La fònt principala de vanadi son lei titanomagnetitas e, dins una mendre mesura, la carnotita. D'efiech, lo vanadi es rarament l'objècte d'una esplecha exclusiva, mai es puslèu un sosproduch obtengut dins lo quadre de la produccion d'un autre metau.
Après son extraccion, la titanomagnetita es reducha, en preséncia de carbon, a temperatura auta per formar d'escòrias contenent de titani e una fonda bruta contenent de fèrre e de vanadi. L'injeccion d'oxigèn dins aquela fonda permet de produrre un autre tipe d'escòrias contenent entre 12 e 24% de pentoxid de vanadi. La carnotita es tractada a caud amb d'acid sulfuric e de clorat de soda durant 24 oras. Après filtracion, lo lixiviat, que contèn de vanadi e d'urani. Aqueu liquid es plaçat au contacte d'un solvent contenent una amina, d'isodecanòu e de querosèn per retirar l'urani. Puei, lo vanadi es a son torn extrach dau lixiviat amb un solvent adaptat, expausat a una solucion de carbonat de sòdi e precipitat sota forma de vanadat d'amòni per reaccion amb de sulfat d'amòni. Enfin, lo vanadat es filtrat, secat e termolizat per formar de pentoxid de vanadi.
Lo pentoxid de vanadi obtengut a partir d'aquelei procès pòu èsser reduch per produrre de vanadi pur a partir d'una reaccion amb de calci e d'alumini. Pòu tanben èsser utilizat per fabricar de ferrovanadi. Dins aqueu cas, lo pentoxid es reduch en preséncia d'alumini puei integrat dins l'aliatge per dissolucion dins lo fèrre en fusion.
