close
The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20190531075829/http://fanarion.blogspot.com/search/label/%CE%95%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%88%CE%B7%20%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD%20%CE%91%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE
_____________
__Yπεύθυνος σελίδας: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επίσκεψη στην Αμερική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επίσκεψη στην Αμερική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11/11/2009

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΙΣΚΕΨΙΑ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ



ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΥΡΥΤΗΤΑΣ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ
Άρθρο του κ. Eser Karakaş, καθηγητού στο Πανεπιστήμιο Bahçeşehir, στο φύλλο της εφημερίδος Star της 09.11.2009

Τo βλέμμα μου έπεσε τις προάλλες σε άρθρο που δημοσιεύεται στη 12η σελίδα, σε πλαϊνή στήλη, στο φύλλο της Star της 07.11.2009.
Το μικρό σε έκταση άρθρο έχει ως επικεφαλίδα: «Δείπνο από την Clinton πρός τιμήν του Πατριάρχη».
Συμπεραίνω από το δημοσίευμα ότι ο Ρωμηός Πατριάρχης του Φαναρίου Βαρθολομαίος βρίσκεται στις Η.Π.Α. καί ότι η Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. Hillary Clinton παρέθεσε δείπνο προς τιμήν του Πατριάρχου.
Η Hillary Clinton απευθύνει ομιλία, στην οποία τονίζει τα εξής: «Αναγνωρίζουμε τη σοφία, το όραμα και την ηγετική ικανότητα του πνευματικού αρχηγού 300 εκατομμυρίων Ορθοδόξων. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους, για τους οποίους τόσο ο Πρόεδρος Barack Obama, όσο κι εγώ υποστηρίζουμε με ιδιαίτερη έμφαση την ανάγκη να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου».
Για ποιον χρησιμοποιεί αυτά τα λόγια, αυτές τις διατυπώσεις, η Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. Hillary Clinton;
Μιλά μ’αυτόν τον τρόπο για ένα πολίτη της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Πώς βλέπει η Τουρκική Δημοκρατία αυτόν τον συμπολίτη μας;
Τον θεωρεί ως Πατριάρχη υπαγόμενο στον Καϊμακάμη της Περιφερείας του Fatih.
Και σα να μην έφτανε αυτό για να ικανοποιηθούμε, επιδιώξαμε να επισκιάσουμε το Φανάρι ιδρύοντας στο Καράκιοϊ κατά τα χρόνια της ανακηρύξεως της Τουρκικής Δημοκρατίας ένα «Τουρκορθόδοξο Πατριαρχείο», το όνομα του οποίου αναφέρεται σήμερα στα πλαίσια της διεξαγωγής της δίκης της Ergenekon.
Πάντως, μεταξύ της υπαγωγής, αφ’ενός, από μέρους μας του Πατριάρχου στον Καϊμακάμη της Περιφερείας του Fatih και της παραθέσεως, αφ’ετέρου, από την Hillary Clinton δείπνου προς τιμήν του ιδίου προσώπου, εκδηλώνεται μία εξώφθαλμη αντίφαση.
Επιμόνως αντιστεκόμαστε στη χρήση από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο του όρου: «οικουμενικός», ενώ θεωρούμε εκδήλωση πατριωτισμού την μη ανταπόκριση σε εθιμοτυπικές προσκλήσεις του εφ΄όσον στο προσκλητήριο αναγράφεται αυτός ο προσδιορισμός.

Η οικουμενικότητα, είτε ως τιμητικός τίτλος, είτε ως έκφραση πραγματικής πνευματικής ιεραρχικής θέσεως, αποτελεί εσωτερικό ζήτημα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και, τουλάχιστον εγώ, δυσκολεύομαι να κατανοήσω την ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας ενός Κράτους, το οποίο αυτοχαρακτηρίζεται ως ανεξίθρησκο.
Θεωρώ ότι, εάν είναι οπωσδήποτε δεδομένη η κρατική ανάμειξη σ’αυτό το ζήτημα, ένα κράτος με περισσότερο ευρείς ορίζοντες θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να εμπλακεί με σκοπό να χρησιμοποιείται ο τίτλος «οικουμενικός», και μάλιστα με σκοπό να χρησιμοποιείται με περισσότερη έμφαση και σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα.
Επαναλαμβάνω ότι το πρόσωπο, προς τιμήν του οποίου παρέθεσε δείπνο η Hillary Clinton, χαρακτηρίζοντάς το ως πνευματικό ηγέτη 300 εκατομμυρίων Ορθοδόξων, είναι συμπολίτης μας της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Και το Πατριαρχείο βρίσκεται στο έδαφος της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Θέτω στην κρίση των εχεφρόνων αναγνωστών το τι σημαίνει να επιλέγουμε τελικώς την υπαγωγή του στον Καϊμακάμη της Περιφερείας του Fatih αντί να μετατρέπουμε αυτήν την πραγματικότητα, αυτόν τον πολιτιστικό και ιστορικό πλούτο, σε κοινωνικό και πολιτικό πλεονέκτημα, αντί να αξιοποιούμε αυτόν τον τίτλο ως γέφυρα ειρήνης και καταλλαγής.
Η ίδια πολιτική απερισκεψία και έλλειψη ευρύτητας οριζόντων χαρακτηρίζει και την στάση που τηρούμε στο θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Αυτοί που επιθυμούν να συνεχισθεί η ίδια αυτή κωμική κατάσταση είναι οι πιο πιστοί οπαδοί και κήρυκες του ανεξιθρήσκου χαρακτήρα του κράτους, και αυτό, πιο σωστά, είναι που καθιστά την όλη κατάσταση ακόμη περισσότερο κωμική...
Άκουσα προσφάτως ένα λογοπαίγνιο, το οποίο μου άρεσε πολύ και το βρίσκω πολύ ταιριαστό στην περίπτωσή μας: (αντί: ειρήνη στην χώρα-ειρήνη στον κόσμο)«ανεξίθρησκοι στη χώρα-μουσουλμάνοι στον κόσμο».

φωτό: Ν. Μαγγίνας

11/08/2009

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ: "Θα αγωνιζόμεθα με λεβεντιά Ανατολίτικη και Ρωμαίϊκη"



Ρεπορτάζ - φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μια μόλις ημέρα μετά την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη από την Αμερική, χοροστάτησε σήμερα στην Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα Ναό των Ταξιαρχών του Μεγάλου Ρεύματος, παρουσία πολλών πιστών από την Πόλη και προσκυνητών από την Ελλάδα και αλλού.

Ο Πατριάρχης διεμήνυσε προς κάθε κατεύθυνση πως το Πατριαρχείο και η Ομογένεια θα συνεχίσουν τον αγώνα τους με λεβεντιά μέχρι να ανατείλουν καλύτερες ημέρες. Στην δεξίωση που ακολούθησε στην Κοινοτική αίθουσα, παρουσία της Γενικής Προξένου των Η.Π.Α. Sharon A. Wiener και του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στην Πόλη Βασίλη Μπορνόβα, ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στο πρόσφατο, επιτυχημένο ταξίδι του στην Αμερική:

«Είχα την δυνατότητα να διαπιστώσω τας μεγάλας προόδους που επιτελεί η Ομογένεια, την αφοσίωσίν της εις την Μητέρα Εκκλησίαν, εις το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον, αλλά και την μεγάλη εκτίμηση, της οποίας απολαύει από πλευράς των Αμερικανικών Αρχών. Παντού όπου πήγα, στη Νέα Ορλεάνη, για το Οικολογικό μας Συμπόσιο, στην Ατλάντα, στη Νέα Υόρκη, και τελευταία στην πρωτεύουσα της μεγάλης Αμερικανικής Συμπολιτείας, την Ουάσιγκτον, παντού διεπίστωσα και την πρόοδον της Ομογενείας, αλλά και το πόσο μεγάλης εκτιμήσεως χαίρει και από τον Αμερικανικό λαό και από τις επίσημες Αμερικανικές Αρχές. Και αυτή η μεγάλη εκτίμησις εξεφράσθη με την ευκαιρίαν της παρουσίας του Πατριάρχου. Όσες τιμές απήλαυσα, εδέχθην, από μέρους της ηγεσίας των Η.Π.Α. από μέρους του Ακαδημαϊκού κόσμου, από μέρους μεγάλων Ιδρυμάτων, όπως ήταν το «Brooking Institution» και τόσα άλλα, τόσες άλλες τιμές από διαφόρους φορείς και παράγοντες, όλα αυτά τα αναγράφω εις το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον και εις την δυναμικήν και ζωντανήν Ομογένειαν, η οποία τελεί υπό την στοργήν και την δικαιοδοσίαν του Οικουμενικού Πατριαρχείου εις τας Η.Π.Α. και φθάνει περίπου τα δύο εκατομμύρια αυτή η Ομογένεια με έναν εμπνευσμένο πνευματικό ηγέτη επί κεφαλής της, τον Αρχιεπίσκοπον Αμερικής Δημήτριον, ο οποίος συνεπλήρωσε μόλις προ δύο μηνών δέκα χρόνια αγλαοκάρπου ποιμαντορίας εις τον λεγόμενον Νέον Κόσμον. Είχαμε, λοιπόν, την χαράν και την ευκαιρίαν μετά τό Οικολογικόν Συμπόσιον εις τον Μισσισίπη να γιορτάσουμε τα δέκα χρόνια της Αρχιεπισκοπείας του αδελφού Αρχιεπισκόπου Δημητρίου και να δεχτούμε τον ωραίον αναμνηστικόν τιμητικόν Τόμον που εξεδόθη για τα δεκάχρονά του.


Εις την πρωτεύουσαν έγινα δεκτός, όπως ελέχθη, από τον Πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα με μεγάλην ευγένια και φιλοφροσύνη, την οποία είχα διαπιστώσει και κατά την συνάντησή μας εδώ τον περασμένο Απρίλιο –είναι πολύ ανθρώπινος, πολύ ευγενής άνθρωπος. Με εδέχθη εις το επίσημον Οβάλ Γραφείον του στον Λευκόν Οίκον, όπου είχα την τιμήν και παλαιότερα να γίνω δεκτός από τους προκατόχους του.

Ο Αντιπρόεδρος κ. Biden στο επίσημο δείπνο που παρέθεσε στην κατοικία του, μεταξύ άλλων φιλοφρονήσεων και καλών λόγων εκτιμήσεως προς το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον, και το έργον, το οποίον αυτό επιτελεί είπε και το εξής σημαντικόν: "Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον υπήρξε δια μέσου των αιώνων όχι εκ του ασφαλούς. Είναι εύκολο να είναι κανείς γενναίος ή να εμφανίζεται ως γενναίος από θέσεως ισχύος, από θέσεως ασφαλούς. Όμως το Πατριαρχείον υπήρξε γενναίον μέσα από την ανασφάλεια, η οποία το περιβάλλει, και κάτω από δυσμενείς συνθήκας, υπό τας οποίας επιτελεί την οικουμενικήν αποστολήν του και προσφοράν του. Και αυτό είναι το οποίο μας κάνει να το σεβόμεθα και να το εκτιμούμε περισσότερο".

Με αυτές λοιπόν τις εμπειρίες και την υπερηφάνειαν για την εν Αμερική Ομογένειά μας και γι’αυτό το οποίον είναι και το οποίον επιτελεί το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον επέστρεψα ενισχυμένος και θα έλεγα ενθουσιασμένος από όλα αυτά που έζησα και απήλαυσα εκεί και τα οποία καταγράφω και αποδίδω εις τον θεσμόν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την περί αυτό Ομογένεια».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε γράμμα που του έστειλε κληρικός από την Αθήνα, το οποίο έλαβε χθες, άμα τη επιστροφή του από την Αμερική και λέγει: «Παναγιώτατε, παρακολουθούμε τον αγώνα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Παρακολουθούμε με εγκαύχηση και με συγκίνηση αυτό, το οποίον επιτελεί η Ομογένεια της Κωνσταντινουπόλεως κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Και Σας παρακαλούμε, Παναγιώτατε, να συνεχίσετε να αγωνίζεσθε με λεβεντιά Ανατολίτικη και Ρωμαίϊκη». Λοιπόν, αυτό κάνουμε, αγαπητέ Πάτερ, αγαπητοί παρόντες στην εορταστική συγκέντρωσή μας εις το Μέγα Ρεύμα του Βοσπόρου: αγωνιζόμεθα και θα εξακολουθήσουμε να αγωνιζόμεθα όλοι μαζί, κλήρος και λαός, Μητέρα Εκκλησία, Οικουμενικόν Πατριαρχείον και Ομογένεια, με την συμπαράστασιν της εντίμου Ελληνικής Πολιτείας και της μεγάλης Αμρικανικής Συμπολιτείας, θα αγωνιζόμεθα με λεβεντιά ανατολίτικη και Ρωμαίϊκη, έως ότου ανατείλουν καλύτερες ημέρες, τις οποίες και δικαιούμεθα.


11/06/2009

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΧΙΛΑΡΥ ΚΛΙΝΤΟΝ


Φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας



Με θερμά λόγια και με νέα πρόσκληση προς την τουρκική κυβέρνηση να προχωρήσει στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, υποδέχθηκε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Στο επίσημο δείπνο το οποίο παρέθεσε προς τιμή του προκαθήμενου της Ορθοδοξίας και της συνοδείας του, παρευρέθηκαν μέλη του Κογκρέσου, εξέχοντα μέλη της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας και οι πρέσβεις της Ελλάδας, της Κύπρου και της Τουρκίας.

Στην ομιλία της η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε στις δύο επισκέψεις της στο Φανάρι, ως πρώτη κυρία των ΗΠΑ, αλλά και στην παρουσία της στην ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου το 1999, όπου αντιπροσώπευσε τον τότε πρόεδρο Μπιλ Κλίντον.

«Από τότε πολλά πράγματα άλλαξαν, εκτός από ένα. Η δέσμευση του Πατριάρχη προς την Εκκλησία του και της Εκκλησίας του σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Και το έργο που επιτελεί είναι σημαντικό για όλους μας», είπε.

Εξαίροντας την προσωπικότητα και το έργο του για τη διαθρησκειακή συνεργασία και το περιβάλλον, η κ. Κλίντον τον χαρακτήρισε "πρωταθλητή στον αγώνα για την αντιμετώπιση των προκλήσεων των καιρών μας".

Ιδιαίτερη μνεία έκανε για την πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, για καταδίκη της τρομοκρατίας, συνεργασία των διαφορετικών θρησκειών και ειρηνική συνύπαρξη.

«Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τις πρωτοβουλίες τους για θρησκευτική ανεκτικότητα, τόσο στην Τουρκία, όσο και σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Είναι γι’ αυτούς τους λόγους που τόσο εγώ όσο κι ο πρόεδρος Ομπάμα είμαστε τόσο ηχηροί στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και στην προστασία των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εγείραμε τα θέματα αυτά επανειλημμένα και θα συνεχίσουμε να το πράττουμε μέχρις ότου λυθούν», είπε η Αμερικανίδα ΥΠΕΞ.

Σημειώνοντας την παρουσία στην αίθουσα του Τούρκου πρέσβη, η κ. Κλίντον είπε ότι προσβλέπει στην επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον για να συνεργαστεί μαζί του για τα θέματα αυτά.



Address of Secretary of State Hillary Clinton during the Dinner
Honoring Ecumenical Patriarch Bartholomew Dinner Honoring the Visit of the Ecumenical Patriarch Bartholomew Hillary Rodham Clinton, Secretary of State
Benjamin Franklin Room
Washington, DC

November 5, 2009

Good evening, and please be seated. I want to welcome all of you to
the Ben Franklin Room here on the eighth floor of the State Department
for such a special occasion. It is indeed an honor for me to welcome
His All Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, whom I have had the
great honor and personal pleasure of getting to know over the years.
And I know we have a number of other very distinguished
representatives, His Eminence Geron Metropolitan Athanasios of
Chalcedon, His Eminence Metropolitan Ambrosios of Korea, and, of
course, a personal friend of mine, His Eminence Archbishop Demetrios,
who is celebrating his 10th anniversary here in America.

His All Holiness and I have had the pleasure of meeting a number of
times since I first visited him as First Lady at the Patriarchate in
1995, but one of our most memorable times together came when
Archbishop was enthroned in New York 10 years ago. A lot has happened
in the intervening decade, but one thing that has not changed is his
All Holiness’s commitment not only to his church and to the people of
the church, but to the world, and the work that he has done, which is
so important to us all.

The institution of the Ecumenical Patriarchate dates to the dawn of
Christianity and His All Holiness is the 270th successor of St. Andrew
the Apostle. Now, one might think that someone who carries such a
mantle of history, such a legacy of service and faith, would be, you
know, a little stuffy. (Laughter.) But those of us who know him know
nothing could be further from the truth. He is a person of such great
warmth and humor and care and concern, and his tireless work for
religious tolerance, his award-winning advocacy on behalf of the
environment – he’s been a champion for dealing with the global
challenges of our time.

It is not a coincidence that when I travel around the world and
discuss climate change or environmental stewardship or the imperative
for peaceful coexistence among people of different faiths, I often
find myself echoing sentiments that he’s been expressing for years,
and even quoting from him.

I particularly appreciate what he did in the aftermath of 9/11, when
he united leaders from across the religious spectrum to condemn the
terrorist attacks and call for harmony among the world’s faithful. His
campaign on behalf of religious freedom and peaceful coexistence has
helped to bridge divides among believers. And the United States has
been proud to support his calls for religious tolerance, both in
Turkey and around the world. It is one of the reasons that President
Obama and I have been so vocal about the need to reopen Halki Seminary
and protect the rights of the Ecumenical Patriarchate. (Applause.) We
have raised these issues repeatedly and publically, and will continue
to do so until they are addressed.

I know we have several ambassadors here. I believe we not only have
the Ambassador from Greece to the United States, the Ambassador from
Cyprus, but indeed the Ambassador from Turkey. And we look forward to
working with Turkey and we welcome Prime Minister Erdogan’s visit to
Washington next month.

Now, in this room there are many friends of mine, people whom I have
known for many years who have been friends of my family and myself,
who have invited me into your homes, who have been the supporters and
advisors and counselors, and I am grateful that each and every one of
you could be with us. It means a great deal to me. I said, well, I
want to recognize my friends, and then I realized we would be here all
night. Because I look out and I see so many familiar and really
beloved faces, particularly from the times when my husband was
president, and of course, the times of my great privilege of serving
the people of New York for eight years. So I welcome particularly all
of you here this evening.

And we are welcoming His All Holiness not only as the leader of 300
million Orthodox Christians, but as a living embodiment of the
positive role that faith can play in healing and humanizing our world.
Many people claim faith. Few live it the way that he has. He
represents both centuries of tradition, and an agenda that is at the
very cutting age of our modern time. The message that he carries
around the world is timeless, but you can follow his travels on
Twitter and Facebook. (Laughter.) We value his wisdom, his vision, his
leadership. And I look forward to continuing our long and productive
friendship as we work together for the benefit of all God's children.

With that, please join me in welcoming His All Holiness to share some
remarks, and then provide us with an invocation. I know that he loves
many things and many people, but particularly children and music, and
later we will hear from some of the talented musicians of the DC Youth
Orchestra. But I have been looking forward to this evening for many
months, and it is with great personal honor and delight that I ask him
now to address us. (Applause.)




Στην αντιφώνησή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευχαρίστησε την Αμερικανίδα υπουργό για την φιλοξενία και τις τιμές προς τον Οικουμενικό Θρόνο και αναφέρθηκε στις διάφορες πρωτοβουλίες του Φαναρίου για τον διαθρησκειακό διάλογο και το περιβάλλον.

«Γι’ αυτό η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης συνεχίζει να αποτελεί ζήτημα πιεστικό για την πνευματική μας αποστολή. Και εκτιμούμε βαθύτατα το γεγονός ότι ο πρόεδρος Ομπάμα μνημόνευσε το θέμα αυτό ιδιαίτερα, όταν μίλησε ενώπιον της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης», είπε.

Απευθυνόμενος στην κ. Κλίντον, ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε ότι η υπουργός Εξωτερικών "πάντοτε στάθηκε σταθερά υπέρ αυτού του θέματος που αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη θρησκευτική ελευθερία και του οποίου η σημασία ξεπερνά τα όρια του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η επαναλειτουργία και η ενεργός συμμετοχή της διεθνούς ακαδημαϊκής κοινότητας στη Χάλκη θα δημιουργήσει ένα πολύ αναγκαίο άνοιγμα για επιπλέον διάλογο και σπουδή. Ενα ίδρυμα με τόση ιστορική σημασία στη συμβολή των μεγάλων θρησκευτικών παραδόσεων και πολιτισμών του κόσμου, θα καταστεί μαγνήτης τεράστιας δύναμης στη δημιουργία νέων ευκαιριών για το διαθρησκευτικό έργο που πρέπει να γίνει για το καλό της ανθρωπότητας", ανέφερε.


11/05/2009

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ Η.Π.Α.ΤΖΟ ΜΠΑΪΝΤΕΝ


Ρεπορτάζ - φωτό: Νίκος Μαγγίνας


Την σταθερή στήριξη της Αμερικανικής Κυβέρνησης στον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στις προσπάθειες που καταβάλει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τον σεβασμό των θρησκευτικών ελευθεριών υπογράμμισε ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν.

Σε δείπνο που παρέθεσε χθες, στην επίσημη κατοικία του στην Ουάσινγκτον, προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ εξέφρασε τον βαθύτατο σεβασμό του στο πρόσωπο του προκαθημένου της Ορθοδοξίας επισημαίνοντας την σημασία των πρωτοβουλιών του για την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για το περιβάλλον, καθώς επίσης και για την ενδυνάμωση της παρουσίας της Ορθοδοξίας στην ανατολική Ευρώπη και τον κόσμο.

«Στηρίζουμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τις προσπάθειές του για τον σεβασμό των θρησκευτικών ελευθεριών και την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης» τόνισε ο κ. Μπάιντεν, ο οποίος χαρακτήρισε τον Οικουμενικό Πατριάρχη πνευματικό ηγέτη παγκοσμίου κύρους. Αναφέρθηκε μάλιστα με έμφαση στους διαθρησκειακούς διαλόγους που προωθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείου και ως στόχο έχουν την αλληλοκατανόηση και την ειρηνική συνύπαρξη πιστών διαφορετικών θρησκειών.

Στο δείπνο, μεταξύ άλλων, παρακάθησαν και οι Πρέσβεις της Ελλάδος, της Τουρκίας και της Κύπρου στην Ουάσινγκτον.


Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΚΑΠΙΤΩΛΙΟ



Ρεπορτάζ - φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας

Xθες το μεσημέρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συναντήθηκε στο Καπιτώλιο με την πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων (Κογκρέσο) κυρία Νάνσι Πελόζι και με τον ηγέτη της πλειοψηφίας στην Γερουσία κ. Χάρι Ρέιντ, οι οποίοι παρέθεσαν γεύμα προς τιμήν του. Να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη φορά που οι δύο θεσμικοί παράγοντες των ΗΠΑ πραγματοποίησαν από κοινού εκδήλωση προς τιμήν ξένου ηγέτη.


Στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκε ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιώματων και των θρησκευτικών ελευθεριών καθώς και ζητήματα που αφορούν τη ζωή του Οικουμενικού Θρόνου.
Στο τέλος της εκδήλωσης η κυρία Πελόζι, η οποία εξέφρασε τον σεβασμό της στον Οικουμενικό Πατριάρχη ασπαζόμενη το χέρι του, τού προσέφερε την σημαία των ΗΠΑ που κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του κυμάτιζε στον "τρούλο" του Καπιτωλίου.





11/04/2009

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ"




φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας


O Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ομίλησε πριν λίγες ώρες στο Brookings Institut στην Ουάσινγκτον, αναπτύσσοντας το θέμα: Saving the soul of planet.



Ο "πράσινος" Πατριάρχης έδωσε το σύνθημα: "Τώρα είναι καιρός να σωθεί η ψυχή του Πλανήτη. Δεν υπάρχει άλλη μέρα από τη σημερινή, άλλη ώρα, άλλη στιγμή. Ας κάνουμε την αρχή τώρα"!


ADDRESS

OF HIS ALL HOLINESS

ECUMENICAL PATRIARCH

B A R T H O L O M E W



SAVING THE SOUL OF THE PLANET”


The Brookings Institution


Direct Archdiocesan District

Washington, DC


(November 4, 2009)


Esteemed President Strobe Talbott,

Distinguished Guests,

It is a pleasure and a privilege to address members and guests of this renowned center of political study and thought. At first glance, it may appear strange for the leader of a religious institution concerned with spiritual values to speak about the environment at a secular institution that deals with public policy. What exactly does preserving the planet or promoting democracy have to do with saving the soul or helping the poor? It is commonly assumed that ecological issues – global climate change and the exploitation of nature’s resources – are matters that concern politicians, scientists, technocrats, and interest groups.

The Ecumenical Patriarchate is certainly no worldly institution. It wields no political authority; it leads by example and by persuasion. And so the preoccupation of the Orthodox Christian Church and, in particular, her highest spiritual authority, the Ecumenical Patriarchate, with the environmental crisis will probably come to many people as a surprise. But it is neither surprising nor unnatural within the context of Orthodox Christian spirituality.

Indeed, it is now exactly twenty years since our revered predecessor, Ecumenical Patriarch Dimitrios, sparked the ecological initiatives of our Church by issuing the first encyclical encouraging our faithful throughout the world to pray for and preserve the natural environment. His exhortation was subsequently heeded by the member churches of the World Council of Churches.

What, then, does preserving the planet have to do with saving the soul?

Let us begin to sketch an answer by quoting an Orthodox Christian literary giant, Fyodor Dostoevsky, echoing the profound mysticism of Isaac the Syrian in the seventh century through Staretz Zossima in The Brothers Karamazov:

Love all God’s creation, the whole of it and every grain of sand. Love every leaf, every ray of God’s light! If you love everything, you will perceive the divine mystery in things. Everything is like an ocean, I tell you, flowing and coming into contact with everything else: touch it in one place and it reverberates at the other end of the world.1

This passage illustrates why, with respect to the priority and urgency of environmental issues, we do not perceive any sharp line of distinction between the pulpit and this lectern. One of our greatest goals has always been to weave together the seemingly disparate threads of issues related to human life with those related to the natural environment and climate change. For as we read the mystical teachings of the Eastern Church, these form a single fabric, a seamless garment that connects every aspect and detail of this created world to the Creator God that we worship.


For how can we possibly separate the intellectual goals of this institution – namely, the advancement of democracy, the promotion of social welfare, and the security of international cooperation – from the inspirational purpose of the church to pray, as we do in every Orthodox service, “for the peace of the whole world,” “for favorable weather, an abundance of the fruit of the earth,” and “for the safety of all those who suffer”?

Over the past two decades of our ministry, we have come to appreciate that one of the most valuable lesson to be gained from the ecological crisis is neither the political implications nor the personal consequences. Rather, this crisis reminds us of the connections that we seem to have forgotten between previously unrelated areas of life.

It is a kind of miracle, really, and you don’t have to be a believer to acknowledge that. For, the environment unites us in ways that transcend religious and philosophical differences as well as political and cultural differences. Paradoxically, the more we harm the environment, the more the environment proves that we are all connected.

The global connections that we must inevitably recognize between previously unrelated areas of life include the need to discern connections between the faith communities. We must also perceive the connections between all diverse disciplines; climate change can only be overcome when scientists and activists cooperate for a common cause. And, finally, we can no longer ignore the connections in our hearts between the political and the personal; the survival of our planet depends largely on how we translate traditional faith into personal values and, by extension, into political action.

That is why the Orthodox Church has been a prime mover in a series of inter-disciplinary and interfaith ecological symposia held on the Adriatic, Aegean, Baltic, and Black Seas, along the Amazon and Danube Rivers, as well as on the Arctic Ocean. The last of these symposia concluded only a few days ago in New Orleans, seeking ways to restore the balance of the great Mississippi River.

The mention of New Orleans brings to mind another truth. Not only are we all connected in a seamless web of existence on this third planet from the Sun, but there are profound analogies between the way we treat the earth’s natural resources and the attitude we have toward the disadvantaged. Sadly, our willingness to exploit the one reflects our willingness to exploit the other. There cannot be distinct ways of looking at the environment, the poor, and God.

This is one of the reasons why we selected New Orleans as the site of our latest symposium; and this is why our visit there was in fact the second since the devastation of Hurricane Katrina. There, images of poverty abound, too close for comfort. We witnessed them in August of 2005 on the Gulf of Mexico; they are still evident over four years later – not only sealed forever in our memory, but soiling the Ward 9 to this day! How could the most powerful nation on earth appear so powerless in the face of such catastrophe? Certainly not because of lack of resources. Perhaps because of what St. Seraphim of Sarov once called “lack of firm resolve.”

The truth is that we tend – somewhat conveniently – to forget situations of poverty and suffering. And yet, we must learn to open up our worldview; we must no longer remain trapped within our limited, restricted point of view; we must be susceptible to a fuller, global vision. Tragically, we appear to be caught up in selfish lifestyles that repeatedly ignore the constraints of nature, which are neither deniable nor negotiable. We must relearn the sense of connectedness. For we will ultimately be judged by the tenderness with which we respond to human beings and to nature.

Surely one area of common ground, where all people of good will – of all political persuasion and every social background – can agree is the need to respond to those who suffer. Even if we cannot – or refuse to – agree on the root causes and human impact on environmental degradation; even if we cannot – or refuse to – agree about what would define success in sustainable development, no one would doubt that the consequences of climate change on the poor and disadvantaged is unacceptable. Such denial would be inhumane at the very least and politically disadvantageous at worst.

Of course, poverty is not merely a local phenomenon; it is also a global reality. It applies to the situation that has existed for so long in such countries as China, India, and Brazil? To put it simply, someone in the “third-world,” is the most impacted person on the planet; yet, that person’s responsibility is incomparably minute: what that person does for mere survival neither parallels nor rivals our actions in the “first-world.”

Many argue that the wealthy nations of the West became so by exploiting the environment – they polluted rivers and oceans, razed forests, destroyed habitats, and poisoned the atmosphere. But now that that the poorer nations are developing and improving the quality of life for their citizens – like the West did during the 19th and 20th centuries – all of a sudden the rules are being changed and developing nations are being asked to make sacrifices the nations of the West never made as they were developing. They are being asked to reduce their impact on the environment – in other words, to curb their development. They are being asked to drive fewer cars, consume less oil, build fewer factories, raze fewer forests, and harm fewer habitats – all in the name of protecting the environment.

Brothers and sisters – this simply cannot be. Not only is it unfair to ask the developing nations to sacrifice when the West does not – it is futile. They care not what we say – they watch what we do. And if we are unwilling to make sacrifices, we have no moral authority to ask others, who have not tasted the fruits of development and wealth, to make sacrifices.

Fortunately, the West, and in particular America, is now showing that it recognizes this “inconvenient truth” – that if we are to save our planet, sacrifices must be made by all. The Obama administration, as you know, has been very active in this regard. The President has signed an Executive Order challenging government agencies to set 2020 greenhouse reduction goals, and using the government’s $500 billion per year in purchasing power to encourage development of energy-efficient products and services.

There are also many promising developments at the global level. Representatives of the 16 countries that emit the highest levels of greenhouse gases met recently in London to discuss the amount of aid they will give less-developed nations to help them adopt cleaner energy technology. And there are growing expectations that meaningful progress can be made as a result of the United Nations Climate Change Conference scheduled to take place in Copenhagen next month.

Sacrifices will have to be made by all. Unfortunately, people normally perceive sacrifice as loss or surrender. Yet, the root meaning of the word has less to do with “going without” and more to do with “making sacred.” Just as pollution has profound spiritual connotations, related to the destruction of creation when disconnected from its Creator, so too sacrifice is the necessary corrective for reducing the world to a commodity to be exploited by our selfish appetites. When we sacrifice, we render the world sacred, recognizing it as a gift from above to be shared with all humanity – if not equally, then at least justly. Sacrifice is ultimately an expression of gratitude (for what we enjoy) and humility (for what we must share).

For our part, in addition to our international ecological symposia, the Orthodox Church has decided to establish a center for environment and peace. Hitherto, the Ecumenical Patriarchate has endeavored to raise regional and global awareness on the urgency of preserving the natural environment and promoting inter-religious dialogue and understanding. Henceforth, the emphasis will be educational – on the regional and international levels.

The Center for Environment and Peace is planned to be housed in a historical orphanage, on Büyükada, one of the Princess Islands near Istanbul. The building was once the largest and most beautiful wooden edifice in Europe, and it will embody a new direction in the initiatives of the Ecumenical Patriarchate. Whereas the orphanage was at one time forcibly closed by Turkish authorities in an act of religious intolerance, it is highly expected to be returned to the Ecumenical Patriarchate through a just process in the European Court of Human Rights, which ruled in favor of returning this historic property of the Ecumenical Patriarchate. The purpose of the Center will be to translate theory into practice, providing educational resources to advance ecological transformation and interfaith tolerance.

The Center will focus on climate change and the related changes needed in human behavior and ethics. It will serve as a source of inspiration and awareness for resolving religious issues related to the environment and peace, in cooperation with universities, and policy centers on both local and international levels.

Dear friends, as we humbly learned very early on, and as we have repeatedly stressed throughout our ministry over the last twenty years, the environment is not only a political issue; it is also – indeed, it is primarily – a spiritual issue. Moreover, it directly affects all of us in the most personal and the most tangible manner. We can no longer afford to be passive observers in this crucial debate.

In 2002, at the conclusion of the Adriatic Symposium, together with His Holiness, the late Pope John Paul II, we signed a declaration in Venice that proclaimed in optimism and prayer. Our conclusion was that:

It is not too late. God’s world has incredible healing powers. Within a single generation, we could steer the earth toward our children’s future. Let that generation start now.

Because –  -- now is the kairos – the decisive moment in human history, when we can truly make a difference.

Because now is the kairos – when the consciousness of the world is rising to the challenge.

Because now is the kairos – for us to save the soul of our planet.

Because now is the kairos – there is no other day than this day, this time, this moment.

Indeed, let it start now.

May God bless all of us to bring our labors to fruition.

Thank you.

1 The Brothers Karamozov (Harmondsworth UK: Penguin, 1982), vol. 1, 375-376 376.

11/03/2009

ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ - ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΟΜΠΑΜΑ



φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας

Την ικανοποίησή του για τη συζήτηση που είχε με τον πρόεδρο Ομπάμα στον Λευκό Οίκο πριν λίγη ώρα εξέφρασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την έξοδό του από την ημίωρη συνάντηση, στη διάρκεια της οποίας ο κ. Ομπάμα τον διαβεβαίωσε πως όταν θα συναντηθεί στις 7 Δεκεμβρίου με τον Ταγίπ Ερντογάν θα θέσει στον Τούρκο πρωθυπουργό την ανάγκη σεβασμού του Οικουμενικού Πατριαρχείου και θα του ζητήσει να επιτραπεί η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

«Έγινε λόγος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τα δικά μας προβλήματα του Πατριαρχείου. Μάλιστα μας είπε πως περιμένει τον Δεκέμβριο τον κ. Πρωθυπουργό της Τουρκίας. Θα του αναφέρει και όλα αυτά τα θέματα που του είχε αναφέρει και άλλη φορά. Οπως γνωρίζετε κατά την επίσκεψή του στη Τουρκία έθεσε το θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση και είπε ότι δεν θα παύσει να ομιλεί γι' αυτά τα θέματα τα οποία γι' αυτόν είναι θέματα θρησκευτικής ελευθερίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τα οποία ενδιαφέρεται για όλο τον κόσμο. Αυτό ήταν το μήνυμά του. Μιλήσαμε και για την εδώ Ομογένεια και της ελευθερίας την οποία απολαμβάνει ο Ορθόδοξος κόσμος στην Αμερική. Και ο κ. πρόεδρος είπε ότι αυτό είναι αυτονόητο διότι προβλέπεται από το Σύνταγμα της Αμερικής».



Ερωτηθείς εάν η σημερινή επίσκεψη στον Λευκό Οίκο «έσβησε τις κακές εντυπώσεις που άφησε η επίσκεψη Ομπάμα τον περασμένο Απρίλιο, όταν δεν μετέβη στο Φανάρι», ο κ. Βαρθολομαίος απάντησε: «Δεν είχαμε πρόβλημα εμείς διότι δεν ήρθε στο Φανάρι. Μακάρι να ερχόταν όπως είχε έρθει ο Πρόεδρος Κλίντον. Αλλά μάλλον το πρόγραμμά του δεν το επέτρεπε. Ήταν πολύ σύντομος η επίσκεψή του στην Τουρκία. Μόλις είχε γίνει πρόεδρος. Ήταν μία σύντομη επίσκεψη. Αλλά το ότι με εδέχθη κατ' ιδίαν στο κατάλυμά του, στο ξενοδοχείο του, ανεξαρτήτως των άλλων συναδέλφων θρησκευτικών λειτουργών ήταν μία ένδειξις καλής θελήσεως και προσοχής προς τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Και το ότι σήμερον μέσα στο βαρύ πρόγραμμά του αφιέρωσε 35 λεπτά για να μας ακούσει, να μας δεχθεί και να συζητήσουμε με κάθε άνεση, είναι και αυτό ενδεικτικόν της καλής θελήσεως του και της ευγενείας του και της κατανοήσεως των προβλημάτων του Πατριαρχείου και της Ομογενείας στην Τουρκία».




Στις δηλώσεις, τις οποίες έκανε έξω από τον Λευκό Οίκο, ο κ. Βαρθολομαίος τόνισε ότι συζήτησε επίσης με τον κ. Ομπάμα θέματα που αφορούν στην προστασία του περιβάλλοντος: «Με την ευγένεια και την καλοσύνη που τον διακρίνει μας εδέχθη, τον Άγιο Αμερικής και τους άλλους αδελφούς μητροπολίτες. Με πολλή ευγένεια και καλοσύνη αναφέρθηκε στην πρώτη συνάντησή μας στην Κωνσταντινούπολη. Είπε ότι χαίρεται που ξανασυναντώμεθα. Μιλήσαμε για τα οικολογικά θέματα, για το συμπόσιο που είχαμε, δεν είναι ακόμα βέβαιος εάν θα μεταβεί στο μεγάλο παγκόσμιο συνέδριο της Κοπεγχάγης. Μου είπε ότι συζήτησαν αυτά τα θέματα και με την κα Μέρκελ το πρωί (σ.σ. λίγη ώρα πριν υποδεχθεί τον Οικ. Πατριάρχη ο Αμερικανός πρόεδρος είχε διμερή συνάντηση με τη Γερμανίδα καγκελάριο). Επίσης του ευχηθήκαμε καλή επιτυχία για τα θέματα της υγείας, γι' αυτή τη μεταρρύθμιση που προσπαθεί να κάνει».


Τον Οικουμενικό Πατριάρχη συνόδευαν ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος και οι τρεις μητροπολίτες που έχουν ταξιδέψει μαζί του στις ΗΠΑ, Χαλκηδόνος Αθανάσιος, Γαλλίας Εμμανουήλ και Κορέας Αμβρόσιος. Μετά τη συνάντηση ο κ. Βαρθολομαίος μετέβη και μίλησε στο Πανεπιστήμιο «Τζορζτάουν» σε εκδήλωση που διοργανώθηκε σε συνεργασία με το «Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο».


Αύριο ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα πραγματοποιήσει διάλεξη στο ίδρυμα «Μπρούκιγκς» και θα παρακαθήσει σε γεύμα που παραθέτουν προς τιμήν του στο καπιτώλιο η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι και ο επικεφαλής της πλειοψηφίας στη Γερουσία Χάρι Ράιντ, ενώ στη συνέχεια θα έχει ιδιαίτερη συνάντηση με την κ. Πελόζι.

Η αυριανή ημέρα θα ολοκληρωθεί με κατ' ιδίαν συνάντηση που θα έχει ο κ. Βαρθολομαίος με τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν και εν συνεχεία δεξίωση που θα παραθέσει προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη το ζεύγος Μπάιντεν στην επίσημη κατοικία του αντιπρόεδρου.
Χθες ο Οικουμενικός Πατριάρχης χοροστάτησε στον εσπερινό στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Ανάπολη του Μέριλαντ όπου και εόρτασε τη συμπλήρωση 18 ετών από την ενθρόνισή του, στις 2 Νοεμβρίου 1991.




Καθημερινή με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

11/02/2009

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΑΣ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ


φωτορεπορτάζ: Νικόλαος Μαγγίνας

Χθες, Κυριακή 1 Νοεμβρίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος συνεχίζει το πολυήμερο ταξίδι του στην Αμερική, προεξήρχε της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, των Ιεραρχών της συνοδείας του και των μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Αμερικής, στον Αρχιεπισκοπικό Καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας στη Νέα Υόρκη.
Στο τέλος της Θ. Λειτουργίας ο ίδιος ο Πατριάρχης προέστη της τελετής της χειροθεσίας των νέων αρχόντων του Τάγματος του Αποστόλου Ανδρέα.









10/29/2009

Ο ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ




Ρεπορτάζ - φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας


Xθες το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συναντήθηκε με τον τέως Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπίλ Κλίντον. Ο κ. Κλίντον επισκέφθηκε τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο ξενοδοχείο Waldorf Astoria στη Νέα Υόρκη, όπου έχει καταλύσει ο Πατριάρχης.

Στο επίκεντρο της συζήτησης των δύο ανδρών, παρουσία και του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου, βρέθηκαν περιβαλλοντικά ζητήματα και οι σχετικές πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Θρόνου, η πορεία του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου καθώς επίσης και ζητήματα που αφορούν τη ζωή της πρωτόθρονης Εκκλησίας της Ορθοδοξίας. Μάλιστα ο Πρόεδρος Κλίντον θυμήθηκε και την επίσημη επίσκεψη που πραγματοποίησε στην έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το 1999, συνοδευόμενος από την σύζυγό του Χίλαρι (νυν υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ), και την κόρη τους Τσέλσι.



Ο Πρόεδρος Κλίντον διαβεβαίωσε τον Πατριάρχη ότι σκέπτεται πάντοτε το Πατριαρχείο. Μετά την κατ΄ιδίαν συζήτηση που έγινε σε θερμό κλίμα, ακολούθησε συνάντηση και με τους Ιεράρχες που συνοδεύουν τον Οικουμενικό Πατριάρχη, τους Μητροπολίτες Γέροντα Χαλκηδόνος Αθανάσιο, Γαλλίας Εμμανουήλ και Κορέας Αμβρόσιο.


10/28/2009

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ ΟΗΕ



φωτό: Νίκος Μαγγίνας

Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι μουν, υποδέχθηκε απόψε στο γραφείο του, στην έδρα του διεθνούς οργανισμού, τον ηγέτη της Ορθοδοξίας, Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τα μέλη της συνοδείας του, ανάμεσά τους και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ενώ παρών στην ημίωρη συνάντηση ήταν και ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, Αναστάσης Μητσιάλης.

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δήλωσε ότι συζήτησαν περιβαλλοντικά θέματα, ενόψει μάλιστα και της Συνόδου της Κοπεγχάγης. Ο κ. Βαρθολομαίος ανέφερε ότι ενημέρωσε το συνομιλητή του για τις «οικολογικές πρωτοβουλίες» και τις «ταπεινές δραστηριότητες» του Πατριαρχείου όσο αφορά το «διαθρησκειακό και διαπολιτισμικό διάλογο». Όπως είπε, «ο Γ.Γ. έκανε ιδιαίτερη μνεία στη συνεργασία των πρωθυπουργών της Τουρκίας και της Ισπανίας για τη συνεργασία των διαφόρων πολιτιστικών παραδόσεων».



Στη συνέχεια, ο Οικουμενικός Πατριάρχης επεσήμανε ότι αναφέρθηκε στις τρεις επισκέψεις που πραγματοποίησε στην χώρα καταγωγής του Γ.Γ., την Κορέα, καθώς και στην προηγούμενη επίσκεψή του στην έδρα του ΟΗΕ, όταν Γενικός Γραμματέας ήταν ο Κόφι Ανάν. Επίσης, επεσήμανε ότι ο Μπαν Κι Μουν τον ενημέρωσε ότι την επόμενη εβδομάδα θα μεταβεί στο Λονδίνο για να λάβει μέρος σε συνέδριο για τη συνεργασία μεταξύ θρησκειών και πολιτισμών, το οποίο διοργανώνεται από τον Πρίγκιπα Κάρολο και στη συνέχεια θα μεταβεί στην Αθήνα. Τον Δεκέμβριο, όπως υπογράμμισε, ο Γ.Γ. θα μεταβεί στην Κοπεγχάγη για την παγκόσμια διάσκεψη με θέμα τις κλιματικές αλλαγές.

Τέλος, ο κ. Βαρθολομαίος ανέφερε ότι τόνισε στο συνομιλητή του πως «ο ίδιος (ο γγ) εργάζεται για την ενότητα των εθνών και των πολιτισμών και εμείς από την πλευρά του Πατριαρχείου προσπαθούμε να συμβάλλουμε προς αυτή την κατεύθυνση μέσω του διαθρησκειακού διαλόγου, μέσω των πρωτοβουλιών του Πατριαρχείου μας για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και έτσι μπορούμε να θεωρηθούμε συνεργάτες προς την ιδία κατεύθυνση για το καλό της ανθρωπότητας».

Απαντώντας στην ερώτηση αν το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα συμματάσχει στη σύνοδο της Κοπεγχάγης, ο κ. Βαρθολομαίος δήλωσε ότι αν δεν μπορέσει ο ίδιος να λάβει μέρος, θα στείλει αντιπρόσωπο.

Σε ερώτηση αν με το Γ.Γ. του ΟΗΕ συζήτησε την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και το Κυπριακό, απάντησε αρνητικά.

Πηγή: Καθημερινή

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ FORDHAM



Φωτό: Νίκος Μαγγίνας


Συνεχίζοντας την επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και χθες το απόγευμα ευλόγησε και απηύθηνε χαιρετισμό στους Χριστιανούς φοιτητές του Πανεπιστημίου Fordham. Σε ειδική τελετή στο Ναό του Πανεπιστημίου ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανακηρύχθηκε Επίτιμος Διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Ιησουίτικου Fordham University σε ένδειξη αναγνώρισης του ηγετικού ρόλου του στους τομείς του περιβάλλοντος και του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου, και δόθηκε το όνομά του σ' ένα νέο είδος τριαντάφυλλου.

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, τον λόγο του Προέδρου του Πανεπιστημίου father Joseph M. McShane.




The Visit of His All Holiness Bartholomew I, the Ecumenical Patriarch

Tuesday, 27 October 2009

The University Church

Joseph M. McShane, S.J.

"This is the day the Lord has made. Let us rejoice and be glad."


Your All Holiness, in the name of Christ our Savior, I welcome you to the University Church, this historic house of prayer that has stood at the center of the University's campus and mission since it was built by our founder, Archbishop John Hughes, in 1844. Your All Holiness, your Eminences, your Graces and your Excellencies, Mr. Tognino, members of the Board of Trustees, the faculty, the administration and student body of the University, and faithful and devoted members of the Orthodox Christian communities of America, on behalf of the entire Fordham family, it is a great honor--indeed, a great grace to welcome you to the University Church this afternoon. It is a particular grace to welcome you, Your All Holiness, both to Rose Hill and to the Fordham family. Your presence, and the presence of so many of our beloved brothers in the Orthodox episcopate (both here in America and throughout the world) is a source of great joy to the whole Fordham community. (I am especially happy to welcome my dear friend, Archbishop Demetrios, back to Fordham this afternoon.) At the same time, I am deeply grateful for the presence of Their Eminences Cardinals Egan (whom His Holiness Pope Benedict XVI has appointed as his delegate to our ceremony this afternoon), Cardinal Keeler (the Archbishop Emeritus of Baltimore) and Cardinal McCarrick (the Archbishop Emeritus of Washington), as well as their Excellencies Archbishops Dolan (the Archbishop of New York) and Migliore (the Papal Nuncio and Permanent Observer to the United Nations) at our gathering this evening. Their presence indicates the great affection and deep reverence that the Roman Catholic Church (both in the United States and throughout the world) has for Your All Holiness.

For my part, I must tell you, Your All Holiness, that your graced presence on our campus this evening reminds me of the long and affectionate ties that have bound the University and the Orthodox churches together for so long. For years Fordham was blessed by the presence of Father John Meyendorff on our faculty, and for generations, the sons and daughters of Orthodox families have come to Fordham to pursue their college degrees. In the process, they have enriched the life of the University beyond measure--with the seriousness with which they have approached their studies, with the devotion that they have always had for the University and its mission, and with their prayer. As you know, thanks in large part to the support that we have received both from you and from Archbishop Demetrios, in the last few years, the University's relationship to and service of the Orthodox community in America has grown even stronger. Indeed, as a result of Archbishop's assistance, Fordham has been able to establish a program in Orthodox Studies that is unique in the United States and that can serve as a model for other colleges throughout the country, a program that provides Orthodox students with both the pastoral care of an Orthodox chaplain and the opportunity to complete a minor in Orthodox theology. On this night so filled with hope and so rich in meaning, I would like to tell you how grateful we at Fordham are for the grace-filled love that you have shown our efforts, and for the generosity of spirit that the Orthodox Church has always shown Fordham.

Of course, Fordham does not merely honor you this evening for the support that you have given to our efforts to nurture the faith on our campus. Far from it. We honor you for the extraordinary service that you have given to the Orthodox Churches, the whole Christian family and the world. And your service has been extraordinary indeed. Your All-Holiness, throughout your ministry as the Archbishop of Constantinople/New Rome and Ecumenical Patriarch, as the successor to the Apostle Andrew, you have discharged the duties of your office with vision and holiness. In the model of your saintly predecessor, Saint John Chrysotom, you have been a theologian of rare wisdom and wide erudition. (Axios!) In the model of Patriarch Athenagoras I, you have devoted yourself to the work of ecumenical dialogue with loving compassion. (Axios!) And, in the model of the Lord whom you have sought to serve with every fibre of your being, you have embraced the world. Indeed, you have made the whole world your parish and enriched the world with your devotion to peace and the cause of environmentalism. (Axios!) You have, therefore, been a three-fold blessing to the world. Therefore, you are thrice-worthy of the honor that you receive this afternoon, and we at Fordham make our own the greeting with which the Orthodox faithful welcome you throughout the world: Axios. Axios. Axios. May the Great Shepherd of the Flock Christ Jesus our Lord, sustain you in your ministry and continue to make you a blessing to all who meet you and benefit from your wisdom and love. Axios. Axios. Axios.


10/26/2009

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "THE WALL STREET JOURNAL"

Our Indivisible Environment

If life is sacred, so is the entire web that sustains it.

Last week, 200 leaders in the environmental movement gathered in New Orleans for the eighth ecological symposium organized by the Orthodox Christian Church. Participants included leading scientists and theologians, politicians and policy makers, business leaders and NGOs, environmentalists and journalists. Similar conferences have taken place on the Adriatic, Aegean, Baltic, and Black Seas, the Danube and Amazon Rivers, and the Arctic Ocean. This time we sailed the mighty Mississippi to consider its profound impact on the U.S. and its fate within the global environment.

It may seem out of character for a sacred institution to convene a conference on so secular an issue. After all, Jesus counseled us to "Render unto Caesar the things that are Caesar's, and unto God the things that are God's" (Mark 12:17). Climate change, pollution and the exploitation of our natural resources are commonly seen as the domain not of priests but rather of politicians, scientists, technocrats or interest groups organized by concerned citizens. What does preserving the planet have to do with saving the soul?

A lot, as it turns out. For if life is sacred, so is the entire web that sustains it. Some of those connections—the effects of overharvesting on the fish populations of the North Atlantic, for example—we understand very well. Others, such as the long-term health impacts of industrialization, we understand less well. But no one doubts that there is a connection and balance among all things animate and inanimate on this third planet from the Sun, and that there is a cost or benefit whenever we tamper with that balance.

Moreover, just as God is indivisible, so too is our global environment. The molecules of water that comprise the great North Atlantic are neither European nor American. The particles of atmosphere above the United Kingdom are neither Labour nor Tory. There can be no double vision, no dualistic worldview. Faith communities and nonbelievers alike must focus on the common issue of the survival of our planet. The natural environment unites us in ways that transcend doctrinal differences.

This is not to negate the need for action by nations, both individually and in concert with other nations. Quite the contrary—they are vital. The Obama administration has committed the United States to a 50% reduction in greenhouse gases by the year 2050. And there are growing expectations that meaningful progress can be made in the United Nations Climate Change Conference scheduled to take place in Copenhagen this December. There are in fact many promising developments on the political front. But it would be a mistake to treat human impact on the environment simply as a political issue. Not only does it have a profoundly spiritual dimension, as we have shown, but that spiritual dimension offers a huge additional lever that can be used to motivate our brothers and sisters around the world to take action on this critical issue.

This is why we call upon leaders of all faiths to involve themselves and their communities in one of the great issues of our time. Ours is a powerful voice. And our belief in the unity and interconnectedness of all things constitutes a strong argument for immediate action.

Is this an issue for Caesar or for God? We believe it must be approached in both its political and spiritual dimensions. Climate change will only be overcome when all of us—scientists and politicians, theologians and economists, specialists and lay citizens—cooperate for the common good.


The Ecumenical Patriarch is the spiritual leader of 300 million Orthodox Christians. He is the author of "Encountering the Mystery" (Doubleday) and "In the World, Yet Not of the World" (Fordham).




Έκκληση για τη σωτηρία του πλανήτη απευθύνει με άρθρο του που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «Wall Street Journal» ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος από χθες το βράδυ βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, δεύτερο προορισμό του πολυήμερου ταξιδιού του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρεται στο 8ο Οικολογικό Συμπόσιο που διοργανώθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία την περασμένη εβδομάδα στη Νέα Ορλεάνη, σημειώνοντας ότι συμμετείχαν 200 ηγέτες σε θέματα περιβάλλοντος, όπως: κορυφαίοι επιστήμονες, θεολόγοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες και εκπρόσωποι μη κυβερνητικών οργανώσεων, περιβαλλοντολόγοι και δημοσιογράφοι.

Μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημειώνει ότι τα προηγούμενα συνέδρια πραγματοποιήθηκαν στην Αδριατική, το Αιγαίο, τη Βαλτική, τη Μαύρη Θάλασσα, τον Δούναβη και τον Αμαζόνιο, ενώ αυτή τη φορά επελέγη ο Μισισιπής «προκειμένου να δοθεί έμφαση στην βαθιά επίδραση του ποταμού αυτού στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο του παγκόσμιου περιβάλλοντος», όπως υπογραμμίζει.

Ο κ. Βαρθολομαίος τονίζει ότι «μπορεί να φαίνεται εκτός χαρακτήρα το ότι ένας θρησκευτικός θεσμός ασχολείται με ένα τόσο κοσμικό ζήτημα, όπως το θέμα του περιβάλλοντος», προσθέτοντας ότι «η διάσωση του πλανήτη σχετίζεται άμεσα με την σωτηρία της ψυχής. Η ζωή είναι το ίδιο σημαντική όσο και το δίκτυο που την διατηρεί», επισημαίνοντας επίσης ότι «κανείς δεν αμφισβητεί ότι υπάρχει διασύνδεση και ισορροπία μεταξύ όλων των έμψυχων και άψυχων πραγμάτων στη Γη και υπάρχει κόστος και οφέλη όταν επεμβαίνουμε σ' αυτή την ισορροπία».

Στη συνέχεια, ο παγκόσμιος ηγέτης της Ορθοδοξίας επισημαίνει ότι «πιστοί και μη πιστοί πρέπει να εντοπίσουν το ενδιαφέρον τους στο ζήτημα της επιβίωσης του πλανήτη που τους ενώνει, υπερβαίνοντας τις δογματικές διαφορές τους. Ωστόσο, όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι και τα κράτη δεν πρέπει να αναλάβουν δράση».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρεται στην απόφαση της κυβέρνησης Ομπάμα να μειώσει την εκπομπή αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 50% ως το 2050, καθώς και στη σημαντική πρόοδο που έχει επιτελεστεί από τον ΟΗΕ, εν όψει της Συνόδου για το Περιβάλλον που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβριο.

Ο κ. Βαρθολομαίος σημειώνει ότι «αν και υπάρχει πολιτική κινητικότητα που προσφέρει ελπίδες για το μέλλον, θα ήταν λάθος να αντιμετωπίσει κανείς τις επιπτώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς στο περιβάλλον ως ένα μονομερώς πολιτικό ζήτημα, καθώς έχει βαθιές πνευματικές διαστάσεις, και αυτές οι πνευματικές διαστάσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλός πίεσης για τη δραστηριοποίηση των πιστών. Για το λόγο αυτό, ο Οικουμενικός Πατριάρχης καλεί όλους τους πνευματικούς ηγέτες να εμπλακούν στην επίλυση του μεγαλύτερου ζητήματος του καιρού μας και είναι απαραίτητο να υπάρξει τόσο πολιτική όσο και πνευματική προσέγγιση του προβλήματος».

Ο κ. Βαρθολομαίος καταλήγει ότι «η κλιματική αλλαγή θα αντιμετωπιστεί μόνο όταν όλοι μας: επιστήμονες και πολιτικοί, θεολόγοι και οικονομολόγοι, ειδικοί και εργαζόμενοι πολίτες συνεργαστούμε για το κοινό καλό».


φωτό: Ν. Μαγγίνας

Related Posts with Thumbnails