταξιδιωτικὸ γραφεῖο, τὴν Ἰωάννα καὶ τὴν Καίτη, Θόδωρος, καὶ Κῶτσος Ἀναγνωστόπουλος γιός τοῦ παπα-Νικόλα τοῦ Αϊ-Γιώργη στὸ Γέλδεγιρμεν τῆς Χαλκηδόνος. 

18- Ὁ ναλμπούρης: Βασίλης Ἀργυριάδης, ποὖχε κόρη τὴν Ἐλίτσα, σύζυγο τοῦ πασίγνωστου σεκερτζῆ Τοτοῦ, καὶ ἔπαιζε πιάνο.. 

19- Οἱ γιατροί: Μανώλης Ἀσκαρίδης, ὀνομαστός, ποὺ χρησιμοποιοῦσε μὲ ἐνέσεις καὶ ναρκωτικά!, Νίκος Παναγιωτίδης, νονὸς τοῦ Φαίδωνα Κάφτογλου, προέδρου τοῦ Μορφωτικοῦ Συνδέσμου Μόδα, Ἀλέκος Διαμαντόπουλος, ποὺ εἶχε σύζυγο τὴν Ἀλκμήνη, τὴν ὄμορφη, καὶ λόγια σήμερα, γραμματέα τοῦ Προξένου τῆς Αὐστρίας, Δράσος καὶ Κίμων. 

20- Οἱ φαρμακοποιοί: Εὐθύμιος Παρθενιάδης, Διαμαντῆς Τσιτσέκογλου μὲ τὸν "τρελλό" γιό του τὸν Κῶτσο, ποὔβαζε ἐνέσεις στὸν Μάξιμο Ε΄ καὶ τὶς ἔχυνε ἔξω! καὶ Παναγιώτης. 

21- Οἱ ζωγράφοι, μουσικοί, φιλόσοφοι: Χαρίλαος (Χαρῆς), Ξανθόπουλος, Κωνσταντῖνος καὶ Δημητρός. 

22- Ὁ ἀντικατζῆς: Ἀλέκος Κάφτογλου. Ὁ γράφων εὐχαριστεῖ καὶ ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ τὴν Ἀ. Ἀργυροῦ, γιὰ τὶς πληροφορίες ποὺ τοῦ ἔδωσε. IN PACE 

_____________________________ 

1- Ἀ. Παπᾶ, Χαλκηδόνος, Χαλκηδονίας παραλειπόμενα, Ρινήματα θεολογικά, τεχνοκριτικά, ἱστορικὰ καὶ ἄλλα τινὰ ἀπὸ τὸ Βὀσπορο Ε΄, Θεσσαλονίκη 2015, 235-238.

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια το Α' Μέρος "Χαλκηδονίας Παραλειπόμενα", το οποίο είχαμε αναρτήσει τον Δεκέμβριο του 2014 στην Ιδιωτική Οδό. 

ΓΕΡΩΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ: Ἒντεινε, Παναγιώτατε, καὶ κατευοδοῦ καὶ βασίλευε

Ο ΧΡΥΣΟΥΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ 

(G. Klimt) 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Παναγιώτατε, 

Ὡς γνωστόν, κατὰ τὴν Θείᾳ Χάριτι μακρὰν καὶ πολυκύμαντον Πατριαρχείαν Σου, διάφοροι Σοῦ ἀπέδωσαν ποικίλους χαρακτηρισμούς. Εἷς τῶν πλέον γνωστῶν τυγχάνει ὁ τοῦ Πρασίνου Πατριάρχου, διὰ τὰς πολλὰς οἰκολογικάς Σου δραστηριότητας. Ἐπιτραπήτω δὲ εἰς τὴν ταπεινότητά μου νὰ προσθέσω καὶ μίαν παραλλαγὴν πως αὐτοῦ, τὴν τοῦ Χρυσοπρασίνου Καβαλάρη ποὺ ἲπταται, ὡς ὁ Πήγασος, ὀλοταχῶς μέ τὰ θαλασσοκύανὰ του μὰτια, καὶ τὸν θεῶνται ἐκτυφλωτικῶς γοητευτικά οἱ φίλοι ένῶ τρίζουν τούς ὀδόντας οἱ ὀχτροί! 

Τρία δὲ εἶναι τὰ λίαν σημαντικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα σηματοδοτοῦν ἀλλὰ καὶ συνταράσσουν κατὰ τοὺς τελευταίους καιροὺς τὴν Πατριαρχείαν Σου καὶ τὴν Ἐκκλησίαν γενικῶς: 1- Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τὴν Κρήτην. 2- Ἡ ἀπονομὴ τοῦ Αὐτοκεφάλου εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Οὐκρανίας καὶ 3- Τὸ χαῖνον οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς. 

Καὶ εἰς μὲν τὴν Σύνοδον τῆς Κρήτης ἀπεῖχον μισητικῶς τέσσαρες Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι "προκαθημένης οἱονεὶ τῆς ἀγάπης" τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῶν Ρώς, μιᾶς τῶν "εὐειδῶν" θυγατέρων, ὡς μὴ ὤφελεν, τοῦ Θρόνου –πρᾶγμα οὐχὶ ἀσύνηθες εἰς τὰς σχέσεις γονέων καὶ τέκνων, εὐεργετῶν καὶ εὐεργετουμένων, παλαιῶν καί "νέων" γενεῶν κλπ. Βεβαίως τὸ θέμα αὐτὸ πηγάζει καὶ ἐξ ἄλλων κυρίως αἰτίων, ὡς τῶν αἰωνίων ἡγεμονιστικῶν και ζηλοτυπικῶν τάσεων τῶν Ρώς, τῶν γεωπολιτικῶν αὐτῶν σχεδίων, τῶν διενέξεων ἐπὶ τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Χιλιετηρίδος τοῦ ρωσικοῦ δῆθεν μοναχισμοῦ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει κ/ἃ. Τὸ δὲ χρονίζον θέμα τῆς ἀπονομῆς τῆς Αὐτοκεφαλίας εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Οὐκρανίας, ταλανίζον ἐπὶ ἔτη τὸν Θρόνον καὶ Ὑμᾶς προσωπικῶς, ἐστέφθη ὑπὸ ἐπιτυχίας, κατόπιν μακροχρονίων παρακλητικῶν αἰτήσεων τῶν ὑπάτων οὐκρανικῶν Ἀρχῶν, Ἐκκλησιαστικῶν καὶ Πολιτικῶν, πρὸς τὴν γαλουχίσασαν αὐτήν Μητέρα Ἐκκλησίαν, ἐξαντληθείσης τῆς ὑπομονῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου διὰ τῶν ἐν Συνόδῳ κανονικῶν πράξεων τῆς Παναγιότητός Σου, καθ' ὄτι μὴ ὑπαρχούσης καταληκτικῆς ἀποφάνσεως μεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν διὰ τὴν ἀπονομὴν αὐτῆς ἴσχυεν τὸ παλαιὸν καθεστὼς, τὸ ὁποῖον καὶ ἐφήρμοσεν θαρσαλέως ὁ ἀπόγονος τοῦ "Λέοντος" Γερομελίτωνος. Καθώς δὲ γνωρίζουν οἱ παλαιότεροι, οἱ χαχόλοι τοῦ Βορρᾶ πάντοτε "μπλοφάρουν" ἐπιτιθέμενοι, ὃταν ὃμως βρυχηθεῖ ἡ "δάκνουσα" Σχολή τοῦ Γερομελίτωνος ὀπισθοχωρούν, περιτυλίσσοντες τήν οὐράν τοῦ ὂφεως. 

Ἂλλωστε Ὑμεῖς, Παναγιώτατε, ἒχετε προστάτην τόν Αϊ Γιώργη τοῦ Φαναρίου, τόν δρακοντοκτόνον, ὁ ὁποίος ἐνίκησε τὸν Δράκοντα καὶ έσωσεν τήν Βασιλίδα (Κωνσταντινούπολιν) ἐκ τοῦ δαιμονικοῦ τούτου θηρίου! 

ΚΡΟΝΟΣ Ο ΑΕΙΖΩΟΣ ΚΑΙ ΑΕΙΘΑΛΗΣ ΦΙΛΟΣ

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Ὡς γνωστόν, μὲ τὴν ἐκπληκτικήν ἐξέλιξιν τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, τῶν εἰδικοτήτων αὐτῶν καὶ τὴν ἐμφάνισιν νέων τοιούτων ἰκαναί ἐξ αὑτῶν τῶν ὀποίων διαπλέκονται μέτ' ἑτέρων τοιούτων λόγω τῶν προκυπτόντων ποικίλων προβλημάτων και δυσχερειῶν. 

Οὓτω ἡ βιολογία, γενετική, ἰατρική, πληροφορική, μηχανική, ρομποτική, ἐμπλέκονται μετά τῆς ἠθικῆς, ψυχολογίας, θεολογίας, νομικῆς κ.ἂ. Ἐνταῦθα περιοριζόμεθα μὀνον εἰς τὴν ἐξἐτασιν πως τοῦ θέματος τῆς ἠθικῆς διὰ τάς μηχανάς. 

Οὓτως, ὡς γνωρἰζουν ἰκανοὶ εἰδικοί περί τὰ τοιαῦτα, εἰς τὴν ἀρχαίαν μυθολογίαν ο Κρόνος κατεβρόχθιζε τὰ παιδιά του διὰ νά μὴν τὸν ἐκθρονίσουν. Τὰ λιοντάρια φονεύουν τὰ μικρά των διά νά ἀποκτήσουν νέα, αἱ πειναλέαι φάλαιναι τρώγουν τὰ νεογνά τοὺς. Ἁλλά καί πόσοι ἂνθρωποι δὲν "τρώγουν", ὃπως οἱ ἀνθρωποφάγοι, ἂλλους ἀσυστόλως γονεῖς, τέκνα, ἀδελφοὺς καί ἀδελφὰς, φίλους, ἀνθρώπους καί συνεργάτας τῆς γενεᾶς των. Καί ὡσάν νὰ μὴν ἢρκουν ὂλα αὐτὰ σήμερον ἒχομεν καὶ ἂλλους νέο-Κρόνους, τοὺς ὑπολογιστάς τοὺς ὁποίους φοβοῦνται οἱ ἂνθρωποι! Εἰς ταινίας ὃπως " Ὁ Ὁδυσσεύς εἰς τό σύμπαν", "Terminator", "Matrix" κ.ἂ. ἐμφανίζονται σκεπτόμεναι μηχαναὶ, αἱ ὁποῖαι ἰσχυομανεῖς δέν ἒχουν τίποτε ἂλλο κατά νοῦν ἀπό τὸ νὰ ὑποδουλώσουν τόν ἂνθρωπον. Ἒχομεν δηλαδή πάλιν έδῶ τόν μύθον τοῦ πολέμου τοῦ δημιουργοῦ καί δημιουργήματος, πρᾶγμα πάντως ἀνησυχητικόν, ἐὰν ὂχι φαντασμαγορικόν. 

Ἀναμφιβόλως δὲ ἀνεξαρτήτως τῶν προγραμμάτων τῶν εὐρισκομένων μακράν τῆς σκέψεως, αἰσθήσεως καί πράξεως, τεράστιαι εἶναι αἱ δυνατότητες τῆς νεοφανοῦς τεχνητῆς νοημοσύνης, οὓτω τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς ἀποβαίνουν πολλάκις ἀκριβέστερα κατά τούς διαγωνισμούς ἀνθρώπων καὶ μηχανῆς. 

Ὃτι ἀποκαλύπτεται πολλάκις εὐλογημένον καί ἐνισχύει τήν διαγνωστικήν εἰς τάς κλινικάς, ἀποδεικνύεται ὃμως εἰς ἐτέρας σχέσεις προβληματικόν. Ὃπως π.χ. ἡ χρῆσις ἀλγορίθμων κατά τὴν ἀπόφανσιν τῆς ἀξιοπιστίας τῶν ἀνθρώπων εἰς τά δάνεια, ἂνευ μάλιστα τῆς παρουσίας τῶν ἐνδιαφερομένων. Εἰς τὰς Η.Π.Α. οἱ ὑπολογισταί ἐπηρεάζουν καί τὰς δικαστικάς ἀποφἀσεις. Ὂταν π.χ. ὁ δικαστής ἀποφασίζει ὃτι ὁ κατηγορούμενος δύναται να ἀφεθεῖ ἐπί ἀναστολὴ, τὸ πρόγραμμα παρουσιάζει μίαν πρόγνωσιν ἐπί τῶν πιθανοτήτων τῶν κινδύνων ἐπαναφορᾶς του. Ὃτι τοιαῦται ἐξελίξεις προξενοῦν φόβον εἶναι κατανοητόν καθόσον ἒχει ἁποδειχθεῖ ὃτι συστήματα εἰδικῶν δέν εἶναι τόσον ἀντικειμενικά καί ἀξιόπιστα ὃσον νομίζεται. Πολλοί ὑπολογισταί λαμβάνουν ἀποφάσεις σεξιστικάς ἢ ρατσιστικάς, ὃπως π.χ. ἡ θεώρησις τῶν μελαμψῶν ἀνθρώπων ὡς γοριλλῶν ὐπό τῆς Google, διότι προηγουμένως αὓτη ἠσχολεῖτο μὲ ἀνθρώπους ἀνοικτόχρωμους. Ἀκόμη καί οἱ προγραμματισταί δέν ἠμποροῦν να προγνώσουν πολλά, πῶς θά ἀποφασίσουν τὰ προγράμματὰ των, διότι αἱ διασυνδέσεις εἰς τὰ εἰδικά δίκτυα τυγχάνουν λίαν πολύπλοκαι. 

Τί θὰ γίνει λοιπόν μελλοντικῶς μέ τὴν ἡθικὴν τῶν μηχανῶν, ὃπως π.χ. θὰ ἀλλάξει πορείαν ἓν αὐτόματον αὐτοκίνητον ἐμφανιζομένου ἐνός μεγαθηρίου χάριν τῶν πεζῶν; Τοιαῦται ἀποφάσεις δέν δύνανται νά ἀφεθοῦν εἰς τὰς ἑπιθυμίας τῶν ἑταιρειῶν ἢ τῶν προγραμματιστῶν. Ὀφείλουν νὰ συζητηθοῦν εἰς ἓν δημὀσιον καί διαφανῆ διάλογον καί τοῦτο βεβαίως συντόμως. 

Ὁ Ι. Asımov1 εἲχεν εἲπει, ὃτι ὁ ὑπολογιστής δέον νά μή πληγώσει οὐδένα, ἢ νά προξενήσει ζημίαν διά τῆς κακῆς χρήσεως αὐτοῦ. 

Ἂρα ἠθικαί ἀποφάνσεις δέν πρέπει νὰ ἐγκαταλείπονται εἰς τούς προγραμματιστάς καί τούς πανίσχυρους καί ἀλαζόνας γραφειοκράτας καί μόνον, οἱ ὁποῖοι συνήθως στεροῦνται ἀνθρωπισμοῦ  καί πνευματικότητος! 

______________________

1 A. Teupke Moral, für Maschinen,Publik Forum αρ. 13 (2018) 10